Κάπου ανάμεσα στον δεύτερο καφέ και το τρίτο κουτσομπολιό, πέφτει η ατάκα: «Καλά, εσύ τι του βρίσκεις;». Και ξαφνικά η σχέση σου γίνεται θέμα συζήτησης σε τραπέζι που δεν κάθεται καν ο σύντροφός σου. Αν έχεις ζήσει αυτή τη σκηνή, ξέρεις ότι το συναίσθημα είναι περίεργο, κάτι μεταξύ θυμού, αμηχανίας και ενός ύπουλου «μήπως έχουν δίκιο;». Οι φίλοι σου είναι οι άνθρωποι που σε ξέρουν χρόνια, αλλά αυτό δεν τους κάνει αυτόματα ειδικούς στη ζωή σου. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν θα σε κρίνουν, γιατί θα το κάνουν, αλλά πόσο χώρο θα τους δώσεις μέσα στο κεφάλι σου.

Γιατί η γνώμη της παρέας ζυγίζει τόσο πολύ

Ο εγκέφαλός σου είναι φτιαγμένος να ανήκει σε ομάδα, αυτό τον κράτησε ζωντανό για χιλιάδες χρόνια. Όταν η παρέα σου αποδοκιμάζει την επιλογή σου, το νιώθεις σχεδόν σαν απειλή, όχι σαν απλή διαφωνία. Η κοινωνική ψυχολογία το λέει ανάγκη για αποδοχή, εγώ το λέω «το άγχος του τραπεζιού». Πρόσθεσε και το γεγονός ότι οι φίλοι σε είδαν να κλαις σε προηγούμενους χωρισμούς, οπότε νιώθουν ότι έχουν μετοχές στην καρδιά σου. Δεν έχουν. Έχουν όμως ανάμνηση, και η ανάμνηση συχνά μιλάει πιο δυνατά από την πραγματικότητα που ζεις εσύ σήμερα.

Πότε η κριτική είναι δώρο και πότε απλώς θόρυβος

Εδώ χρειάζεται ψυχραιμία και λίγη ειλικρίνεια με τον εαυτό σου. Αν τρεις διαφορετικοί άνθρωποι, που σε αγαπούν και δεν έχουν συμφέρον, σου περιγράφουν το ίδιο μοτίβο, ας πούμε ότι μειώνεσαι ή ότι έχεις αλλάξει προς το χειρότερο, τότε άκου. Τα ανθρώπινα μάτια απ’ έξω βλέπουν πράγματα που εσύ, μέσα στην αγάπη ή στη συνήθεια, δεν βλέπεις. Αν όμως η κριτική αφορά γούστα, επάγγελμα, εμφάνιση ή το ότι «δεν είναι ο τύπος σου», τότε μιλάμε για προτιμήσεις, όχι για προειδοποιήσεις. Μάθε να ξεχωρίζεις το σήμα από τον θόρυβο, εκεί κρίνεται όλη η υπόθεση.

Πώς βάζεις όρια χωρίς να χάσεις τους φίλους σου

Το μυστικό δεν είναι να θυμώσεις, είναι να απαντήσεις με σαφήνεια και χαμόγελο. Ένα «σε άκουσα, το εκτιμώ, αλλά αυτή την απόφαση την παίρνω εγώ» κλείνει το θέμα χωρίς να κλείσει τη φιλία. Απόφυγε την παγίδα να υπερασπίζεσαι τον σύντροφό σου σαν δικηγόρος σε δίκη, γιατί έτσι μετατρέπεις τη σχέση σου σε υπόθεση προς εκδίκαση. Επίσης, μη μοιράζεσαι κάθε καβγά με την παρέα, γιατί εκείνοι θα θυμούνται μόνο τα αρνητικά που τους σέρβιρες. Οι φίλοι κρίνουν με βάση το υλικό που τους δίνεις, οπότε πρόσεχε τι ανεβάζεις στη δική τους οθόνη.

Η αλήθεια είναι ότι καμία σχέση δεν χτίστηκε με ψηφοφορία. Οι φίλοι σου μπορούν να φωτίσουν πράγματα, να σε προστατέψουν από τυφλά σημεία, ακόμα και να σε σώσουν από μια κακή ιστορία, αλλά δεν θα ζήσουν ποτέ τα πρωινά σου, τις σιωπές σου, τα μικρά αστεία που έχετε μόνο εσείς οι δύο. Η ωριμότητα είναι να ακούς χωρίς να υποτάσσεσαι και να αποφασίζεις χωρίς να απομονώνεσαι. Κράτα τους ανθρώπους σου κοντά, κράτα όμως και το τιμόνι στα χέρια σου. Γιατί αν αφήσεις άλλους να οδηγούν τη συναισθηματική σου ζωή, μια μέρα θα ψάχνεις να βρεις πού κατέβηκες εσύ από το δικό σου όχημα.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock


Πηγή