«Δεν έχω τίποτα να φορέσω»… Είναι μια φράση που συχνά λέμε μπροστά σε μια γεμάτη ντουλάπα, ενώ οι κρεμάστρες δεν χωρούν άλλα ρούχα και τα συρτάρια κλείνουν με δυσκολία. Ακούγεται σαν μια επιπόλαιη υπερβολή ή μια στιγμιαία αναποφασιστικότητα. Στη μέση ηλικία, όμως, μπορεί να εκφράζει την αίσθηση ότι κανένα από τα διαθέσιμα ρούχα μπορεί να μην ταιριάζει πια στο σώμα, την ταυτότητα ή στη ζωή μας όπως είναι σήμερα.
Το ζήτημα δεν είναι απαραίτητα ότι δεν έχουμε τι να φορέσουμε. Είναι ότι συχνά δυσκολευόμαστε να βρούμε κάτι που να μας κάνει να νιώθουμε πραγματικά άνετα, ώστε να μη χρειάζεται να σκεφτόμαστε διαρκώς πώς φαινόμαστε. Και αυτή η αμηχανία ενδέχεται να επηρεάζει όχι μόνο τη διάθεσή μας, αλλά ακόμη και την επιθυμία μας να βγούμε και να συναντήσουμε άλλους ανθρώπους, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Τι έδειξε η μελέτη για τα ρούχα
Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Macromarketing εξέτασε τη σχέση ανάμεσα στην ικανοποίηση από τις διαθέσιμες ενδυματολογικές επιλογές και την ευεξία των γυναικών στη μέση ηλικία. Στην έρευνα συμμετείχαν 252 γυναίκες ηλικίας 38 έως 67 ετών, οι οποίες ζούσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όσες δήλωναν περισσότερο ικανοποιημένες από τις επιλογές που είχαν σε ρούχα ανέφεραν, κατά κανόνα, και υψηλότερα επίπεδα ευεξίας.
Ένα μέρος αυτής της σχέσης φάνηκε να συνδέεται με την κοινωνική αποφυγή. Οι γυναίκες που δυσκολεύονταν περισσότερο να βρουν ρούχα με τα οποία ένιωθαν άνετα ήταν πιθανότερο να αποφεύγουν κοινωνικές περιστάσεις. Η απομάκρυνση από την κοινωνική ζωή συνδεόταν, με τη σειρά της, με χαμηλότερη ευεξία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι αρκεί ένα φόρεμα για να βελτιωθεί η ψυχική μας υγεία. Η μελέτη βασίστηκε στη συσχέτιση και επομένως δεν μπορεί να αποδείξει σχέση αιτίας και αποτελέσματος.
Είναι εξίσου πιθανό οι γυναίκες που αισθάνονταν συνολικά καλύτερα να αξιολογούσαν πιο θετικά και το ντύσιμό τους. Τα ευρήματα, ωστόσο, υποδηλώνουν ότι η σχέση μας με τα ρούχα δεν είναι τόσο επιφανειακή όσο ίσως θεωρούμε.
Όταν τίποτα δεν μοιάζει πια «δικό μας»
Στη μέση ηλικία, το σώμα μπορεί να αλλάξει, μαζί με τον τρόπο ζωής, τις ανάγκες και την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Ρούχα που κάποτε επιλέγαμε χωρίς δεύτερη σκέψη μπορεί πλέον να μην εφαρμόζουν όπως παλιά ή να μην εκφράζουν το στιλ και την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας.
Όταν κανένα ρούχο δεν φαίνεται κατάλληλο, η προσοχή μπορεί να στραφεί προς τα μέσα. Αντί να σκεφτόμαστε πού πηγαίνουμε και ποιους θα συναντήσουμε, πιθανόν να παρατηρούμε διαρκώς τον εαυτό μας και να αναρωτιόμαστε αν κάτι μας κολακεύει ή αν είναι το «σωστό». Αυτή η αμηχανία μπορεί να γίνει τόσο έντονη, ώστε μερικές φορές η ιδέα να ακυρώσουμε μια έξοδο να μοιάζει πιο εύκολη από το να ετοιμαστούμε.
Οι βασικότερες δυσκολίες που ανέφεραν οι συμμετέχουσες στη μελέτη αφορούσαν το μέγεθος, την εφαρμογή και το στιλ. Πρόκειται για στοιχεία που αποκαλύπτουν και ένα ευρύτερο κενό στην αγορά της μόδας.
Όταν τα ρούχα μας επιτρέπουν να είμαστε ο εαυτός μας
Τα ρούχα που μας ταιριάζουν και μας κάνουν να νιώθουμε άνετα μπορούν να υποστηρίξουν την ελευθερία κινήσεων αλλά και την επικοινωνία μας, καθώς συμμετέχουμε σε κοινωνικές περιστάσεις χωρίς η προσοχή μας να επικεντρώνεται διαρκώς στην εμφάνισή μας.
Ο στόχος δεν είναι να νιώθουμε διαρκώς ότι πρέπει να ξεχωρίζουμε ούτε να αντλούμε την αίσθηση αξίας μας μέσα από το ντύσιμο, αλλά να μπαίνουμε σε έναν χώρο χωρίς να νιώθουμε ότι χρειάζεται να παρακολουθούμε ή να αξιολογούμε συνεχώς τον εαυτό μας.
vita.gr
