Στην εποχή των εκατοντάδων «φίλων» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και των αμέτρητων επιφανειακών επαφών, μια βαθιά αλήθεια παραμένει αναλλοίωτη: οι αληθινοί άνθρωποι στη ζωή μας είναι σπάνιοι και πολύτιμοι. Αν και συχνά αναφερόμαστε στην έννοια της «αληθινής φιλίας», η ανάγκη για αυθεντικότητα ξεπερνά τα όρια της παρέας. Αφορά κάθε άνθρωπο που επιλέγουμε να έχουμε δίπλα μας: συντρόφους, οικογένεια, ακόμη και στενούς συνεργάτες. Πριν από χιλιάδες χρόνια, ο Αριστοτέλης είχε ήδη εντοπίσει τη ρίζα του προβλήματος, χωρίζοντας τις σχέσεις σε τρεις κατηγορίες: της χρησιμότητας, της ευχαρίστησης και της αρετής.
Σήμερα, οι δύο πρώτες κατηγορίες κυριαρχούν. Περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους που είναι δίπλα μας όσο υπάρχει κάποιο αμοιβαίο όφελος ή όσο «περνάμε καλά». Όταν όμως οι συνθήκες δυσκολεύουν ή η χρησιμότητα τελειώνει, οι άνθρωποι αυτοί συχνά χάνονται.
Σε έναν κόσμο που συχνά ανταμείβει το φαίνεσθαι, η αριστοτελική σκέψη μάς υπενθυμίζει ότι η αυθεντικότητα δεν είναι ένα τυχαίο χαρακτηριστικό, αλλά μια σπάνια και δύσκολη αρετή που κατακτάται μόνο με εσωτερική πυξίδα.
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, οι άνθρωποι που νοιάζονται αληθινά για εμάς…
1. Μας εκτιμούν γι’ αυτό που είμαστε, όχι γι’ αυτό που έχουμε
Οι αυθεντικοί άνθρωποι δεν μας βλέπουν σαν μέσο για να πετύχουν κάτι, ούτε μας κρίνουν από την κοινωνική μας θέση ή την εικόνα μας. Μας αποδέχονται με τα ελαττώματα, τις αδυναμίες και τις ιδιαιτερότητές μας, επειδή επενδύουν στον ίδιο μας τον χαρακτήρα.
2. Έχουν το θάρρος να μας πουν την αλήθεια
Σε έναν κόσμο που συχνά προτιμά τα εύκολα κομπλιμέντα και την επιβεβαίωση της δημόσιας εικόνας μας, ο αληθινός άνθρωπος θα κάνει το αντίθετο. Θα μας πει την αλήθεια, ακόμη κι αν είναι δυσάρεστη ή αν πρόκειται για κάτι που δεν θέλουμε να ακούσουμε. Δεν το κάνει από κακία, αλλά επειδή νοιάζεται πραγματικά για εμάς και δεν φοβάται την έντιμη διαφωνία.
3. Θέλουν να μας βλέπουν να εξελισσόμαστε
Στην τέλεια φιλία, ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι ο φίλος είναι «ένας άλλος εαυτός» (έτερος αυτός). Αυτό σημαίνει ότι η ευημερία, η επιτυχία και η ευτυχία του άλλου αντανακλούν άμεσα σε εμάς. Δεν υπάρχει ζήλια ή ανταγωνισμός.
Ένας αληθινός άνθρωπος αναγνωρίζει τις δυνατότητές μας, μας προκαλεί να γίνουμε καλύτεροι και η δική μας ευτυχία γίνεται μέρος της δικής του.
Όπως είχε πει και ο Σωκράτης, «θα προτιμούσα να έχω έναν πραγματικό φίλο, παρά όλο τον χρυσό του Δαρείου». Οι αληθινοί άνθρωποι απαιτούν χρόνο, συναισθηματικό κόπο και αμοιβαία ειλικρίνεια. Δεν είναι εύκολο να τους βρούμε, αλλά όταν υπάρχουν, είναι ο καθρέφτης που μας βοηθά να δούμε ποιοι πραγματικά είμαστε και ποιοι μπορούμε να γίνουμε.
vita.gr
