Πόσα screenshots έχετε αυτή τη στιγμή στο κινητό σας; Αν ανοίξετε τη συλλογή φωτογραφιών, είναι πιθανό να συναντήσετε έναν μικρό ψηφιακό κόσμο: συνταγές που δεν δοκιμάσατε ποτέ, προορισμούς που δεν επισκεφθήκατε, βιβλία που δεν διαβάσατε, ασκήσεις γυμναστικής που δεν κάνατε και φράσεις που σας ενέπνευσαν για λίγα δευτερόλεπτα. Και όμως, τη στιγμή που πατήσατε το κουμπί του screenshot, όλα αυτά έμοιαζαν σημαντικά.
Το screenshot μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς
Μια από τις πιο απλές επιστημονικές εξηγήσεις είναι ο φόβος ότι θα ξεχάσουμε. Καθημερινά δεχόμαστε τεράστιο όγκο πληροφοριών. Μια ενδιαφέρουσα συμβουλή, μια συνταγή, ένα προϊόν που θέλουμε να αγοράσουμε ή ένα άρθρο που θέλουμε να διαβάσουμε αργότερα μπορεί να εξαφανιστεί από τη μνήμη μας μέσα σε λίγες ώρες. Το screenshot λειτουργεί σαν ένα μικρό «δίχτυ ασφαλείας».
Μόλις αποθηκεύσουμε κάτι, έχουμε την αίσθηση ότι δεν χρειάζεται πλέον να το θυμόμαστε. Ξέρουμε ότι βρίσκεται κάπου στο κινητό μας και ότι μπορούμε, θεωρητικά τουλάχιστον, να επιστρέψουμε σε αυτό όποτε θέλουμε. Οι ψυχολόγοι ονομάζουν αυτή τη διαδικασία γνωστική αποφόρτιση: χρησιμοποιούμε εξωτερικά εργαλεία, όπως το κινητό, για να μειώσουμε το βάρος που πέφτει στη μνήμη μας. Το screenshot λέει στον εγκέφαλό μας: «Μην ανησυχείς. Το έχω κρατήσει».
Δεν αποθηκεύουμε μόνο πληροφορίες, αλλά και όνειρα
Ένα screenshot δεν είναι πάντα κάτι που θέλουμε πραγματικά να χρησιμοποιήσουμε. Μερικές φορές είναι κάτι που θα θέλαμε να κάνουμε κάποια στιγμή. Το πρόγραμμα γυμναστικής μπορεί να αντιπροσωπεύει την προσπάθειά μας να φροντίσουμε περισσότερο το σώμα μας. Η φωτογραφία ενός τακτοποιημένου σπιτιού μπορεί να εκφράζει την ανάγκη μας για περισσότερη ηρεμία και οργάνωση. Ένα screenshot από έναν ταξιδιωτικό προορισμό μπορεί να είναι μια μικρή υπενθύμιση του ταξιδιού που ονειρευόμαστε. Έτσι, το κινητό μας δεν αποθηκεύει μόνο πληροφορίες, αλλά και μικρές εκδοχές του ανθρώπου που θα θέλαμε να γίνουμε.
«Κάποια στιγμή… θα μου χρειαστεί »
Υπάρχει επίσης η ανάγκη να είμαστε προετοιμασμένοι. Όπως παίρνουμε μαζί μας μια ομπρέλα επειδή «μπορεί να βρέξει», έτσι κρατάμε και πληροφορίες επειδή «μπορεί να μας χρειαστούν». Δεν ξέρουμε αν θα μαγειρέψουμε τη συνταγή, αν θα κάνουμε τη συγκεκριμένη άσκηση ή αν θα αγοράσουμε ποτέ αυτό το προϊόν. Αλλά η γνώση ότι το έχουμε αποθηκευμένο μάς προσφέρει μια μικρή αίσθηση ελέγχου. Και αυτή η αίσθηση μπορεί να είναι πιο σημαντική από την πραγματική χρησιμότητα του screenshot.
Όσο όμως περισσότερα αποθηκεύουμε, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να βρούμε αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε. Ένα κινητό γεμάτο με χιλιάδες screenshots μπορεί τελικά να δημιουργεί περισσότερη σύγχυση παρά ευκολία. Η πληροφορία υπάρχει, αλλά χάνεται μέσα στην ποσότητα. Και τότε εμφανίζεται ένα είδος ψηφιακής ακαταστασίας. Ίσως γι’ αυτό δυσκολευόμαστε τόσο να διαγράψουμε παλιά screenshots. Δεν διαγράφουμε απλώς μια εικόνα. Μπορεί να αισθανόμαστε ότι διαγράφουμε ένα σχέδιο, μια πρόθεση ή μια πιθανότητα.
vita.gr
