Πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι οι γυναίκες δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στις πιθανές απειλές παρά στη σωματική έλξη, όταν αξιολογούν τα πρόσωπα μελλοντικών συντρόφων. Συγκεκριμένα, τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι, αν και τα αρρενωπά χαρακτηριστικά συχνά θεωρούνται ελκυστικά, αυτή η προτίμηση εξαφανίζεται όταν το πρόσωπο εκπέμπει επιθετικότητα. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Personality and Individual Differences.
Οι εξελικτικοί ψυχολόγοι μελετούν εδώ και καιρό τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι επιλέγουν συντρόφους. Μία βασική θεωρία αφορά στον σεξουαλικό διμορφισμό, δηλαδή στις σωματικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών. Στους άνδρες, τα υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης κατά την εφηβεία συχνά οδηγούν σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσώπου, όπως πιο φαρδύ σαγόνι, έντονα φρύδια και πιο λεπτά μάγουλα.
Αυτά τα αρρενωπά χαρακτηριστικά μπορούν να σηματοδοτούν καλή υγεία και ισχυρό γενετικό δυναμικό. Ταυτόχρονα, όμως, μπορεί να υποδηλώνουν κυριαρχικότητα ή έλλειψη ζεστασιάς.
Το δίλημμα που έχουν οι γυναίκες
Έτσι, οι γυναίκες συχνά βρίσκονται μπροστά σε ένα δίλημμα. Αυτό αφορά στο να εξισορροπήσουν την επιθυμία για «καλά γονίδια» με την ανάγκη για έναν υποστηρικτικό και ασφαλή σύντροφο. Αυτή η διαδικασία λήψης απόφασης είναι γνωστή ως στρατηγική συμβιβασμού.
Προηγούμενες έρευνες έχουν εξετάσει πώς εξωτερικοί παράγοντες επηρεάζουν αυτή την επιλογή. Για παράδειγμα, αν οι γυναίκες προτιμούν διαφορετικά χαρακτηριστικά ανάλογα με το πόσο ασφαλές αισθάνονται στο περιβάλλον τους. Ωστόσο, λιγότερη προσοχή έχει δοθεί στα ίδια τα σήματα που εκπέμπει το πρόσωπο.
Οι ερευνητές στην εν λόγω μελέτη προσπάθησαν να κατανοήσουν πώς αλληλεπιδρούν η ελκυστικότητα και η επιθετικότητα. Υπέθεσαν ότι οι γυναίκες δίνουν προτεραιότητα στην αποφυγή κινδύνου έναντι της απόκτησης γενετικών πλεονεκτημάτων.
Τι έδειξε η μελέτη
Σε ένα από τα πειράματα της μελέτης συμμετείχαν 139 γυναίκες, στις οποίες έδειξαν είκοσι φωτογραφίες νεαρών ανδρών. Με τη βοήθεια ειδικού λογισμικού, εντόπισαν συγκεκριμένα σημεία αναφοράς σε κάθε πρόσωπο και στη συνέχεια μετέτρεψαν τις εικόνες, ώστε να φαίνονται είτε πιο αρρενωπές, είτε πιο θηλυκές. Έτσι δημιουργήθηκαν ζεύγη προσώπων που διέφεραν στο σχήμα, αλλά διατηρούσαν την ταυτότητα της αρχικής φωτογραφίας.
Οι συμμετέχουσες έβλεπαν αυτά τα ζεύγη και επέλεγαν το πρόσωπο που θεωρούσαν πιο ελκυστικό. Οι ερευνητές είχαν ήδη κατηγοριοποιήσει τα αρχικά πρόσωπα με βάση την αντιλαμβανόμενη ελκυστικότητα και επιθετικότητα, γεγονός που τους επέτρεψε να αναλύσουν πώς αυτές οι ποιότητες επηρέαζαν τις επιλογές των γυναικών.
Τα αποτελέσματα της έρευνας αποκάλυψαν ένα σαφές μοτίβο προτίμησης. Όταν ένα αρρενωπό αντρικό πρόσωπο υποδήλωνε στοιχεία επιθετικότητας, απέτρεπε τις γυναίκες από το να επιλέξουν. Οι γυναίκες, σε αυτή την περίπτωση, δεν έδιναν σημασία στην αρρενωπότητα, αντιθέτως αυτομάτως διάλεγαν το πρόσωπό με τα πιο θηλυκά χαρακτηριστικά.
vita.gr
