Μια παρατήρηση στη δουλειά, ένα σχέδιο που αλλάζει τελευταία στιγμή, ένα μήνυμα που διαβάζεται με λάθος τόνο. Οι μικρές τριβές είναι μέρος της καθημερινότητας, όμως δεν χρειάζεται όλες να εξελιχθούν σε καβγά. Η συναισθηματική νοημοσύνη φαίνεται και σε αυτές τις στιγμές, όταν αναγνωρίζουμε τι νιώθουμε, προσέχουμε πώς αντιδρούμε και διαλέγουμε πού αξίζει να δώσουμε ενέργεια.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αποφεύγουμε κάθε διαφωνία. Μερικές συζητήσεις είναι απαραίτητες, ιδίως όταν κάτι μας πληγώνει ή επαναλαμβάνεται. Υπάρχουν, ωστόσο, τρεις συνήθειες που μπορούν να μας βοηθήσουν να μην εντείνουμε την ένταση ειδικά εκεί όπου δεν χρειάζεται.
Δεν κάνουμε κάθε διαφωνία μάχη
Ας πούμε ότι οργανώνουμε ένα γεύμα με φίλους και κάποιος επιμένει για διαφορετικό εστιατόριο. Μπορούμε να συζητήσουμε τις επιλογές χωρίς να αντιμετωπίσουμε την προτίμησή του σαν προσωπική αμφισβήτηση. Μια μικρή παύση συχνά αρκεί για να αναρωτηθούμε αν διαφωνούμε για κάτι που έχει πράγματι σημασία ή αν προσπαθούμε απλώς να περάσει το δικό μας.
Αν, βέβαια, η κουβέντα συνοδεύεται από ειρωνεία ή προσβολές, δεν χρειάζεται να κάνουμε πως δεν τις ακούσαμε για να αποφύγουμε την ένταση. Μπορούμε να πούμε ήρεμα ότι θέλουμε να συζητήσουμε το θέμα, αρκεί να μιλήσουμε με σεβασμό. Έτσι δεν παρατείνουμε έναν άσκοπο καβγά, αλλά βάζουμε και τα όριά μας.
Δίνουμε λίγο χρόνο στην παρόρμηση
Βλέπουμε κάτι που θέλουμε πολύ να αγοράσουμε, αλλά ξέρουμε ότι αυτόν τον μήνα υπάρχουν άλλα έξοδα. Αντί να βγάλουμε αμέσως την κάρτα, δίνουμε στον εαυτό μας λίγο χρόνο. Μπορεί την επόμενη μέρα να το θέλουμε το ίδιο, μπορείς όμως να αποφασίσουμε ότι προτιμάμε να κρατήσουμε τα χρήματα για κάτι που προέχει. Το ζητούμενο δεν είναι να στερηθούμε όσα μας ευχαριστούν, αλλά να επιλέξουμε με πιο καθαρό μυαλό.
Το ίδιο ισχύει όταν, πάνω στον θυμό μας, ετοιμαζόμαστε να στείλουμε ένα αιχμηρό μήνυμα. Περιμένοντας λίγο, μπορούμε να πούμε αυτό που μας ενόχλησε χωρίς να προσθέσουμε λόγια που αργότερα θα μετανιώσουμε. Η παύση δεν λύνει από μόνη της μια διαφωνία, αλλά μας βοηθά να την αντιμετωπίσουμε όπως πραγματικά θέλουμε.
Συναισθηματική νοημοσύνη & ευγνωμοσύνη
Μέσα στην καθημερινότητα είναι εύκολο να θεωρήσουμε δεδομένα όσα κάνουν οι άλλοι για εμάς. Ο φίλος που μας άκουσε μια δύσκολη μέρα, ο σύντροφος που ανέλαβε κάτι όταν δεν προλαβαίναμε, ο συνάδελφος που μας βοήθησε χωρίς να του το ζητήσουμε. Ένα ειλικρινές «ευχαριστώ» τους δείχνει ότι το προσέξαμε και το εκτιμήσαμε.
Η ευγνωμοσύνη φαίνεται και στις δύσκολες συζητήσεις. Μπορούμε να πούμε καθαρά τι μας ενόχλησε, χωρίς να ξεχνάμε όσα εκτιμούμε στον άλλον. Έτσι μένουμε στο συγκεκριμένο πρόβλημα, αντί να μετατρέψουμε μια διαφωνία σε γενικευμένη κρίση.
Παρότι καμία από αυτές τις συνήθειες δεν εξαφανίζει τις συγκρούσεις, μας βοηθούν να ξεχωρίζουμε ποιες χρειάζονται μια ειλικρινή συζήτηση και ποιες μπορούν να τελειώσουν πριν πάρουν μεγαλύτερες διαστάσεις.
vita.gr
