Από τους άδειους διαδρόμους και τα αεροδρόμια μέχρι τις μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας, οι ενδιάμεσες καταστάσεις μπορεί να γεννούν αβεβαιότητα, αλλά και να ανοίγουν τον δρόμο για την προσωπική εξέλιξη.
Έχετε βρεθεί ποτέ σε έναν άδειο διάδρομο, σε έναν σταθμό αργά τη νύχτα ή σε μια περίοδο της ζωής σας κατά την οποία το παλιό έχει τελειώσει, αλλά το καινούργιο δεν έχει ακόμη αρχίσει; Αυτές οι ενδιάμεσες καταστάσεις περιγράφονται με τον όρο «liminal spaces» και μπορούν να προκαλέσουν παράξενα συναισθήματα, από νοσταλγία και προσμονή μέχρι αμηχανία και ανησυχία.
Τι είναι τα liminal spaces;
Ο όρος προέρχεται από τη λατινική λέξη «limen«, που σημαίνει «κατώφλι». Περιγράφει χώρους και περιόδους μετάβασης, κατά τις οποίες βρισκόμαστε ανάμεσα σε αυτό που αφήνουμε πίσω και σε αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει.
Αυτοί οι χώροι μπορεί να είναι κυριολεκτικοί, όπως οι σκάλες, οι γέφυρες, οι διάδρομοι και τα αεροδρόμια, ή συναισθηματικοί, όπως ένα διαζύγιο, μια μετακόμιση, η αποφοίτηση, μια ασθένεια ή η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου. Ακόμη και η δυσκολία να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο σημαντικές αποφάσεις μπορεί να μας κρατήσει σε μια τέτοια ενδιάμεση κατάσταση.
Η έννοια συνδέεται με το έργο του ανθρωπολόγου Άρνολντ βαν Γκέννεπ, ο οποίος μελέτησε τις τελετουργίες μετάβασης από ένα στάδιο της ζωής σε ένα άλλο.
Γιατί η αβεβαιότητα μάς προκαλεί ανησυχία;
Ο εγκέφαλός μας αναζητά την προβλεψιμότητα και τη σταθερότητα. Όταν δεν γνωρίζουμε τι θα ακολουθήσει ή πόσο θα διαρκέσει μια μεταβατική περίοδος, μπορεί να αισθανόμαστε ότι χάνουμε τον έλεγχο.
Η αβεβαιότητα δεν είναι από μόνη της επικίνδυνη. Ωστόσο, όταν την αντιλαμβανόμαστε ως απειλή ή αμφιβάλλουμε αν θα μπορέσουμε να διαχειριστούμε όσα έρχονται, μπορεί να βιώσουμε έντονο στρες, άγχος και συναισθηματική δυσφορία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η παρατεταμένη δυσκολία διαχείρισης αυτών των συναισθημάτων μπορεί να επιβαρύνει την ψυχική υγεία.
Από την άλλη πλευρά, οι μεταβάσεις δεν είναι απαραίτητα αρνητικές. Μπορούν να αποτελέσουν ευκαιρίες για αναθεώρηση, αλλαγή και προσωπική ανάπτυξη.
Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε την αβεβαιότητα;
- Διατηρούμε μια καθημερινή ρουτίνα. Οι σταθερές συνήθειες, όπως οι ώρες ύπνου, τα γεύματα και η σωματική δραστηριότητα, μπορούν να προσφέρουν αίσθηση ασφάλειας όταν όλα τα υπόλοιπα μοιάζουν ρευστά.
- Εστιάζουμε στο παρόν. Η ενσυνειδητότητα μάς βοηθά να παρατηρούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας χωρίς να παρασυρόμαστε από αρνητικά σενάρια για το μέλλον. Μερικές ήρεμες αναπνοές μπορούν να μας βοηθήσουν να επανέλθουμε σε όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή.
- Αποδεχόμαστε όσα δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να καθορίσουμε κάθε εξέλιξη, μπορούμε όμως να επιλέξουμε πώς θα ανταποκριθούμε σε αυτήν. Η αποδοχή δεν σημαίνει παραίτηση, αλλά αναγνώριση της πραγματικότητας ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε.
- Δίνουμε χώρο στη δημιουργικότητα. Η γραφή, η ζωγραφική και άλλες δημιουργικές δραστηριότητες μπορούν να αποτελέσουν τρόπους έκφρασης των συναισθημάτων που συνοδεύουν μια αλλαγή.
Οι μεταβατικές περίοδοι μπορεί να είναι δύσκολες, επειδή δεν γνωρίζουμε ακόμη πού θα μας οδηγήσουν. Ωστόσο, το ενδιάμεσο στάδιο δεν είναι απαραίτητα χαμένος χρόνος. Μπορεί να είναι ο χώρος μέσα στον οποίο επεξεργαζόμαστε όσα αφήνουμε πίσω και προετοιμαζόμαστε για όσα έρχονται.
vita.gr
