Το καλοκαίρι δεν είναι μόνο χαρά και διακοπές. Πυροδοτεί πολλές σκέψεις, αγωνίες και ελλείψεις που θεωρούμε ότι έχουμε όταν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους. Δημιουργεί «πιέσεις». Πίεση να έχουμε το «τέλειο σώμα», να πάμε τις τέλειες διακοπές, να κάνουμε ταξίδια, να βγούμε περισσότερο, να φανούμε πιο χαρούμενοι.
Στην καθημερινότητά μας, βλέπουμε φωτογραφίες από παραλίες, γυμναστήρια, σχέσεις, παρέες, καλοκαιρινές στιγμές και, χωρίς να το καταλάβουμε, αρχίζουμε να μετράμε τη δική μας ζωή με βάση τη ζωή των άλλων. Όμως κάπου εκεί χάνεται η επαφή με τον εαυτό μας και ενισχύεται πολύ περισσότερο η σύγκριση που μας βγάζει δεύτερους. Γιατί, αντί να ζούμε αυτό που πραγματικά θέλουμε, προσπαθούμε να ακολουθήσουμε αυτό που επιλέγουν οι άλλοι. Η σύγκριση, ωστόσο, είναι ανθρώπινη. Το πρόβλημα ξεκινά όταν γίνεται ο μοναδικός τρόπος να βλέπουμε τον εαυτό μας.
Δεν είναι όλα όπως φαίνονται
Τα social media δείχνουν στιγμές, όχι όλη την πραγματικότητα. Αυτό που βλέπουμε είναι αυτό που θέλουν οι άλλοι να δούμε. Ένα ταξίδι δεν σημαίνει απαραίτητα καλή συντροφική σχέση, απόλαυση και ευτυχία. Ένα λεπτό σώμα στην παραλία δεν σημαίνει απαραίτητα επιθυμία, αποδοχή του εαυτού και αυτοπεποίθηση. Ας προσπαθήσουμε να μη συγκρίνουμε τις ζωές μας με επιλεγμένες στιγμές των άλλων.
Ο εαυτός μας είναι ό,τι καλύτερο έχουμε
Δεν υπάρχει ένας μόνο τύπος σώματος που έχει πρόσβαση στη χαρά και την ευτυχία. Κι όμως, κάθε καλοκαίρι πολλοί άνθρωποι νιώθουν ότι πρέπει να «μικρύνουν» ή να «κρυφτούν». Εξαντλητικές δίαιτες, υπερβολική γυμναστική, ενοχές και πίεση μπροστά στον καθρέφτη. Σαν να πρέπει πρώτα να «διορθωθεί» το σώμα για να επιτραπεί η χαρά, η ξεκούραση ή η έκθεση. Ας σταματήσουμε να «τιμωρούμε» έτσι τον εαυτό μας.
Όταν μας παρασύρει το FOMO (Fear Of Missing Out)
Το καλοκαίρι ενισχύει πολύ αυτόν το φόβο. Το φόβο ότι όλοι ζουν κάτι πιο όμορφο, πιο έντονο, πιο ενδιαφέρον από εμάς. Βλέπουμε ανθρώπους να ταξιδεύουν συνεχώς, να βγαίνουν, να διασκεδάζουν, να έχουν παρέες, σχέσεις, εμπειρίες και νιώθουμε πως πρέπει κι εμείς να κάνουμε το ίδιο. Κάπως έτσι πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να κάνουν πράγματα όχι επειδή τα θέλουν πραγματικά, αλλά γιατί φοβούνται ότι θα μείνουν έξω από αυτό που κάνουν όλοι οι άλλοι. Ταξίδια για την εικόνα. Έξοδοι από υποχρέωση. Συνεχής ανάγκη να συμβαίνει κάτι. Όμως δεν είναι όλες οι επιλογές πραγματικές επιθυμίες. Δεν χρειάζεται η ζωή να είναι έντονη για να έχει αξία. Ας αναρωτηθούμε σε προσωπικό επίπεδο τι θέλουμε και τι έχουμε πραγματικά ανάγκη. Η σύγκριση δεν φέρνει πάντα επιθυμητά αποτελέσματα. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που ταξιδεύει περισσότερο, που φαίνεται πιο όμορφος, πιο επιτυχημένος ή πιο κοινωνικός. Το σημαντικό είναι να μη χάνουμε τον εαυτό μας προσπαθώντας να γίνουμε κάποιοι άλλοι. Ας αναρωτηθούμε: Εγώ τι θέλω πραγματικά; Τι με ξεκουράζει; Τι με ηρεμεί; Τι μου ταιριάζει; Τι έχω ανάγκη φέτος το καλοκαίρι; Τι κάνω επειδή το επιθυμώ και τι επειδή νιώθω πίεση;
Δεν χρειάζεται να ζούμε όπως όλοι οι άλλοι για να είμαστε καλά. Ούτε να έχουμε την ίδια καθημερινότητα, το ίδιο σώμα ή τις ίδιες εμπειρίες. Η αποδοχή του εαυτού δεν σημαίνει ότι δεν θα συγκρινόμαστε ποτέ, αλλά ότι ακόμα κι όταν το κάνουμε δεν θα ξεχνάμε την αξία μας. Φέτος ας προσπαθήσουμε να μη χωρέσουμε σε ένα «τέλειο» καλοκαίρι μόνο και μόνο επειδή το βλέπουμε παντού γύρω μας. Ας φτιάξουμε ένα καλοκαίρι έτσι όπως το επιθυμούμε εμείς και όχι όπως μας το υπαγορεύουν οι επιθυμίες και οι επιλογές των άλλων .
vita.gr
