Βαθύ πένθος βιώνει η Σία Κοσιώνη, καθώς έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της, Χρήστος. Τη δυσάρεστη είδηση γνωστοποίησε η ίδια η δημοσιογράφος μέσα από μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, αποχαιρετώντας έναν από τους πιο καθοριστικούς ανθρώπους της ζωής της.

Στο συγκινητικό της μήνυμα, σκιαγράφησε το πορτρέτο ενός πολυπράγμονα, ελεύθερου και ατρόμητου ανθρώπου, γεμάτου αντιθέσεις.

Αναφέρθηκε στους σταθμούς της πορείας του —από τους αμπελώνες της Νεμέας έως τις σπουδές στην Ιατρική Αθηνών και τη θητεία του στα μεγάλα νοσοκομεία της πρωτεύουσας— καθώς και στις πολλές δεξιότητες που κατέκτησε ως αυτοδίδακτος.

Παράλληλα, στάθηκε με τρυφερότητα στις παιδικές της αναμνήσεις, στα νανουρίσματα με τη φυσαρμόνικα και στις πολύτιμες οικογενειακές στιγμές που θα τη συνοδεύουν για πάντα.

Η συγκλονιστική ανάρτηση της Σίας Κοσιώνη για τον πατέρα της

Η Σία Κοσιώνη αποχαιρέτησε τον πατέρα της ανακαλώντας στιγμές που σημάδεψαν την παιδική της ηλικία, αλλά και όσα της δίδαξε.

«Δεν ξέρω αν πίστευες στα αλήθεια ότι ήσουν ο James Bond, όμως εμάς όλους μας είχες πείσει. Έζησες τρεις ζωές σε μια. Από τους αμπελώνες της Νεμέας στην Ιατρική Αθηνών και από εκεί στα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αθήνας και στην αγαπημένη σου Μπουμπουλίνας 18. Κόντρα στα προδιαγεγραμμένα της μοίρας. Επισήμως γιατρός. Και αυτοδίδακτος γεωπόνος, χτίστης, ξυλουργός, μηχανικός, μουσικός, ζωγράφος, ψάλτης και πόσα ακόμη ξεχνάω… Ατρόμητος ταξιδευτής. Αλλαζονικά αυτάρκης και ανεξάρτητος. Επιδεικτικά ολιγαρκής. Σκληρός και ανθεκτικός, όσο και ευαίσθητος. Λιγομίλητος και ουσιαστικός. Πάντα γοητευτικός και αστείος.

Όσο αργά κι αν τελείωνες από τους ασθενείς σου θα ερχόσουν στο δωμάτιο μας και θα μας έπαιζες νανουρίσματα με τη φυσαρμόνικα. Η ίδια φυσαρμόνικα που αργότερα πρωταγωνίστησε σε γάμους, βαφτίσεις, τόσες χαρές και τόσες λύπες. Δυσκολεύομαι να δεχθώ ότι αυτή τη φορά δεν θα γυρίσεις. Αλλά με παρηγορεί που φεύγεις πλήρης, ήρεμος, γεμάτος αγάπη αλλά και επιτεύγματα που θα σε κρατήσουν ζωντανό στις καρδιές πολλών ανθρώπων. Όσων σε αγάπησαν, όσων βοήθησες και υπηρέτησες μέσα από την επιστήμη σου.

Για μένα θα είσαι πάντα ολοζώντανος μέσα μου. Η φωνή σου, το βλέμμα σου, οι σιωπές σου, οι μελωδίες σου, ο αστείος χορος μας με το Sara perche ti amo. Κυρίως το παράδειγμα σου. Πάντα το έλεγες εσύ κάθε φορά που φεύγαμε. Ήρθε δυστυχώς η ώρα να στο πω εγώ. Ώρα καλή πατέρα μου».

Πηγή: zougla.gr

 




Πηγή