Ένα ξεχασμένο τηλεφώνημα, μια απόφαση που πάρθηκε χωρίς συνεννόηση ή μια υπόσχεση που δεν τηρήθηκε. Συχνά, οι καβγάδες στη σχέση ξεκινούν από αφορμές της καθημερινότητας. Αυτό που τους κάνει να ξεφεύγουν, όμως, δεν είναι πάντα το αρχικό πρόβλημα, αλλά όσα ακολουθούν.
Η συζήτηση αρχίζει να περιστρέφεται γύρω από τον χαρακτήρα του άλλου, παλιά παράπονα επιστρέφουν στο προσκήνιο και φράσεις όπως «ποτέ δεν με ακούς» ή «πάντα κάνεις του κεφαλιού σου» παίρνουν τη θέση του πραγματικού ζητήματος. Μέσα σε λίγα λεπτά, δύο άνθρωποι που θα μπορούσαν να αναζητούν μαζί μια λύση στο πρόβλημα σαν ομάδα, βρίσκονται σε αντίθετα στρατόπεδα, προσπαθώντας να υπερασπιστούν τη θέση τους.
Κάπου εκεί, η επικοινωνία αρχίζει να χάνεται. Γιατί όταν ο στόχος γίνεται η νίκη, η κατανόηση περνά σε δεύτερη μοίρα.
Γιατί δυσκολευόμαστε τόσο να παραδεχτούμε ένα λάθος;
Σε μια διαφωνία, η παραδοχή ότι κάναμε κάτι λάθος μπορεί να μοιάζει με υποχώρηση. Ιδιαίτερα όταν αισθανόμαστε ότι ο σύντροφός μας μάς κατηγορεί άδικα ή ότι δεν αναγνωρίζει τη δική του ευθύνη.
Έτσι, ακόμη κι όταν γνωρίζουμε ότι θα μπορούσαμε να είχαμε χειριστεί καλύτερα μια κατάσταση, μπαίνουμε στον πειρασμό να δικαιολογηθούμε. Εξηγούμε γιατί κάναμε αυτό που κάναμε, θυμίζουμε τι έκανε ο άλλος και προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι η δική μας συμπεριφορά είχε κάποια λογική.
«Σε αυτό έχεις δίκιο» – Η φράση που σώζει τη σχέση
Ας υποθέσουμε ότι ένας από τους δύο συντρόφους αποφασίζει να κανονίσει κάτι για το Σαββατοκύριακο χωρίς να συμβουλευτεί τον άλλον. Όταν η απόφαση προκαλεί ένταση, μπορεί να αρχίσει να εξηγεί ότι δεν είχε κακή πρόθεση ή ότι δεν πίστευε πως χρειαζόταν συνεννόηση.
Μια διαφορετική αντίδραση θα ήταν να αναγνωρίσει πρώτα το συγκεκριμένο λάθος: «Έπρεπε να το είχα συζητήσει μαζί σου πριν αποφασίσω».
Αυτή είναι η ουσία της λεγόμενης «μερικής παραδοχής»: να μην περιμένουμε να αποδειχθεί ότι έχουμε άδικο σε κάθε λεπτομέρεια για να αναγνωρίσουμε εκείνο στο οποίο πράγματι σφάλαμε.
Όταν γίνεται με ειλικρίνεια, αυτή η στάση μπορεί να περιορίσει την ανάγκη του άλλου να επαναλαμβάνει το παράπονό του για να ακουστεί. Δεν εξαφανίζει αυτομάτως τον θυμό, αλλά δημιουργεί καλύτερες προϋποθέσεις για να συνεχιστεί η συζήτηση χωρίς περαιτέρω ένταση.
Τα παράπονα που δεν λύνονται δεν εξαφανίζονται
Ένα από τα συνηθέστερα προβλήματα στις σχέσεις είναι ότι οι μικρές απογοητεύσεις συσσωρεύονται. Μια συγγνώμη που δεν ειπώθηκε, μια συμπεριφορά που επαναλήφθηκε ή η αίσθηση ότι ο ένας σύντροφος δεν αναλαμβάνει ποτέ την ευθύνη του μπορεί να παραμένουν στη μνήμη, ακόμη κι όταν το ζευγάρι έχει προχωρήσει στην καθημερινότητά του.
Αργότερα, μια νέα διαφωνία μπορεί να ξαναφέρει στην επιφάνεια όλα όσα δεν συζητήθηκαν ουσιαστικά. Γι’ αυτό έχει σημασία να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα όταν προκύπτουν, με ειλικρίνεια και διάθεση συνεννόησης. Όσο περισσότερο αναγνωρίζονται οι ευθύνες και συζητούνται τα παράπονα, τόσο λιγότερο χώρο αφήνουν για συσσωρευμένη δυσαρέσκεια.
vita.gr









