Την αντίφαση αυτή σχολιάζει στο newsit.gr η ψυχολόγος – εγκληματολόγος Δρ. Βάνα Παπακίτσου, η οποία αναφέρεται στη σημασία της εμπιστοσύνης, στον ιδιαίτερο ρόλο του γυναικολόγου – μαιευτήρα και στην απόσταση που μπορεί να χωρίζει τη δημόσια εικόνα ενός ανθρώπου από την πραγματική του συμπεριφορά.
Από την παιδική αθωότητα στις βαριές κατηγορίες
«Το παραμύθι “Ο Μικρός Πρίγκιπας” μάς φέρνει κοντά σε στοιχεία όπως η εμπιστοσύνη, η ευαισθησία και ο παιδικός κόσμος. Αυτό έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση και την εκμετάλλευση των παιδιών, οι οποίες καταστρέφουν την εμπιστοσύνη στον κόσμο», αναφέρει η Δρ. Βάνα Παπακίτσου.
Όπως εξηγεί, η εικόνα ενός παιδιού που ονειρεύεται και αντιμετωπίζει τον κόσμο με εμπιστοσύνη προκαλεί θετικά συναισθήματα. Στην περίπτωση του γυναικολόγου, η συγκεκριμένη επιλογή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βρίσκεται πλέον δίπλα σε μια υπόθεση που αφορά ιδιαίτερα σοβαρές κατηγορίες για υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων.
«Βλέπουμε, λοιπόν, μια αντιφατική εικόνα: από τη μία, στο προφίλ υπάρχει η εικόνα ενός μικρού παιδιού που ονειρεύεται, σκέφτεται και εμπιστεύεται τον κόσμο και, από την άλλη, οι καταγγελίες μάς φέρνουν αντιμέτωπους με μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα», σημειώνει.
Η ψυχολόγος – εγκληματολόγος υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι οι εικόνες και οι συμβολισμοί δεν αποτελούν από μόνοι τους απόδειξη για τον χαρακτήρα ή τα κίνητρα ενός ανθρώπου. Η παρουσία του Μικρού Πρίγκιπα στα συγκεκριμένα προφίλ δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στο παραμύθι και στις πράξεις που αποδίδονται στον γιατρό. Η αντίθεση που αναδεικνύεται αφορά τη δημόσια εικόνα του και τη σοβαρότητα των κατηγοριών που βρίσκονται υπό διερεύνηση.
Από τις γυναίκες και την εγκυμοσύνη στα βρέφη και τα νεογνά
Η ιδιότητα του γυναικολόγου – μαιευτήρα προσθέτει μια ακόμη διάσταση στην υπόθεση. Πρόκειται για ένα επάγγελμα στο οποίο η εμπιστοσύνη, η σωματική εγγύτητα και η ευαλωτότητα της ασθενούς αποτελούν βασικά στοιχεία της σχέσης με τον γιατρό. Παράλληλα, η μαιευτική συνδέεται άμεσα με την εγκυμοσύνη, τη γέννηση και τις πρώτες στιγμές της ζωής ενός παιδιού.
«Το γεγονός ότι είναι γυναικολόγος και μαιευτήρας έχει ιδιαίτερη σημασία από ψυχολογικής άποψης, καθώς η σχέση της γυναίκας με τον μαιευτήρα βασίζεται στην εμπιστοσύνη, στη σωματική εγγύτητα και στην αυξημένη ευαλωτότητα. Η γυναίκα που βρίσκεται απέναντί του είναι σε μια πιο ευάλωτη θέση», εξηγεί η Δρ. Βάνα Παπακίτσου.
Η ειδικός στέκεται και στην ιδιαίτερη ευθύνη που συνοδεύει έναν επαγγελματικό ρόλο ο οποίος φέρνει τον γιατρό σε επαφή με το ανθρώπινο σώμα, την αναπαραγωγή, τη νέα ζωή και τα μωρά που μόλις έρχονται στον κόσμο.
«Όταν ένας άνθρωπος ασκεί ένα επάγγελμα που τον φέρνει σε τόσο ευαίσθητη επαφή με το ανθρώπινο σώμα, την αναπαραγωγή, τη νέα ζωή και το μωρό που έρχεται στον κόσμο, η κοινωνία του εμπιστεύεται κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Όταν αυτή η εμπιστοσύνη παραβιάζεται, το πλήγμα είναι βαθύτερο και κλονίζεται το αίσθημα ασφάλειας τόσο των ανθρώπων που τον εμπιστεύτηκαν όσο και των γυναικών και του ευρύτερου περιβάλλοντός τους», τονίζει.
