Υπάρχουν σχέσεις μέσα στις οποίες χαμηλώνουν οι ώμοι σου, αναπνέεις πιο ελεύθερα και νιώθεις ότι δεν χρειάζεται να βρίσκεσαι διαρκώς σε επιφυλακή. Υπάρχουν όμως και σχέσεις που μοιάζουν ήρεμες, επειδή τίποτα δεν κινείται πια πραγματικά. Η συνήθεια μπορεί εύκολα να μεταμφιεστεί σε ασφάλεια, ειδικά όταν μοιράζεσαι με έναν άνθρωπο χρόνια, υποχρεώσεις, λογαριασμούς και μια εντυπωσιακή συλλογή από τάπερ χωρίς καπάκι. Η ουσιαστική διαφορά δεν βρίσκεται στο πόσο συχνά διαφωνείς, αλλά στο πώς αισθάνεσαι μέσα στη σχέση. Άλλο να ξεκουράζεσαι επειδή μπορείς να είσαι ο εαυτός σου και άλλο να έχεις πάψει να προσπαθείς, να ρωτάς και να περιμένεις.

Η ηρεμία δεν σημαίνει συναισθηματική απουσία

Μια σχέση που σε ξεκουράζει δεν είναι μια σχέση χωρίς εντάσεις, διαφωνίες ή δύσκολες συζητήσεις. Είναι εκείνη στην οποία μπορείς να πεις τι σε ενοχλεί χωρίς να σχεδιάζεις από πριν κάθε λέξη, σαν να δίνεις προφορικές εξετάσεις. Ξέρεις ότι ο άλλος μπορεί να διαφωνήσει, αλλά δεν θα χρησιμοποιήσει την ευαισθησία σου εναντίον σου ούτε θα σε τιμωρήσει με απόσταση. Αντίθετα, όταν έχει εγκατασταθεί απλώς η συνήθεια, μπορεί να αποφεύγεις τις συζητήσεις όχι επειδή υπάρχει γαλήνη, αλλά επειδή θεωρείς πως δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Η σιωπή τότε δεν είναι άνεση. Είναι παραίτηση που έμαθε να κάθεται ήσυχα στον καναπέ και να μην ενοχλεί κανέναν.

Η οικειότητα αφήνει χώρο, η συνήθεια σε μικραίνει

Μέσα σε μια ασφαλή σχέση δεν χρειάζεται να παρουσιάζεις καθημερινά την καλύτερη εκδοχή σου για να παραμένεις αγαπητός. Μπορείς να είσαι κουρασμένος, αφηρημένος, ενθουσιασμένος ή κάπως χαμένος, χωρίς να φοβάσαι ότι θα χαλάσεις την εικόνα σου. Παράλληλα, όμως, συνεχίζεις να εξελίσσεσαι και να ενδιαφέρεσαι για τον άνθρωπο δίπλα σου. Η συνήθεια λειτουργεί διαφορετικά. Σε κάνει να θεωρείς ότι γνωρίζεις ήδη όλες τις απαντήσεις του άλλου, γι’ αυτό σταματάς να ρωτάς. Λες «έτσι είναι αυτός» και κλείνεις τη συζήτηση πριν καν αρχίσει. Όταν η οικειότητα είναι ζωντανή, νιώθεις ελεύθερος να αλλάξεις. Όταν έχει γίνει αδράνεια, μένεις στον ίδιο ρόλο επειδή αυτό βολεύει τη γνωστή ισορροπία.

Το σώμα σου συχνά καταλαβαίνει πρώτο τη διαφορά

Πρόσεξε πώς αισθάνεσαι λίγο πριν συναντήσεις τον σύντροφό σου και πώς φεύγεις έπειτα από χρόνο μαζί του. Μια σχέση που σε ξεκουράζει δεν λύνει μαγικά όλα σου τα προβλήματα, αλλά δεν σε αναγκάζει να αποδεικνύεις συνεχώς την αξία, την πίστη ή τις προθέσεις σου. Μπορείς να γελάσεις, να σωπάσεις, να ζητήσεις χώρο και να επιστρέψεις χωρίς συναισθηματικά τεστ. Σε μια σχέση που επιβιώνει κυρίως από συνήθεια, συχνά αισθάνεσαι ένα παράξενο βάρος, ανία ή ανακούφιση όταν ακυρώνεται ένα κοινό σχέδιο. Αυτά τα σημάδια δεν αποτελούν αυτόματα απόδειξη ότι η σχέση τελείωσε. Είναι όμως χρήσιμες πληροφορίες, γιατί το σώμα καταγράφει όσα το μυαλό αναβάλλει να παραδεχτεί.

Για να καταλάβεις τι πραγματικά συμβαίνει, δεν χρειάζεται να κυνηγήσεις το πάθος των πρώτων μηνών ούτε να μετράς πόσες φορές γελάσατε αυτή την εβδομάδα. Ρώτησε τον εαυτό σου αν υπάρχει ακόμη περιέργεια, τρυφερότητα, αμοιβαία φροντίδα και χώρος για ειλικρίνεια. Μπορείς να εκφράσεις μια ανάγκη χωρίς να ντρέπεσαι; Χαίρεσαι που μοιράζεσαι κάτι μαζί του ή απλώς ακολουθείς το πρόγραμμα; Η σχέση που ξεκουράζει δεν σε νανουρίζει, σε στηρίζει ώστε να παραμένεις ζωντανός μέσα της. Δεν σου ζητά να μικρύνεις για να μη διαταραχθεί η ησυχία. Σου επιτρέπει να αλλάζεις και, παρ’ όλα αυτά, να συναντάς απέναντί σου έναν άνθρωπο που εξακολουθεί να θέλει να σε γνωρίζει.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock


Πηγή