Η καλή επικοινωνία δεν αφορά μόνο όσα λέμε, αλλά και το πόσο πραγματικά ακούμε τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας. Οι σωστές ερωτήσεις σε μία συζήτηση δείχνουν ενδιαφέρον, καλλιεργούν την οικειότητα και μας βοηθούν να δημιουργήσουμε βαθύτερες σχέσεις.

Έχετε βρεθεί ποτέ σε μια συζήτηση στην οποία μάθατε σχεδόν τα πάντα για τη ζωή του άλλου, αλλά εκείνος δεν έμαθε σχεδόν τίποτα για τη δική σας; Σας μίλησε για τα παιδιά του, τα ταξίδια, τη δουλειά και τις δυσκολίες του. Εσείς ακούσατε προσεκτικά, κάνατε ερωτήσεις και περιμένατε τη στιγμή που θα έδειχνε αντίστοιχη περιέργεια για εσάς. Αυτή η στιγμή, όμως, δεν ήρθε ποτέ.

Πρόκειται για μια εμπειρία που πολλοί άνθρωποι αναγνωρίζουν. Μια συζήτηση μπορεί να διαρκεί αρκετή ώρα, να έχει ζωντάνια και πολλές πληροφορίες, αλλά να αφήνει τελικά μια αίσθηση κενού. Ο λόγος είναι ότι η πραγματική επικοινωνία δεν εξαντλείται στην ανταλλαγή ιστοριών. Χρειάζεται αμοιβαιότητα, προσοχή και ενδιαφέρον.

Όταν η συζήτηση περιστρέφεται διαρκώς γύρω από τον έναν

Υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμη κι όταν κάνουν μια ερώτηση, χρησιμοποιούν την απάντηση του συνομιλητή τους ως αφορμή για να μιλήσουν ξανά για τον εαυτό τους. Η προσωπική εμπειρία δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό. Αντίθετα, όταν μοιραζόμαστε κάτι αντίστοιχο με όσα περιγράφει ο άλλος, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια γέφυρα επικοινωνίας. Υπάρχει, όμως, διαφορά ανάμεσα στο να προσθέτουμε κάτι που εμπλουτίζει τη συζήτηση και στο να την καταλαμβάνουμε ολοκληρωτικά.

Η ουσιαστική σύνδεση προϋποθέτει να αφήνουμε χώρο και στον άλλον. Ερωτήσεις όπως «Πώς ήταν αυτή η εμπειρία για εσένα;», «Θέλεις να μου πεις περισσότερα;» ή «Τι συνέβη μετά;» μπορούν να δώσουν στον συνομιλητή την ευκαιρία να εκφραστεί και να αισθανθεί ότι κάποιος πραγματικά τον προσέχει.

Γιατί δεν κάνουμε περισσότερες ερωτήσεις σε μία συζήτηση;

Οι λόγοι για τους οποίους κάποιοι άνθρωποι μονοπωλούν τις συζητήσεις διαφέρουν. Ορισμένοι απολαμβάνουν να μιλούν για τον εαυτό τους, να διασκεδάζουν τους άλλους ή να κάνουν εντύπωση. Άλλοι θεωρούν ότι, εφόσον κάποιος έχει κάτι να μοιραστεί, θα το πει από μόνος του, χωρίς να χρειάζεται να τον ρωτήσουν.

Υπάρχει, επίσης, μια λιγότερο προφανής εξήγηση: πολλές φορές είμαστε τόσο απασχολημένοι με το τι θα απαντήσουμε στη συνέχεια, ώστε δεν ακούμε πραγματικά όσα μας λέει ο συνομιλητής μας. Αντί να παρακολουθούμε την ιστορία του, σκεφτόμαστε πώς θα συνδέσουμε όσα ακούμε με μια δική μας εμπειρία.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι άνθρωποι που δεν κάνουν ερωτήσεις είναι αδιάφοροι. Ενδεχομένως να μεγάλωσαν σε οικογένειες όπου δεν υπήρχε η συνήθεια των ουσιαστικών συζητήσεων και του ενδιαφέροντος για τον εσωτερικό κόσμο των άλλων.

Ωστόσο, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι το ίδιο: ο άνθρωπος που δεν ερωτάται αισθάνεται ότι δεν τον βλέπουν πραγματικά. Και αυτή η αίσθηση μπορεί να ενισχύσει τη μοναξιά, ακόμη κι όταν βρίσκεται ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους.

Η δύναμη του να ακούμε πραγματικά

Η τέχνη των ερωτήσεων ξεκινά από την ικανότητα να ακούμε την απάντηση και να αφήνουμε όσα μαθαίνουμε να καθορίζουν την επόμενη ερώτησή μας. Αν, για παράδειγμα, ένας φίλος μάς πει ότι τελευταία αισθάνεται εξαντλημένος, αντί να απαντήσουμε αμέσως «Κι εγώ το ίδιο», μπορούμε να δείξουμε ενδιαφέρον ρωτώντας αν έχει συμβεί κάτι στη ζωή του, αν φροντίζει τον εαυτό του ή αν έχει καταλάβει τι μπορεί να του προκαλεί αυτή την κούραση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μετατρέπουμε κάθε συζήτηση σε ανάκριση. Χρειάζεται να ακολουθούμε τη διάθεση του άλλου, να σεβόμαστε όσα δεν επιθυμεί να μοιραστεί και φυσικά να εκφράζουμε και τις δικές μας σκέψεις. Ο στόχος δεν είναι να μιλά μόνο ο ένας, αλλά να δημιουργείται μια αληθινή ανταλλαγή.

Μια απλή συνήθεια που μπορεί να αλλάξει τις σχέσεις μας

Την επόμενη φορά που θα βρεθούμε σε μια συζήτηση, αξίζει να παρατηρήσουμε κάτι: όταν ο άλλος ολοκληρώνει την αφήγησή του, σκεφτόμαστε τι θα μπορούσαμε να τον ρωτήσουμε για να τον καταλάβουμε καλύτερα ή αναζητούμε αμέσως έναν τρόπο να μιλήσουμε για τη δική μας εμπειρία;

Μια απλή δοκιμή μπορεί να κάνει τη διαφορά: πριν αλλάξουμε θέμα ή στρέψουμε τη συζήτηση στον εαυτό μας, ας κάνουμε ακόμη μία ερώτηση. Μπορεί να είναι αρκετή για να δείξουμε στον άλλον ότι όσα μοιράστηκε έχουν πραγματικά σημασία για εμάς.

Γιατί το να είμαστε ενδιαφέροντες έχει τη δική του αξία. Εξίσου σημαντικό, όμως, είναι να ενδιαφερόμαστε πραγματικά για τον άλλον. Και συχνά υποτιμούμε πόσο πολύ μπορεί να επηρεάσει αυτή η μικρή διαφορά την ποιότητα των σχέσεών μας.


vita.gr