Όταν θέτουμε στόχους, συχνά επικεντρωνόμαστε σε επιτεύγματα. Δηλαδή σκεφτόμαστε τι θέλουμε να καταφέρουμε. Ωστόσο, μια πιο ουσιαστική προσέγγιση για να επιτύχουμε την προσωπική μας ανάπτυξη είναι να αναρωτηθούμε «ποιος θέλω να γίνω;»
Προσωπική ανάπτυξη και στόχοι ταυτότητας
Οι λεγόμενοι «στόχοι ταυτότητας» μπορούν να εμπνεύσουν περισσότερο, γιατί συνδέονται με την προσωπική μας εξέλιξη. Αντί για μια λίστα επιτυχιών, φανταστείτε τον εαυτό σας στο τέλος της χρονιάς ως μια καλύτερη εκδοχή σας. Τι έχει αλλάξει στη συμπεριφορά σας; Πώς σας βλέπουν οι άλλοι;
Τι είναι τα δυνατά στοιχεία χαρακτήρα
Τα δυνατά στοιχεία χαρακτήρα ή αρετές είναι σταθερές ποιότητες που μας βοηθούν να ζούμε καλά και να συμβάλλουμε θετικά στην ευημερία των άλλων. Σε αντίθεση με τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, που βασίζονται στη συνέπεια, τα στοιχεία χαρακτήρα απαιτούν κρίση και προσαρμογή. Δεν αρκεί να κάνεις «περισσότερο» από κάτι, χρειάζεται να το κάνεις σωστά.
Ο Αριστοτέλης ονόμασε αυτή την ικανότητα «φρόνηση», δηλαδή πρακτική σοφία. Για παράδειγμα, η επιμονή είναι θετική, αλλά όχι όταν επιμένει κάποιος σε στόχους που δεν έχουν πια νόημα. Η σοφία βρίσκεται στο να ξέρουμε πότε να συνεχίσουμε και πότε να σταματήσουμε.
Στρατηγική 1 για προσωπική ανάπτυξη: Το τεστ της ευημερίας
Η πρώτη στρατηγική είναι να αξιολογήσομε αν μια συμπεριφορά συμβάλλει στην προσωπική και συλλογική ευημερία. Μια καλή ζωή περιλαμβάνει τέσσερις διαστάσεις:
Για παράδειγμα, η ευγνωμοσύνη είναι σημαντική, αλλά αν μας οδηγεί να κάνουμε κάτι ανήθικο για κάποιον, τότε χάνει την αξία της. Το ζητούμενο δεν είναι να δείχνουμε λιγότερη ευγνωμοσύνη, αλλά ευγνωμοσύνη με ακεραιότητα.
Στρατηγική 2 για προσωπική ανάπτυξη: Αναλογία και ισορροπία
Κάθε αρετή μπορεί να εκφραστεί είτε ανεπαρκώς είτε υπερβολικά. Η σωστή χρήση της βρίσκεται στη μέση. Η υπερβολική ευγνωμοσύνη, για παράδειγμα, μπορεί να μειώσει την αυτοεκτίμηση, αν κάποιος νιώθει υποχρεωμένος για κάτι μικρό. Το ζητούμενο είναι να ανταποκρινόμαστε ανάλογα με την περίσταση.
Στρατηγική 3 για προσωπική ανάπτυξη: Κοινωνική προσαρμογή
Οι διαπροσωπικές αρετές, όπως η ευγνωμοσύνη ή η γενναιοδωρία, χρειάζονται προσαρμογή στον κάθε άνθρωπο. Δεν υπάρχει ένας «σωστός» τρόπος έκφρασης. Κάποιοι προτιμούν λόγια, άλλοι πράξεις ή χρόνο μαζί. Η ουσία είναι να γνωρίζουμε τον άλλον και να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες του.
Η «αρετή» της προσαρμογής
Αυτό που συχνά θεωρούμε ελάττωμα μπορεί να είναι απλώς μια αρετή σε λάθος ένταση. Για παράδειγμα, η υπερβολική αυτοκριτική μπορεί να είναι μια μορφή ταπεινότητας που έχει ξεφύγει από την ισορροπία. Αντί να βλέπουμε τον εαυτό μας ως «προβληματικό», μπορούμε να δούμε αυτή την ανισορροπία ως ευκαιρία ρύθμισης και εξέλιξης.
Η προσωπική ανάπτυξη δεν εξαρτάται μόνο από την προσπάθεια και τη συνέπεια, αλλά και από τη δυνατότητά μας να προσαρμοζόμαστε. Όταν μάθουμε να προσαρμόζουμε τα δυνατά μας στοιχεία στις καταστάσεις και στους ανθρώπους γύρω μας, τότε μπορούμε να ζήσουμε μια ζωή πιο ισορροπημένη, ουσιαστική και ηθικά ολοκληρωμένη.
vita.gr
