Ένα «ΟΚ» χωρίς τελεία. Μια απάντηση που άργησε δέκα λεπτά. Ένα emoji που διαβάστηκε ως ειρωνεία. Και ξαφνικά, μια απλή διαφωνία γίνεται μαραθώνιος μηνυμάτων, screenshots και θυμού. Αυτό είναι το «fexting», από τις λέξεις fighting και texting, δηλαδή ο καβγάς μέσω γραπτών μηνυμάτων.
Το κινητό είναι ιδανικό για ένα γρήγορο «πού είσαι;» ή για να μοιραστούμε κάτι αστείο. Όταν όμως η συζήτηση αφορά σημαντικά θέματα, όπως μια παρεξήγηση, όρια, απογοήτευση ή μια παλιά πληγή, το chat συχνά αφαιρεί ακριβώς όσα χρειαζόμαστε περισσότερο: τόνο φωνής, βλέμμα, παύσεις, εκφράσεις και τη δυνατότητα να καταλάβουμε αν ο άλλος είναι στεναχωρημένος, φοβάται ή απλώς προσπαθεί ίσως αδέξια να εξηγήσει τι νιώθει.
Γιατί προτιμάμε την ασφάλεια της οθόνης
Η σύγκρουση πρόσωπο με πρόσωπο δεν είναι εύκολη. Οι ειδικοί εξηγούν ότι το γραπτό μήνυμα μπορεί να μοιάζει πιο ασφαλές και πιο ελεγχόμενο. Μας δίνει χρόνο να οργανώσουμε τις σκέψεις μας και μας επιτρέπει να απομακρυνθούμε προσωρινά όταν δεν είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε.
Αυτό είναι το δυνατό σημείο του. Είναι όμως και η παγίδα του. Πίσω από την οθόνη μπορούμε να πούμε πράγματα που ίσως δεν θα λέγαμε κοιτώντας τον άλλον στα μάτια. Μπορούμε επίσης να ξαναδιαβάζουμε κάθε λέξη, να της αποδίδουμε τον χειρότερο δυνατό τόνο και να απαντάμε όχι σε αυτό που γράφτηκε, αλλά σε αυτό που φοβηθήκαμε ότι εννοήθηκε.
Επιπλέον, η αμεσότητα των μηνυμάτων είναι μεν πρακτική, αλλά χωρίς συναισθηματικό τόνο και σαφή πρόθεση και αυτό μπορεί να γυρίσει εναντίον μας. Όσο ανεβαίνει η ένταση, τόσο εντονότερη γίνεται η ανάγκη να στείλουμε «μία τελευταία απάντηση».
Στην πραγματικότητα, σπάνια είναι η τελευταία. Σε έναν καβγά αναζητούμε άμεση εκτόνωση, επιβεβαίωση ή μια παραδοχή από την άλλη πλευρά. Το συνεχές πήγαινε-έλα μπορεί να προσφέρει στιγμιαία ανακούφιση, αλλά συνήθως δεν λύνει το αρχικό πρόβλημα. Απλώς προσθέτει καινούργιες φράσεις για τις οποίες θα χρειαστεί αργότερα να απολογηθούμε.
Πριν πατήσετε «αποστολή»
Όταν αρχίζουν να ανεβαίνουν οι τόνοι, το πιο ώριμο μήνυμα ίσως είναι εκείνο που δεν θα σταλεί αμέσως. Μπορείτε να το γράψετε, αλλά μην το στείλετε. Αδειάστε τις σκέψεις σας στις σημειώσεις του κινητού και επιστρέψτε σε αυτές όταν πέσει η ένταση.
Επίσης, καλό είναι να αποφύγετε λέξεις όπως «πάντα» και «ποτέ», διότι τείνουν να μετατρέπουν ένα συγκεκριμένο παράπονο σε επίθεση κατά του χαρακτήρα του άλλου.
Μπορείτε να μιλήσετε για τη δική σας εμπειρία, το «ένιωσα ότι δεν με άκουσες» ανοίγει περισσότερο χώρο από το «δεν σε νοιάζει ποτέ». Ενώ αν το θέμα είναι σοβαρό ή επείγον, τηλεφωνήστε. Διαφορετικά, συμφωνήστε μια ώρα για συζήτηση από κοντά. Ένα χρήσιμο μήνυμα-γέφυρα θα μπορούσε να είναι: «Νιώθω ότι με τα μηνύματα μπερδευόμαστε και δεν θέλω να πούμε πράγματα που θα μετανιώσουμε. Μπορούμε να κάνουμε μια παύση και να το συζητήσουμε ήρεμα το βράδυ;» Η παύση είναι ουσιαστική μόνο όταν συνοδεύεται από ξεκάθαρη πρόθεση επιστροφής στη συζήτηση.
Αν καταφεύγουμε συστηματικά στο fexting, αξίζει να αναρωτηθούμε τι αποφεύγουμε: την αμηχανία, την αντίδραση του άλλου ή τη δυσκολία να εκφράσουμε ένα συναίσθημα σε πραγματικό χρόνο; Η καλή επικοινωνία δεν σημαίνει ότι δεν διαφωνούμε. Σημαίνει ότι επιλέγουμε έναν τρόπο που αφήνει χώρο για διευκρινίσεις, ενσυναίσθηση και επανόρθωση.
vita.gr
