Ζούμε σε έναν κόσμο που λατρεύει τα group chat, τα ανοιχτά γραφεία, τα Σαββατοκύριακα στην εξοχή, που είναι προγραμματισμένα δύο εβδομάδες νωρίτερα συχνά μαζί με μεγάλη παρέα. Το να πει κάποιος «μου αρέσει να μένω μόνος» ακούγεται ακόμα ύποπτο, σχεδόν σαν εξομολόγηση. Ωστόσο, όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν σήμερα τη μοναξιά σκόπιμα, όχι ως τρόπο να ξεφύγουν από τη ζωή, αλλά αντιθέτως ως τρόπο να νιώσουν πιο ζωντανοί.
Οι ψυχολόγοι αρχίζουν να χαρτογραφούν το τελευταίο διάστημα ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Οι προσωπικότητές τους μοιράζονται μερικά εκπληκτικά χαρακτηριστικά. Ποια είναι αυτά;
1. Μοναξιά, βαθιά αυτογνωσία και ήσυχη αυτοπεποίθηση
Οι άνθρωποι που αγαπούν τη μοναξιά συχνά έχουν μια ήρεμη βεβαιότητα για τον εαυτό τους. Δεν χρειάζεται να κυριαρχούν στον χώρο, ούτε να γεμίζουν τις σιωπές. Γνωρίζουν πώς νιώθουν, τι σκέφτονται και τι είναι διατεθειμένοι να αντέξουν. Η άνεση με τον εσωτερικό τους κόσμο αφαιρεί τον φόβο που πολλοί έχουν να μείνουν μόνοι με τις σκέψεις τους. Η μοναξιά γίνεται ένας αξιόπιστος χώρος, όχι ένας σκοτεινός διάδρομος.
Μελέτες δείχνουν ότι άνθρωποι που σκέφτονται έτσι, παίρνουν αποφάσεις πιο κοντά στις πραγματικές τους αξίες. Αυτή η αυτογνωσία μειώνει το κοινωνικό άγχος. Όταν καταλαβαίνει κάποιος τα δικά του ερεθίσματα, δεν χρειάζεται να «διαβάζει» υπερβολικά τους άλλους. Δεν χρειάζεται κάθε βλέμμα ή μήνυμα για να τον καθησυχάσει.
2. Σαφή όρια
Ένα χαρακτηριστικό που εμφανίζεται ξανά και ξανά. Oι άνθρωποι που απολαμβάνουν τη μοναξιά είναι ασυνήθιστα σαφείς για το πού τελειώνουν αυτοί και πού αρχίζουν οι άλλοι. Μπορεί να λένε «όχι» πιο συχνά ή να ακυρώνουν σχέδια χωρίς είκοσι γραμμές συγγνώμης.
Αυτό δεν είναι αγένεια, είναι προστασία της ψυχής τους. Η ανάγκη αυτή συνήθως προκύπτει από στιγμές που αγνόησαν τις δικές τους ανάγκες για πολύ καιρό.
3. Προτιμούν το βάθος από τη συνεχή διέγερση
Οι άνθρωποι που απολαμβάνουν να μένουν μόνοι συχνά αποφεύγουν τον επιφανειακό θόρυβο. Οι μικρές ανούσιες συνομιλίες τούς εξαντλούν, τα ατελείωτα μηνύματα τους βαραίνουν, οι ειδοποιήσεις τούς ενοχλούν. Δεν είναι αντικοινωνικοί, απλώς αποφεύγουν τις θορυβώδεις καταστάσεις.
Προτιμούν να βυθιστούν σε μία συζήτηση, ένα βιβλίο ή ένα χόμπι για ώρες παρά να χειρίζονται δέκα επιφανειακές αλληλεπιδράσεις.
4. Όσοι αγαπούν τη μοναξιά, παρατηρούν πριν δράσουν
Η μοναχικότητα ενισχύει μια ήσυχη υπερδύναμη. Αυτή δεν είναι άλλη από την παρατήρηση. Στην ομάδα μπορεί να μιλούν λιγότερο αρχικά, παρακολουθώντας δυναμικές, ενέργειες, υπονοούμενα. Δεν είναι ντροπή, είναι συλλογή δεδομένων.
Έτσι αναπτύσσουν μια σοφία. Μπορούν να βλέπουν μοτίβα σε άλλους και στον εαυτό τους, τα οποία οι περισσότεροι αγνοούν.
5. Διαχειρίζονται την ενέργειά τους σαν πολύτιμο πόρο
Βλέπουν τον χρόνο τους ως μπαταρία. Κάθε κοινωνικό σχέδιο είναι ένα ποσοστό που χάνεται ή κερδίζεται. Έτσι, έχουν μάθει να αναπτύσσουν μικρές ρουτίνες για να αναπληρώνουν τον χαμένο χρόνο. Μπορεί αυτές να είναι ένας καφές που πάνε να απολαύσουν μόνοι, ένας περίπατος ή απλώς λίγα λεπτά σιωπής.
6. Είναι άνετοι με το να «χάνουν»
Οι λάτρεις της μοναξιάς δεν βασανίζονται τόσο από το FOMO (φόβο ότι χάνουν κάτι). Κάποιοι νιώθουν περιέργεια, ίσως και ζήλια, αλλά η ανακούφιση που προκύπτει από το να μένουν πιστοί στον ρυθμό τους τελικά υπερτερεί.
7. Μοναξιά, πλούσιος εσωτερικός κόσμο και δημιουργικότητα
Περιγράφουν το μυαλό τους σαν κινηματογράφο. Αυτό είναι γεμάτο από ιδέες, σενάρια και μισοτελειωμένα σχέδια. Η σιωπή είναι απαραίτητη για να ακούσουν αυτή τη συνεχή εσωτερική ροή του εγκεφάλου τους.
8. Είναι συναισθηματικά ανεξάρτητοι, αλλά όχι ατρωτοι
Δεν περιμένουν από άλλους να «διορθώσουν» το εσωτερικό τους κλίμα. Μαθαίνουν να παρηγορούν τον εαυτό τους, να διαχειρίζονται τον πόνο και να ανακάμπτουν χωρίς άμεση βοήθεια.
Ζώντας με ή ως άτομο που αγαπά τη μοναξιά
Το να θέλει να περνά κάποιο χρόνο μόνος δεν αποδεικνύει δύναμη ή σοφία. Απλώς δείχνει πού πηγαίνει το μυαλό όταν χαμηλώνει η ένταση του κόσμου. Σε έναν πλανήτη γεμάτο θόρυβο -κυριολεκτικά και μεταφορικά- οι άνθρωποι που αγαπούν τη μοναχικότητά τους μοιάζουν σαν μία άλλη «φυλή». Δεν συμμετέχουν σε φωτογραφίες, φεύγουν νωρίς από τα πάρτι, αποφεύγουν τη «υποχρεωτική διασκέδαση».
Όμως είναι ευτυχισμένοι, γιατί η ζωή τους ρυθμίζεται από εσωτερικά σήματα και αλήθειες και όχι από την εξωτερική πίεση.
vita.gr
