Μερικές φορές αρκεί μια φευγαλέα εικόνα. Ένα φωτισμένο σπίτι στην άκρη του δρόμου, ένα μικρό χωριό κοντά στη θάλασσα, ένα διαμέρισμα πάνω από ένα βιβλιοπωλείο. Για λίγες στιγμές, βρισκόμαστε νοερά εκεί. Φανταζόμαστε πώς θα ήταν να ξυπνάμε σε εκείνο το δωμάτιο, να γνωρίζουμε τους ήχους της γειτονιάς και να ακολουθούμε έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό ζωής. Η εικόνα χάνεται, αλλά αφήνει πίσω της μια παράξενη λαχτάρα. Συχνά την εκλαμβάνουμε ως ένδειξη ότι κάτι λείπει από την πραγματικότητά μας. Το Fernweh όμως, μας δείχνει ότι η επιθυμία για έναν μακρινό τόπο δεν αφορά πάντα τον ίδιο τον προορισμό, αλλά την ανάγκη να φανταστούμε μια διαφορετική εκδοχή της ζωής μας.
Fernweh ή η νοσταλγία για κάτι μακρινό
Η γερμανική λέξη Fernweh περιγράφει την επιθυμία για μακρινούς τόπους. Προκύπτει από τις λέξεις fern, που σημαίνει «μακριά», και weh, που παραπέμπει στον πόνο. Θα μπορούσαμε να την αποδώσουμε ως «πόνο για το μακρινό», το αντίθετο της νοσταλγίας για το σπίτι. Δεν πρόκειται ακριβώς για την επιθυμία να οργανώσουμε ένα ταξίδι ή ένα πλάνο μετακόμισης, αλλά για την έλξη που ασκεί πάνω μας το άγνωστο, την ανεπαίσθητη γοητεία μιας πιθανότητας, που δεν απαιτεί να την πραγματοποιήσουμε.
Αυτό αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να ερμηνεύσουμε τα μικρά σενάρια απόδρασης. Το σπίτι στο βουνό δεν είναι απαραίτητα μομφή για το διαμέρισμά μας. Η ζωή σε ένα νησί δεν αποδεικνύει ότι έχουμε επιλέξει λάθος καθημερινότητα. Μπορεί απλώς να φωτίζει μια πλευρά μας που αναζητά ησυχία, περιπέτεια, απλότητα ή ανανέωση.
Οι εκδοχές μας που υπάρχουν μόνο στη φαντασία
Η καθημερινότητα μας ζητά να είμαστε συγκεκριμένοι, να έχουμε μία διεύθυνση, μία εργασία, ένα πρόγραμμα και αποφάσεις που αποκλείουν άλλες επιλογές. Η φαντασία, αντίθετα, δεν δεσμεύεται από αυτή τη γραμμικότητα. Μας επιτρέπει να εξερευνούμε, έστω και νοερά, περισσότερες από μία εκδοχές του εαυτού μας. Έτσι η ζωή που δεν ζούμε αποκτά την δική της σημασία, ακόμα και όταν δεν μας προσφέρει κάτι, καθώς μας αποκαλύπτει τι μας συγκινεί, τι έχουμε ανάγκη ή τι λείπει από την παρούσα καθημερινότητα.
Ίσως η λαχτάρα για ένα ήσυχο εξοχικό να δείχνει ότι χρειαζόμαστε περισσότερο χώρο και λιγότερο θόρυβο. Η φαντασίωση μιας ζωής πάνω από ένα βιβλιοπωλείο μπορεί να μας θυμίζει ότι έχουμε παραμελήσει τη δημιουργικότητά μας. Δεν είναι απαραίτητο να αλλάξουμε τα πάντα, αρκεί να καταλάβουμε τον συμβολισμό.
Φαντασία ή επιθυμία φυγής;
Η διαφορά φαίνεται συχνά σε αυτό που απομένει όταν η ονειροπόληση τελειώσει. Αν επιστρέφουμε στη ζωή μας με περισσότερη περιέργεια, έμπνευση ή μια ανανεωμένη αίσθηση δυνατοτήτων, η φαντασία μάλλον άνοιξε ένα παράθυρο. Αν, αντίθετα, κάθε νοερή απόδραση εντείνει τη διαρκή δυσφορία και την αίσθηση ότι η πραγματικότητα είναι δύσκολη, ίσως αξίζει να αναρωτηθούμε τι προσπαθούμε να αποφύγουμε.
Το Fernweh δεν χρειάζεται να γίνει ταξιδιωτικό εισιτήριο ούτε απόφαση ζωής. Μπορεί να μείνει ως υπενθύμιση ότι δεν εξαντλούμαστε στο πρόγραμμά μας ούτε στις επιλογές που έχουμε ήδη κάνει. Το να λαχταράμε έναν άλλο τόπο δεν σημαίνει πάντοτε ότι βρισκόμαστε σε λάθος μέρος. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι δεν έχουμε σταματήσει να ανακαλύπτουμε νέους τρόπους να βλέπουμε τον κόσμο και τον εαυτό μας.
vita.gr
