Σκεφτείτε έναν δύσκολο άνθρωπο στη δουλειά. Έναν συνάδελφο, έναν άνθρωπο με τον οποίο αναγκάζεστε να συνεργάζεστε, αλλά σας ενοχλεί ή σας δυσκολεύει η συναναστροφή μαζί του. Σίγουρα ήδη σκεφτήκατε κάποιον! Ποια είναι η δική σας οπτική; Γιατί πιστεύετε ότι είναι τόσο δύσκολος;
Ίσως πιστεύετε ότι είναι απλώς αγενής, αδαής, κακόβουλος ή εγωκεντρικός. Ίσως πάλι αποδίδετε τη συμπεριφορά του σε ένα σκόπιμο σχέδιο να σας εμποδίσει ή να σας βλάψει. Όποια κι αν είναι η ιστορία που έχετε δημιουργήσει στο μυαλό σας, σας φαίνεται σωστή, γιατί μοιάζει να εξηγεί την εμπειρία σας από αυτό το άτομο. Αλλά ας θέσουμε ένα ερώτημα «έχετε σκεφτεί ποτέ ποια μπορεί να είναι τα κίνητρα αυτού του ανθρώπου;»
Πώς να βλέπουμε τους δύσκολους ανθρώπους στη δουλειά
Ας ξεκινήσουμε με το παράδειγμα κάποιου που φαίνεται να σας έχει στοχοποιήσει. Το κίνητρό του μπορεί να σας φαίνεται ότι είναι να «μπλοκάρει την επιτυχία σας» ή να «σας κάνει τη ζωή δύσκολη». Έστω ότι αυτά ίσχυαν, ακόμη και τότε θα ήταν απλώς οι στόχοι. Το κίνητρο είναι το «γιατί» πίσω από τους υποτιθέμενους στόχους.
Μήπως το κίνητρό του είναι να φανεί καλύτερος στα μάτια της διοίκησης; Ή να μειώσει ένα αίσθημα απειλής λόγω της μεγαλύτερης επιτυχίας ή δημοφιλίας σας; Μπορεί να μη σας συμπαθεί, αλλά συνήθως η αντιπάθεια από μόνη της δεν αρκεί για να ωθήσει κάποιον σε ενεργές προσπάθειες να σας βλάψει. Άρα, πώς μπορεί να ωφελείται από τη συμπεριφορά του; Τι είναι αυτό που «κερδίζει» με το να είναι δύσκολος;
Το όφελος του να προσπαθήσετε να φανταστείτε ένα πιθανό κίνητρο είναι ότι σας δίνει μια εξήγηση για τη δύσκολη συμπεριφορά του που δεν έχει να κάνει με εσάς. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποτελεί δικαιολογία ή ότι πρέπει να αγνοήσετε τη συμπεριφορά του. Όμως, αν το κίνητρό του δεν αφορά εσάς, αλλά κάποια δική του ανάγκη, ίσως σας είναι ευκολότερο να κρατήσετε ψυχολογική απόσταση και να επηρεάζεστε λιγότερο.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η σκέψη για την ανεκπλήρωτη ανάγκη που μπορεί να τον ωθεί ίσως γεννήσει λίγη συμπόνια, αλλά και ανακούφιση που δεν βρίσκεστε εσείς στη θέση του.
Τι οδηγεί τους πιο συνηθισμένους τύπους δύσκολων ανθρώπων στη δουλειά
Ας δούμε μερικούς χαρακτηριστικούς τύπους δύσκολων ανθρώπων στον εργασιακό χώρο και πιθανά κίνητρά τους:
Ο υπερβολικά απαισιόδοξος
Αυτό το άτομο είναι μόνιμα αρνητικό και πρόθυμο να απορρίψει ιδέες, επισημαίνοντας γιατί το χειρότερο σενάριο είναι το πιο πιθανό. Δεν μπορούμε να ξέρουμε με βεβαιότητα τι τον ωθεί σε αυτή τη στάση.
Ίσως στη ζωή του τα πράγματα συχνά πήγαιναν άσχημα και έχει «εκπαιδευτεί» να περιμένει το κακό. Ή μπορεί να βασανίζεται από άγχος, οπότε προβλέποντας το χειρότερο νιώθει προετοιμασμένος και λιγότερο απογοητευμένος αν συμβεί.
