Όταν μια σχέση δυσκολεύει, είναι φυσικό να αναζητούμε τις λύσεις στον άλλον. Να σκεφτόμαστε τι δεν κάνει σωστά, τι θα μπορούσε να αλλάξει ή πώς θα μπορούσε να μας καταλάβει περισσότερο. Υπάρχει όμως και μια διαφορετική προσέγγιση: να στραφούμε για λίγο προς τον εαυτό μας. Γιατί η λύση μπορεί να μην βρίσκεται πάντα στο τι πρέπει να αλλάξει ο σύντροφός μας, αλλά σε όσα μπορούμε να καταλάβουμε και να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι μέσα μας;
Όταν ζητάμε από μια σχέση να μας «θεραπεύσει»
Όλοι έχουμε ανάγκη από αγάπη, αποδοχή και ασφάλεια. Το πρόβλημα αρχίζει όταν περιμένουμε από έναν άνθρωπο να καλύψει όλες τις συναισθηματικές μας ανάγκες. Για παράδειγμα, κάποιος που μεγάλωσε προσπαθώντας συνεχώς να κρατά τις ισορροπίες στην οικογένειά του μπορεί, χωρίς να το καταλαβαίνει, να γίνει εκείνος που συνεχώς διορθώνει τα πράγματα και στη σχέση του. Να προσπαθεί διαρκώς να λύσει τα προβλήματα του συντρόφου του, να δυσκολεύεται να πει «όχι» ή να αισθάνεται υπεύθυνος για την ευτυχία του άλλου. Όμως η ευτυχία ενός ανθρώπου δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη ευθύνη κάποιου άλλου.
Όταν αυτό συμβαίνει, μπορεί να εμφανιστούν ένταση, απογοήτευση και συγκρούσεις. Όχι επειδή υπάρχει απαραίτητα έλλειψη αγάπης, αλλά επειδή η σχέση καλείται να κουβαλήσει βάρη που προϋπήρχαν.
Η αυτογνωσία αλλάζει τον τρόπο που αγαπάμε
Σύμφωνα με την επιστήμη, η ψυχολογική έννοια της «διαφοροποίησης του εαυτού», περιγράφει την ικανότητα να παραμένουμε ο εαυτός μας ενώ ταυτόχρονα είμαστε συνδεδεμένοι με τους άλλους. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι μπορώ να αγαπώ τον σύντροφό μου χωρίς να χάνω τον εαυτό μου. Μπορώ να ακούω τον εκνευρισμό του χωρίς να τον κάνω δικό μου. Μπορώ να διαφωνώ χωρίς να θεωρώ ότι η σχέση κινδυνεύει.
Η αυτογνωσία μάς βοηθά επίσης να αναγνωρίζουμε τι πραγματικά αισθανόμαστε πριν αντιδράσουμε. Αντί να απαντήσουμε πάνω στον θυμό ή στον φόβο, μπορούμε να κάνουμε μια παύση και να αναρωτηθούμε: «Τι με ενόχλησε πραγματικά; Γιατί αυτή η κατάσταση με επηρεάζει τόσο;» Αυτή η μικρή παύση μπορεί να αλλάξει ολόκληρη μια συζήτηση.
Το να βάζουμε όρια δεν σημαίνει ότι απομακρυνόμαστε
Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να θέσουν όρια επειδή φοβούνται ότι θα πληγώσουν τους άλλους ή ότι θα θεωρηθούν εγωιστές. Στην πραγματικότητα, ένα υγιές όριο μπορεί να προστατεύσει μια σχέση. Το να πεις «δεν μπορώ να το κάνω αυτό τώρα», «χρειάζομαι λίγο χρόνο» ή «αυτό με κάνει να αισθάνομαι άβολα» δεν σημαίνει ότι αγαπάς λιγότερο τον άλλον. Σημαίνει ότι αναγνωρίζεις τις δικές σου ανάγκες και τις επικοινωνείς με ειλικρίνεια.
Πώς ξεκινά η αλλαγή;
Δεν χρειάζεται να αλλάξουμε ολόκληρη τη ζωή μας από τη μία μέρα στην άλλη. Μπορούμε να ξεκινήσουμε με μικρά βήματα:
- Να παρατηρούμε τι μας «πυροδοτεί» συναισθηματικά.
- Να γράφουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας σε ένα ημερολόγιο.
- Να εξασκούμαστε στο να λέμε «όχι» χωρίς ενοχές.
- Να χρησιμοποιούμε τεχνικές όπως βαθιές αναπνοές και mindfulness όταν αισθανόμαστε ένταση.
- Να διατηρούμε ενδιαφέροντα, φίλους και στόχους που υπάρχουν πέρα από τη σχέση.
Η καλύτερη σχέση με τους άλλους ξεκινά από μέσα μας
Η ενασχόληση με τον εαυτό μας δεν σημαίνει ότι γινόμαστε εγωκεντρικοί ή ότι σταματάμε να νοιαζόμαστε για τους άλλους. Σημαίνει ότι αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τα δικά μας συναισθήματα, τις ανάγκες και τις συμπεριφορές μας. Και ίσως αυτή να είναι μια από τις πιο ουσιαστικές μορφές φροντίδας που μπορούμε να προσφέρουμε σε μια σχέση.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα νιώσετε την ανάγκη να «διορθώσετε» μια σχέση ή τον άνθρωπο απέναντί σας, δοκιμάστε να κάνετε μια διαφορετική ερώτηση: «Τι μπορώ να αλλάξω εγώ μέσα μου που θα βοηθήσει και εμένα και αυτή τη σχέση;» Ίσως τελικά η απάντηση να είναι το πρώτο βήμα για μια πιο ώριμη, ήρεμη και αυθεντική σχέση.
vita.gr
