Ο Οκτώβριος έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να μπαίνει στη ζωή μας. Δεν κάνει θόρυβο. Δεν ζητά να τον υποδεχτούμε. Απλώς, κάποια στιγμή, ένα πρωινό, βγαίνουμε έξω και καταλαβαίνουμε ότι ο αέρας έχει αλλάξει. Το φως είναι διαφορετικό. Τα απογεύματα μικραίνουν. Τα βράδια έρχονται λίγο νωρίτερα. Κάπου εμφανίζεται το πρώτο φύλλο στο πεζοδρόμιο και ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι το καλοκαίρι, που μέχρι πριν λίγο έμοιαζε σχεδόν ατελείωτο, έχει γίνει ανάμνηση.
Δεν είναι ακόμη χειμώνας. Είναι μια ενδιάμεση εποχή. Ένας μήνας που μας αφήνει για λίγο ανάμεσα σε αυτό που ήταν και σε αυτό που έρχεται. Ίσως γι’ αυτό ο Οκτώβριος έχει τόσα να μας πει για την αλλαγή.
Δεν χρειάζεται να αφήσουμε κάτι από τη μία μέρα στην άλλη
Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε την αλλαγή σαν μια απόφαση.
Μια μέρα αποφασίζουμε να φύγουμε. Να τελειώσουμε μια σχέση. Να αλλάξουμε δουλειά. Να εγκαταλείψουμε μια συνήθεια. Να κλείσουμε ένα κεφάλαιο.
Στην πραγματικότητα, όμως, οι σημαντικότερες αλλαγές σπάνια συμβαίνουν σε μία ημέρα. Συμβαίνουν λίγο λίγο.
Όπως τα φύλλα των δέντρων. Για κάποιο διάστημα, πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο συνυπάρχουν στα ίδια κλαδιά.
Κάτι παλιό δεν έχει φύγει εντελώς και κάτι καινούργιο δεν έχει ακόμη επικρατήσει. Ίσως έτσι συμβαίνει και μέσα μας.
Μπορεί να ξέρουμε ότι μια περίοδος της ζωής μας τελειώνει και παρ’ όλα αυτά να τη νοσταλγούμε. Μπορεί να έχουμε καταλάβει ότι πρέπει να προχωρήσουμε και ταυτόχρονα να φοβόμαστε το άγνωστο. Μπορεί να θέλουμε μια νέα αρχή και να πονάμε ακόμη για αυτό που αφήνουμε.
Δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε τόσο
Υπάρχει μια περίεργη πίεση να έχουμε ξεπεράσει τα πάντα γρήγορα.
Να έχουμε βρει αμέσως τον επόμενο στόχο. Να έχουμε καταλάβει τι θέλουμε. Να έχουμε αφήσει πίσω μια απογοήτευση. Να είμαστε ξανά καλά.
Όμως η φύση δεν λειτουργεί έτσι. Τα δέντρα δεν βιάζονται. Οι αλλαγές απαιτούν χρόνο.
Ο Οκτώβριος ενθαρρύνει την ευγνωμοσύνη
Καθώς η χρονιά προχωρά, είναι εύκολο να αρχίσουμε να μετράμε όσα δεν προλάβαμε.
Τους στόχους που δεν πετύχαμε.
Τα σχέδια που αναβάλαμε.
Τις αλλαγές που δεν τολμήσαμε.
Όσα περιμέναμε να έχουν συμβεί μέχρι τώρα και δεν συνέβησαν.
Ο Οκτώβριος όμως μπορεί να μας προτείνει έναν διαφορετικό απολογισμό.
Ποιος ήταν εκεί όταν τον χρειάστηκα;
Ποια μικρή συνήθεια με βοήθησε σε μια δύσκολη περίοδο;
Τι έμαθα για τον εαυτό μου;
Ποια στιγμή της χρονιάς θέλω πραγματικά να θυμάμαι;
Μπορεί να ανακαλύψουμε ότι μέσα σε μια χρονιά που μας φάνηκε δύσκολη υπήρχαν περισσότερα καλά απ’ όσα είχαμε προσέξει.
Ο Οκτώβριος δεν προσπαθεί να μας πείσει ότι το καλοκαίρι δεν ήταν όμορφο. Δεν προσπαθεί να κάνει τον χειμώνα να έρθει γρηγορότερα.
Απλώς μας δείχνει ότι η ζωή συνεχίζεται.
vita.gr
