Όταν κάποιος μας μιλά για μια αποτυχία του, είναι αρκετά πιθανό να του απαντήσουμε μοιραζόμενοι μια δική μας αντίστοιχη εμπειρία. Αντίθετα, όταν ένας φίλος μάς ανακοινώνει μια δύσκολη στιγμή, μπορεί να διστάσουμε να του πούμε αμέσως για τις δικές μας επιτυχίες. Γιατί συμβαίνει αυτό; Νέα έρευνα στο Organizational Behavior and Human Decision Processes, δείχνει ότι η απάντηση μπορεί να βρίσκεται στην προσπάθειά μας να προστατεύσουμε τα συναισθήματα των άλλων.

Κοινές επιτυχίες Vs κοινές αποτυχίες

Η ερευνητική ομάδα, πραγματοποίησε εννέα μελέτες στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 8.229 άνθρωποι. Οι ερευνητές εξέτασαν πώς αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο μοιραζόμαστε προσωπικές πληροφορίες όταν γνωρίζουμε πρώτα τι έχει συμβεί στον συνομιλητή μας.

Σε ένα από τα πειράματα, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να φανταστούν ότι είχαν λάβει θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα από ένα τεστ βιολογικής ηλικίας. Στη συνέχεια πληροφορούνταν ότι ένας συνάδελφός τους είχε επίσης μια επιτυχία ή μια αποτυχία.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι είχαν την τάση να «ταιριάζουν» με την εμπειρία του άλλου. Όμως υπήρχε μια σημαντική διαφορά: οι κοινές αποτυχίες μοιράζονταν πολύ συχνότερα από τις κοινές επιτυχίες.

Η αποτυχία μπορεί να γίνει ένας τρόπος σύνδεσης

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν δύο άνθρωποι αντιμετωπίζουν παρόμοια αποτυχία, είναι πιο πιθανό να μιλήσουν ανοιχτά γι’ αυτήν. Αυτό δεν φαίνεται να γίνεται απαραίτητα για να συγκρίνουν τις επιδόσεις τους, αλλά για να προσφέρουν ο ένας στον άλλο μια αίσθηση κατανόησης και αλληλεγγύης.

Μάλιστα, όταν οι συμμετέχοντες συμπαθούσαν περισσότερο το άλλο άτομο, η τάση αυτή ήταν ακόμη εντονότερη. Οι ίδιοι εξηγούσαν ότι μοιράζονταν τη δική τους αποτυχία για να κάνουν τον συνομιλητή τους να αισθανθεί καλύτερα.

Όταν οι δικές μας επιτυχίες μπορεί να πληγώσουν

Το αντίθετο συνέβαινε όταν κάποιος είχε αποτύχει και εμείς είχαμε μια επιτυχία να μοιραστούμε. Οι συμμετέχοντες συχνά καθυστερούσαν να την αναφέρουν, χρησιμοποιούσαν απολογητικό τόνο ή προηγούνταν με λόγια συμπαράστασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, κάποιοι απέκρυπταν ή παρουσίαζαν διαφορετικά τη δική τους επιτυχία, προκειμένου να μην κάνουν τον άλλο να αισθανθεί χειρότερα.

Δεν θέλουμε πάντα να δείξουμε ότι τα καταφέρνουμε

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι ότι η συμπεριφορά αυτή φαίνεται να μην αφορά μόνο στην εικόνα που θέλουμε να παρουσιάσουμε για τον εαυτό μας. Συχνά προσαρμόζουμε όσα λέμε έχοντας στο μυαλό μας πώς θα νιώσει ο άνθρωπος που βρίσκεται απέναντί μας.

Και αυτό επιβεβαιώθηκε ακόμη και σε πραγματικές διαδικτυακές συνομιλίες. Όταν και οι δύο συμμετέχοντες είχαν αποτύχει, το 96% μοιράστηκε την αποτυχία του, ενώ όταν και οι δύο είχαν επιτυχία, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 73%.


vita.gr