Όταν το άγχος εμφανίζεται, δεν επηρεάζει μόνο τις σκέψεις μας αλλά και το σώμα μας. Η σωματοποιήση άγχους μπορεί να περιλαμβάνει ταχυκαρδία, σφίξιμο στο στήθος, ζάλη ή κόμπο στο στομάχι, συμπτώματα που δημιουργούν την αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε κίνδυνο.
Είναι φυσικό να θέλουμε αυτά τα συμπτώματα να εξαφανιστούν αμέσως. Ωστόσο, όσο περισσότερο τα πολεμάμε, τόσο συχνά ενισχύεται ο φαύλος κύκλος του φόβου. Η ουσιαστική αλλαγή ξεκινά, όταν αλλάζουμε τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρινόμαστε σε αυτά.
1. Διευρύνετε την προσοχή σας
Το αγχωμένο μυαλό εστιάζει αποκλειστικά στις δυσάρεστες αισθήσεις. Δοκιμάστε να στρέψετε την προσοχή σας σε σημεία του σώματος που νιώθετε ουδέτερα ή χαλαρά, όπως τα πέλματα ή οι ώμοι. Παράλληλα, παρατηρήστε το περιβάλλον γύρω σας: τα χρώματα, τα αντικείμενα ή την επιφάνεια που σας στηρίζει. Αυτές οι μικρές παρατηρήσεις υπενθυμίζουν στο νευρικό σύστημα ότι, παρά την ένταση που βιώνει, αυτή τη στιγμή είστε ασφαλείς.
2. Κατά τη σωματοποίηση άγχους, αντικαταστήστε τον φόβο με περιέργεια
Αντί να σκέφτεστε «πώς θα σταματήσει αυτό;», αντιμετωπίστε τις αισθήσεις σαν να παρατηρείτε τον καιρό. Όπως μια καταιγίδα περνά, έτσι και τα κύματα άγχους είναι προσωρινά. Περιγράψτε νοητά όσα νιώθετε χωρίς κριτική «Παρατηρώ ταχυπαλμία», «Νιώθω ένταση στο στομάχι». Η στάση του παρατηρητή μειώνει την ένταση της εμπειρίας και βοηθά τον εγκέφαλο να βγει από τη λειτουργία του πανικού.
3. Ακούστε το μήνυμα του σώματος
Τα συμπτώματα του άγχους συχνά μεταφέρουν ένα σημαντικό μήνυμα. Αντί να αναρωτιέστε μόνο πώς θα σταματήσουν, ρωτήστε «Τι προσπαθεί να μου πει το σώμα μου;». Ίσως χρειάζεστε περισσότερη ξεκούραση, καλύτερα προσωπικά όρια ή λιγότερη αυτοκριτική. Όταν ακούμε αυτές τις ανάγκες, αντιμετωπίζουμε όχι μόνο τα συμπτώματα αλλά και τις αιτίες που τα συντηρούν.
4. Φροντίστε το νευρικό σας σύστημα
Σκεφτείτε πώς θα καθησυχάζατε ένα φοβισμένο παιδί. Με ηρεμία, κατανόηση και τρυφερότητα. Το ίδιο χρειάζεται και το δικό σας νευρικό σύστημα. Τοποθετήστε το χέρι στην καρδιά, πάρτε αργές αναπνοές ή μιλήστε στον εαυτό σας με καλοσύνη. Η αυτοσυμπόνια βοηθά τον εγκέφαλο να αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος.
Η πρόοδος έρχεται σταδιακά
Η θεραπεία δεν σημαίνει ότι το άγχος δεν θα εμφανιστεί ποτέ ξανά. Σημαίνει ότι κάθε φορά θα το αντιμετωπίζετε με μεγαλύτερη ψυχραιμία, περιέργεια και εμπιστοσύνη. Με τον χρόνο, ο εγκέφαλος μαθαίνει ότι μπορεί να αισθανθεί ασφαλής χωρίς να ενεργοποιεί συνεχώς τον συναγερμό. Έτσι, οι εσωτερικές «καταιγίδες» γίνονται λιγότερο απειλητικές και περνούν πιο εύκολα.
vita.gr
