Νέα έρευνα της Workmonitor 2026 αποκαλύπτει πόσοι Έλληνες ψάχνουν να βρουν δεύτερη δουλειά

Ένας στους Έλληνες εργαζόμενους ψάχνει να βρει δεύτερη δουλειά για να βγει ο μήνας ή έχει δεύτερη δουλειά, όπως δείχνουν τα νέα της διεθνούς έρευνας  Workmonitor 2026, της Randstad.

Τα αποτελέσματα της έρευνας βασίστηκαν σε συνεντεύξεις περισσοτέρων από 27.000 ατόμων και 1.225 εργοδοτών, σε 35 αγορές και σε στοιχεία από 3 εκατομμύρια αγγελίες εργασίας και άνω σε  ολόκληρο τον κόσμο.

Συγκεκριμένα, πάνω από 1 στους 2  εργαζόμενους ή/και αναζητούντες εργασία δηλώνει ότι κάνει μια δεύτερη δουλειά  ή σκοπεύει να κάνει , δηλαδή  το 51% σε σχέση με 40% που είναι ο μέσος όρος παγκοσμίως. Η αναζήτηση έξτρα εισοδήματος προφανώς σχετίζεται με το χαμηλό επίπεδο των μισθών, που δεν καλύπτει το αυξημένο κόστος ζωής.

Ενώ την ίδια ώρα τα διευθυντικά στελέχη των ελληνικών επιχειρήσεων εκφράζουν την αισιοδοξία τους για την ανάπτυξη της εταιρείας τους σε ποσοστό 100%.  Μόλις το 38% των Ελλήνων εργαζομένων ενστερνίζεται την ίδια άποψη.

Τι άλλο δείχνουν τα στοιχεία για τη χώρα μας

Α.Η τεχνητή νοημοσύνη

• Το 57% των εργαζομένων στην Ελλάδα θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη συμβάλλει στη βελτίωση της παραγωγικότητάς τους  σε σχέση με 62% που είναι το ποσοστό παγκοσμίως. Το ίδιο πιστεύει και το 60% των Ελλήνων εργοδοτών σε σχέση με το 54% του μέσου όρου παγκοσμίως.
• Το 75% των εργαζομένων στ ν Ελλάδα νιώθει σίγουρο ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την τελευταία τεχνολογία. Αυτό το  ποσοστό κατατάσσει  τη χώρα μας στις υψηλότερες θέσεις παγκοσμίως (μέσος όρος 69%). Η άποψη αυτή όμως  δημιουργεί προβληματισμό, καθώς στις επίσημες έρευνες οι Έλληνες εργαζόμενοι εμφανίζονται να έχουν χαμηλότερα ποσοστά ψηφιακού εγγραματισμού – δεξιοτήτων από τον μέσο όρο στην Ευρώπη.
• Οι απόψεις των εργαζομένων για το ποιος θα ωφεληθεί από την τεχνητή νοημοσύνη διύστανται.  Το 50% στην Ελλάδα το 50% πιστεύει πως η υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης στον χώρο εργασίας θα ωφελήσει κυρίως τις εταιρείες και όχι τους ίδιους σε σχέση με το 47% που είναι το παγκόσμιο ποσοστό .

Β. Η εμπιστοσύνη

Το 63% των εργαζομένων στην Ελλάδα ανεφέρει πως έχει εμπιστοσύνη στην διοίκηση της της εταιρείας του, έναντι 72% που είναι ο μέσος όρος παγκοσμίως.

Αλλά και η εμπιστοσύνη μεταξύ συναδέλφων είναι σε χαμηλά επίπεδα , δηλαδή στο 69% στη χώρα μας από 76% που είναι  παγκοσμίως. Σχετικά μεγαλύτερη είναι και η απόσταση μεταξύ εργαζομένων και προϊσταμένων, καθώς το 65% αναφέρει πως έχει στενή σχέση μαζί τους σε σχέση με το 72% του μέσου όρου.

Σχεδόν εννιά στους δέκα εργοδότες στην Ελλάδα, δηλαδή το 88% πιστεύουν πως η εξ αποστάσεως εργασία ή τηλεργασία έχει κάνει τη συνεργασία με την επιχείρηση τους πιο δύσκολη. Το ποσοστό αυτό υψηλότερο είναι υψηλότερο σε σχέση με το μέσο όρο παγκοσμίως (81%).

Το σύνολο των Ελλήνων εργοδοτών θεωρεί ότι η συνεργασία μεταξύ εργαζομένων διαφορετικών γενεών είναι μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας, και το 98% θα επιθυμούσε τα διοικητικά στελέχη της επιχείρησης να επενδύσουν περισσότερο χρόνο στη βελτίωση της ομαδικής συνεργασίας (από 90% που είναι ο μέσος όρος σε διεθνές επίπεδο ).

Γ.Η μόνιμη και σταθερή δουλειά

Το 39% των εργαζομένων  στην Ελλάδα δηλώνει ότι επιθυμεί να έχει μια «σίγουρη δουλειά». Δηλαδή να έχει μια μόνιμη και σταθερή εργασία και να  υπάρχει και επαγγελματική εξέλιξη.

Πάνω από 1 στους τρεις (34%), δηλώνει στη χώρα μας ότι θέλει να αλλάζει τομείς και θέσεις εργασίας καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Ενώ το ποσοστό αυτό παγκοσμίως είναι στο 38%.

Δ. Η προσωπική ζωή και τα επαγγελματικά

Το ύψος του μισθού στην Ελλάδα παραμένει το βασικότερο κίνητρο για να επιλέξει κάποιος μια δουλειά και μάλιστα σε ποσοστό 81%. Ακριβώς το ίδιο ποσοστό είναι και σε παγκόσμιο μέσο όρο.

Το  44% των εργαζομένων αναφέρει πως ο κύριος λόγος για να παραμείνει στην ίδια δουλειά είναι να υπάρχει ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, ξεπερνώντας την εργασιακή ασφάλεια και τον μισθό (27% και 23% αντίστοιχα).

Το 41% εξακολουθεί να δηλώνει ότι παραιτήθηκε από θέσεις εργασίας επειδή δεν ταίριαζαν με την προσωπική τους ζωή . Το ποσοστό αυτό σε παγκόσμιο επίπεδο είναι στο 39%.

Το 27% παραιτήθηκε από την δουλειά του επειδή δεν ήταν αρκετά ανεξάρτητος ώστε να δουλέψει με τους δικούς του όρους (παγκοσμίως: 25%)

Το 37% των εργαζομένων δεν θα σκεφτόταν να  δουλέψει σε  μια νέα θέση αν δεν υπήρχε ευελιξία ως προς τον τόπο εργασίας και το 38% δεν θα δεχόταν μια θέση χωρίς ευελιξία ως προς τις ώρες εργασίας, σε σχέση με το 43% παγκοσμίως.