Είναι μια τυπική Τετάρτη μεσημέρι στο Παρίσι. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι τουρίστες και τα μπιστρό υποδέχονται τους πελάτες τους όταν, ξαφνικά, σειρήνες ακούγονται παντού.
Ο ήχος τους διαπερνά την πόλη επί δύο λεπτά, καλύπτοντας ακόμη και τις κόρνες των αυτοκινήτων, πριν σιγήσουν.
Μοιάζει περίεργο αλλά εκτός από κάποιους τουρίστες, κανείς δεν φαίνεται να ενοχλείται ή να αναστατώνεται.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται κάθε πρώτη Τετάρτη του μήνα: ξεκίνησε ως προειδοποίηση για ρίψη βομβών κατά τον Ψυχρό Πόλεμο και συνεχίζεται σε 2.000 πόλεις και χωριά κατά μήκος της χώρας.
Σήμερα οι σειρήνες προειδοποιούν για φυσικές και βιομηχανικές καταστροφές αλλά με έναν πόλεμο να μαίνεται στην Ευρώπη, οι γαλλικές αρχές με ανακοινώσεις τους υπενθυμίζουν στους Γάλλους ότι η σήμανση διάρκειας 1 λεπτού και 41 δευτερολέπτων αποτελεί απλώς άσκηση.
Οι σειρήνες που ακούγονται ακόμη και σήμερα έχουν τις ρίζες τους στον Μεσαίωνα.
Από εκείνη την εποχή, δίνουν τον… τόνο για οποιοδήποτε συμβάν θα μπορούσε να απειλήσει τον πληθυσμό.
Μια από τις πιο κοινές καμπάνες που χρησιμοποιήθηκαν εκείνη την εποχή ήταν γνωστή ως «τοτσίν», βρισκόταν σε εκκλησίες και ηχούσε από τους ιερείς σε περιπτώσεις κινδύνου.
Το 1914, οι καμπάνες χτυπούσαν για πάνω από μία ώρα σε πολλές πόλεις για να ειδοποιήσουν όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους για το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι σειρήνες ανέλαβαν να προειδοποιούν για πιθανές εναέριες απειλές.
Η ανάπτυξή τους επιταχύνθηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και τώρα ακούγονται σε όλη τη Γαλλία.
Στο Maison-Laffitte, μια πόλη περίπου 23.000 κατοίκων στα δυτικά προάστια του Παρισιού, η κύρια σειρήνα βρίσκεται στην οροφή του δημαρχείου.
Μόνο οι αστυνομικοί έχουν πρόσβαση στη σειρήνα και οι υπάλληλοι του δημαρχείου είναι οι πρώτοι που ακούν τον βρυχηθμό της.
Τα τελευταία χρόνια πολλοί αμφισβήτησαν την αποτελεσματικότητα αυτού του συστήματος προειδοποίησης ως αρχαϊκό:
«Η Γαλλία επέλεξε να κρατήσει τις σειρήνες επειδή υπάρχει μια συγκεκριμένη κληρονομιά, μια παράδοση πίσω από αυτήν», λέει ο καθηγητής γεωγραφίας Johnny Douvinet του Πανεπιστημίου d’Avignon.
Ως ειδικός στα συστήματα προειδοποίησης πληθυσμού, εξηγεί ότι ήταν ο πρώην πρόεδρος Σαρλ ντε Γκολ που διέταξε το σημερινό σύστημα και ότι «παρά τις πολλές αλλαγές στο υπουργείο Εσωτερικών, η προτεραιότητα που δόθηκε στη σειρήνα ως μέσο συναγερμού διατηρείται ακόμη και σήμερα».