Όπως επισημαίνει η ίδια, στη συγκεκριμένη υπόθεση ο επαγγελματικός ρόλος του 52χρονου, που τον έφερνε κοντά σε ανθρώπους, βρέφη και νεογνά, έρχεται σε αντίθεση με το υλικό που φέρεται να βρέθηκε στην κατοχή του και με την εικόνα που επέλεγε να παρουσιάζει μέσα από τα προφίλ του.
Η αναφορά αυτή αφορά την αντίθεση ανάμεσα στον κοινωνικό και επαγγελματικό ρόλο του γιατρού και στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Δεν τεκμηριώνει από μόνη της οποιαδήποτε σύνδεση ανάμεσα στην επαγγελματική του επιλογή και στα κίνητρα που ενδεχομένως εξετάζονται στο πλαίσιο της έρευνας.
Παιδιά, έφηβοι και ανήλικοι στο επίκεντρο της συζήτησης
Στην αρχική τοποθέτησή της, η Δρ. Βάνα Παπακίτσου αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο ορισμένοι άνθρωποι με σεξουαλικές παρεκκλίσεις να επιλέγουν επαγγέλματα που τους φέρνουν κοντά σε εφήβους, ανηλίκους και παιδιά. Όπως εξήγησε, σε ορισμένες περιπτώσεις η επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί να προσφέρει πρόσβαση σε μικρότερες ηλικίες.
Η ειδικός αναφέρθηκε ακόμη στην επαφή με το παιδικό σώμα και την παιδική ψυχολογία, καθώς και στις συνθήκες που, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν περιθώρια εκμετάλλευσης. Η γενική αυτή επισήμανση δεν αποτελεί διαπίστωση για τα κίνητρα του συγκεκριμένου γιατρού ούτε αποδεικνύει ότι η επαγγελματική του ιδιότητα συνδέεται με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει.
Η ίδια διευκρινίζει ότι δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό που να επιτρέπει την ασφαλή αναγνώριση ανθρώπων με τέτοιες συμπεριφορές. Η δημόσια εικόνα, οι κοινωνικές σχέσεις και οι επιλογές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να αποτελούν στοιχεία που εξετάζονται στο πλαίσιο μιας συνολικότερης αξιολόγησης, αλλά δεν αρκούν για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την προσωπικότητα ή τα κίνητρα ενός ανθρώπου.
Τι μπορεί να πει η ψυχολογία για την παιδική πορνογραφία
Η Δρ. Βάνα Παπακίτσου επισημαίνει ότι δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη ψυχική ασθένεια που να μπορεί να συνδεθεί αυτομάτως με την παιδοφιλία ή την κατοχή υλικού σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. Κάθε περίπτωση χρειάζεται ξεχωριστή αξιολόγηση, με βάση τα στοιχεία της έρευνας, το προσωπικό ιστορικό και το ευρύτερο περιβάλλον του ατόμου.
Η ειδικός αναφέρεται επίσης στη διαφορά ανάμεσα στη δημόσια εικόνα ενός ανθρώπου και στη συμπεριφορά του. Σε υποθέσεις εγκλημάτων, όπως σημειώνει, οι άνθρωποι του περιβάλλοντος των κατηγορουμένων συχνά δηλώνουν έκπληκτοι, καθώς δεν είχαν αντιληφθεί κάτι ανησυχητικό. Αυτό, ωστόσο, δεν επιτρέπει να εξαχθεί συμπέρασμα για την προσωπικότητα του συγκεκριμένου γιατρού.
«Δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή να διαγνώσουμε ή να σκιαγραφήσουμε με αξιοπιστία την προσωπικότητά του μόνο μέσα από τα δημοσιεύματα και τις πληροφορίες που έρχονται στο φως», τονίζει.
Η υπόθεση φέρνει, επομένως, στο προσκήνιο τη διαφορά ανάμεσα στην εικόνα που παρουσιάζει κάποιος προς τα έξω και στη συμπεριφορά που ενδέχεται να αποκαλύψουν τα στοιχεία μιας έρευνας. Στην περίπτωση του 52χρονου γυναικολόγου που οδηγήθηκε στη φυλακή, ο «Μικρός Πρίγκιπας» αποτελεί μέρος της δημόσιας εικόνας που αποτυπώνεται στα προφίλ που αποδίδονται στον ίδιο.
Πηγή
