Σε όλους έχει τύχει… Ένας φίλος μάς παίρνει τηλέφωνο πικραμένος από τη σχέση του, ένας συνάδελφος κάθεται απέναντί μας απογοητευμένος από τον προϊστάμενό του, ένας δικός μας άνθρωπος μας στέλνει μήνυμα για μια απόφαση που ήδη αμφισβητεί μέσα του. Και τότε νιώθουμε αυτό το γνώριμο «τσίμπημα», την παρόρμηση να πούμε κάτι έξυπνο, χρήσιμο ή τουλάχιστον παρηγορητικό. Όμως, οι καλές προθέσεις δεν αρκούν. Ο τρόπος που δίνουμε τις συμβουλές μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά.

Γι’αυτό, μερικές φορές νιώθουμε ότι «πέφτουν» στο κενό. Μπορεί να οδεύουμε υπερβολικά γρήγορα στη λύση, να παρερμηνεύουμε τι χρειάζεται ο άλλος ή να προσφέρουμε κάτι που δεν ζητήθηκε. Το αποτέλεσμα; Απόσταση, αμηχανία ή μια συζήτηση που δεν οδηγεί πουθενά.

Πώς θα δίνετε καλές συμβουλές

Η υποστήριξη δεν είναι μια αυθόρμητη κίνηση αλλά δεξιότητα και όπως κάθε δεξιότητα, καλλιεργείται. Οι ακόλουθες πρακτικές μπορούν να σας βοηθήσουν:

1.Ακούστε πριν μιλήσετε

Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι ακούμε καλά. Στην πράξη, όμως, συχνά περιμένουμε απλώς τη σειρά μας να μιλήσουμε. Όταν κάποιος μοιράζεται ένα πρόβλημα, είναι φυσικό να αρχίζετε να σκέφτεστε απαντήσεις πριν καν ολοκληρώσει τη φράση του. Αυτό όμως σημαίνει ότι ακούτε… κατά το ήμισυ.

Εστιάστε λοιπόν, σε όσα ακούσατε: Τι είναι αυτό που πραγματικά τον απασχολεί; Ποιο συναίσθημα κρύβεται από κάτω; Μερικές ερωτήσεις πριν την συμβουλή δείχνουν ότι δεν βιάζεστε να κρίνετε και ότι θέλετε να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται.

2.Ρωτήστε τι χρειάζονται από εσάς

Δεν αποζητούν όλοι την λύση. Κάποιοι χρειάζονται απλώς να ξεσπάσουν. Άλλοι θέλουν επιβεβαίωση. Κάποιοι ζητούν ξεκάθαρα τη γνώμη σας. Πριν λοιπόν, προσφέρετε κάτι μπορείτε να ρωτήσετε: «Θέλεις να το δούμε μαζί ή απλώς θες να το βγάλεις από μέσα σου; Αν θέλεις, έχω κάποιες σκέψεις που ίσως βοηθήσουν».

Αυτή η απλή ερώτηση μπορεί να αλλάξει όλη τη δυναμική.

3.Βοηθάτε εσάς ή τον άλλον;

Πριν μιλήσετε, αναρωτηθείτε: Δίνετε τη συμβουλή επειδή θα βοηθήσει εκείνον ή επειδή θα ανακουφίσει εσάς; Ανταποκρίνεται στη δική του κατάσταση ή στην δική σας ανάγκη να «φτιάξετε» τα πράγματα;

Μερικές φορές η παρόρμηση να βοηθήσουμε μπορεί να «κρύβει» στην πραγματικότητα δυσφορία με την αβεβαιότητα του άλλου. Μια μικρή παύση μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια συμβουλή που  υποστηρίζει και σε μια συμβουλή που σας απομακρύνει.

4.Ξεκινήστε με ερωτήσεις, όχι με συμβουλές

Ο τρόπος που διατυπώνετε κάτι είναι εξίσου σημαντικός με αυτό που λέτε. Οι ερωτήσεις διατηρούν ανοιχτή την επικοινωνία. Αντί λοιπόν, για «πρέπει να κάνεις…», θα μπορούσατε να δοκιμάσετε φράσεις όπως «Έχεις σκεφτεί μήπως…;» ή «Αναρωτιέμαι αν θα βοηθούσε να…».

Ρωτήστε επίσης τι έχει ήδη σκεφτεί ο συνομιλητής σας. Αυτό δείχνει σεβασμό και σας βοηθά να επικοινωνήσετε καλύτερα.

5.Προσέξτε τον τόνο όσο και τα λόγια σας

Μπορεί να πείτε κάτι σωστό αλλά με λάθος τρόπο. Ο τόνος μας λέει πολλά πριν προλάβουμε να ολοκληρώσουμε τη φράση. Αν ο τόνος σας ακούγεται αυστηρός, βιαστικός ή υπεροπτικός, το μήνυμα χάνεται. Μια ανάσα πριν απαντήσετε, μπορεί να σας βοηθήσει να βρείτε τον καλύτερο τρόπο για να μεταδώσετε το μήνυμά σας.

6.Δώστε χρόνο, όχι μόνο συμβουλές

Αφού μοιραστείτε τη σκέψη σας, κάντε πίσω. Οι περισσότεροι άνθρωποι ξέρουν τι πρέπει να κάνουν, απλώς χρειάζονται χρόνο να το επεξεργαστούν ή να το αποφασίσουν. Μερικές φορές είναι η παρουσία σας και όχι η λύση, που μπορεί να χρειάζονται περισσότερο.

7.Πείτε τη γνώμη σας και μετά αποδεσμευτείτε

Αυτό το βήμα είναι ίσως το πιο δύσκολο. Δίνετε μια συμβουλή από ενδιαφέρον και βλέπετε τον άλλον να κάνει το αντίθετο… Μπορεί να νιώσετε ότι σας αγνοούν.

Αλλά η αξία μιας συμβουλής δεν κρίνεται από το αν θα την ακολουθήσει. Κρίνεται από το αν ένιωσε ότι τον ακούσατε, ότι τον σεβαστήκατε και ότι δεν προσπαθήσατε να τον πιέσετε. Γιατί η συμβουλή δεν είναι οδηγία, αλλά προσφορά.


vita.gr