Μια υποκατηγορία είναι ο υπερβολικά επικριτικός που μπορεί να τονίζει τα αρνητικά στις ιδέες και τις συμπεριφορές των άλλων, επειδή είναι ανασφαλής και χρειάζεται να υποτιμήσει τους γύρω του για να προστατεύσει το εύθραυστο εγώ του.
Ο υπερβολικά δραματικός
Άνθρωποι που δραματοποιούν κάθε ατυχία μπορεί να μην είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν ανθεκτικότητα. Έτσι, δεν έχουν αίσθηση του τι είναι πραγματικά σοβαρό. Εναλλακτικά, το δράμα μπορεί να τους προσφέρει προσοχή. Αν το δράμα τους βασίζεται στον ρόλο του «θύματος», ίσως έτσι κερδίζουν συμπάθεια και μειώνουν τις προσδοκίες των άλλων από αυτούς.
Ο υπερβολικά ομιλητικός
Κάποιοι άνθρωποι απλώς δεν μπορούν να σωπάσουν. Η σιωπή παρουσία άλλων μπορεί να τους είναι δυσάρεστη. Ίσως δυσκολεύονται να μείνουν μόνοι με τις σκέψεις τους ή φοβούνται ότι οι άλλοι θα τους κρίνουν αρνητικά αν δεν γεμίζουν τον χρόνο με κουβέντα.
Σχετικό είναι και το κουτσομπολιό. Οι κουτσομπόληδες συχνά μιλούν για άλλους για να απομακρύνουν την προσοχή από τη δική τους συμπεριφορά. Επιπλέον, το μοίρασμα «πληροφοριών» μπορεί να τους κάνει να νιώθουν χρήσιμοι και αποδεκτοί, δημιουργώντας κοινωνικούς δεσμούς.
Ο υπερβολικά εγωκεντρικός
Ένα άτομο που είναι απορροφημένο από τον εαυτό του μπορεί να μεγάλωσε σε περιβάλλον όπου όλα περιστρέφονταν γύρω από αυτό. Έτσι, ίσως δεν ανέπτυξε ενσυναίσθηση και δυσκολεύεται να δει τα πράγματα από την οπτική των άλλων.
Άλλοι εγωκεντρικοί άνθρωποι έχουν υπερβολικά υψηλή εικόνα για τον εαυτό τους. Ο ναρκισσισμός είναι συχνά ένα εύθραυστο κέλυφος που προστατεύει μια ανασφαλή αυτοεκτίμηση.
Αντίστοιχα, ο «ξερόλας» απειλείται από ανθρώπους που γνωρίζουν περισσότερα και προσπαθεί να ενισχύσει το προσωπείο του δείχνοντας ότι είναι πιο έξυπνος ή πιο έμπειρος από όλους.
Ο υπερβολικά θυμωμένος
Όλοι θυμώνουμε, αλλά όσοι ξεσπούν συστηματικά με ξεσπάσματα θυμού συχνά το κάνουν επειδή αυτό τους επιτράπηκε χωρίς συνέπειες και συχνά έτσι πετυχαίνουν αυτό που θέλουν. Τα ξεσπάσματα κάνουν επίσης τους γύρω τους να «περπατούν σε τεντωμένο σχοινί», μειώνοντας τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες απέναντί τους.
Δεν βρίσκονται μόνο στη δουλειά
Φυσικά, δεν μπορείτε ποτέ να είστε σίγουροι ότι έχετε καταλάβει το κίνητρο πίσω από τη συμπεριφορά ενός δύσκολου ανθρώπου. Ωστόσο, έχει αξία να το σκέφτεστε. Δημιουργεί χώρο για λίγη ενσυναίσθηση. Οι δύσκολοι άνθρωποι θα υπάρχουν πάντα στον χώρο εργασίας, όπως και παντού, και, τελικά, δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε. Μπορούμε όμως να δουλέψουμε στον τρόπο που τους αντιλαμβανόμαστε, ώστε να επηρεαζόμαστε λιγότερο αρνητικά από αυτούς.
vita.gr
