Ευγνωμοσύνη ή φιλοδοξία; Δεν χρειάζεται να διαλέξετε. Συχνά αντιμετωπίζουμε αυτές τις δύο έννοιες σαν να βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές. Η ευγνωμοσύνη λέει: «Κοίτα πόσα έχεις». Η φιλοδοξία λέει: «Κοίτα τι άλλο μπορείς να δημιουργήσεις». Στην πραγματικότητα, μπορούν να λειτουργούν μαζί. Μπορεί να αγαπάτε τη δουλειά σας και να θέλετε προαγωγή. Να απολαμβάνετε την ανεξαρτησία σας και να θέλετε την τρυφερότητα μιας σχέσης. Να είστε χαρούμενοι με το σώμα σας και να έχετε έναν νέο στόχο στη γυμναστική. Το να θέλετε περισσότερα δεν σημαίνει ότι θεωρείτε ανεπαρκή όσα έχετε σήμερα. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι είστε έτοιμοι για το επόμενο κεφάλαιο.
Η ερώτηση που αξίζει να κάνετε στον εαυτό σας
Υπάρχει, όμως, μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στην υγιή φιλοδοξία και στη μόνιμη αίσθηση ότι «κάτι λείπει». Το να θέλουμε να εξελιχθούμε, να πετύχουμε περισσότερα ή να αλλάξουμε κάτι στη ζωή μας δεν είναι από μόνο του πρόβλημα. Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε από πού πηγάζει αυτή η επιθυμία και τι περιμένουμε ότι θα μας προσφέρει.
Πριν κυνηγήσετε τον επόμενο στόχο, δοκιμάστε να κάνετε στον εαυτό σας μια απλή αλλά ουσιαστική ερώτηση: «Γιατί το θέλω αυτό;». Αν η απάντηση είναι «γιατί με ενδιαφέρει», «γιατί με ενθουσιάζει», «γιατί θέλω να μάθω κάτι καινούργιο», «γιατί θέλω να δοκιμάσω τις δυνατότητές μου» ή «γιατί αισθάνομαι ότι με εκφράζει», τότε πιθανότατα πρόκειται για μια επιθυμία που έχει πραγματικό νόημα για εσάς. Είναι μια επιθυμία που έρχεται από την περιέργεια, την προσωπική ανάπτυξη και την ανάγκη να δημιουργήσετε μια ζωή που σας ταιριάζει περισσότερο.
Αν, όμως, η απάντηση είναι «για να αποδείξω ότι αξίζω», «για να με θαυμάσουν», «για να μην αισθάνομαι λιγότερος/η από τους άλλους» ή «για να νιώσω επιτέλους αρκετός/ή», τότε ίσως αξίζει να κάνετε ένα βήμα πίσω και να αναρωτηθείτε τι πραγματικά προσπαθείτε να καλύψετε. Γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «θέλω να πετύχω κάτι» και στο «χρειάζομαι να το πετύχω για να αισθανθώ ότι αξίζω».
Όταν η αυτοεκτίμησή μας εξαρτάται από το επόμενο επίτευγμα, η ικανοποίηση συνήθως δεν διαρκεί για πολύ. Μπορεί να πετύχουμε τον στόχο, να νιώσουμε χαρά και ανακούφιση, αλλά σύντομα να εμφανιστεί ένας καινούργιος στόχος, μια νέα σύγκριση ή μια ακόμη αμφιβολία. Έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, μπαίνουμε σε έναν κύκλο όπου κάθε «φτάνω» μετατρέπεται γρήγορα σε ένα νέο «πρέπει να φτάσω κάπου αλλού».
Όταν ο στόχος ολοκληρώνεται και η ικανοποίηση δεν έρχεται
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια ότι κυνηγάμε κάτι για τους λάθος λόγους είναι ότι δεν προλαβαίνουμε να χαρούμε αυτό που πετύχαμε. Μερικά παραδείγματα:
- Πήρατε τη δουλειά που κυνηγούσατε; Αμέσως σκέφτεστε την επόμενη θέση.
- Πετύχατε τον στόχο σας στη γυμναστική; Ήδη συγκρίνετε τον εαυτό σας με το επόμενο επίπεδο.
- Κάνατε το ταξίδι που περιμένατε τόσο καιρό; Σκέφτεστε πού θα πάτε μετά.
Επομένως, η φιλοδοξία από μόνη της δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα ξεκινά όταν κάθε «τα κατάφερα» μετατρέπεται αμέσως σε «δεν είναι αρκετό». Τότε μπορεί να μη χρειάζεστε έναν μεγαλύτερο στόχο, αλλά μια διαφορετική σχέση με τον εαυτό σας.
Το να θέλετε μια καλύτερη καριέρα, περισσότερη οικονομική ανεξαρτησία, μια όμορφη σχέση, ένα δυνατό σώμα ή απλώς μια καινούργια εμπειρία, δεν σε κάνει αχάριστους, σας κάνει απλά άνθρωπο. Ωστόσο, το πιο υγιές σημείο βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα δύο: να μπορείτε να εκτιμήσετε και να απολαμβάνετε τη ζωή που έχετε, χωρίς να σταματάτε να ονειρεύεστε τη ζωή που θέλετε να δημιουργήσετε.
vita.gr
