Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων της Αθήνας υιοθετώντας την εισαγγελική πρόταση, αποφάσισε σήμερα (29.09.2026) να μη χορηγήσει το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου στους τρεις καταδικασθέντες σε πολυετείς ποινές φυλάκισης για τη φονική φωτιά στο Μάτι.
Η υπόθεση έφτασε ξανά στο Εφετείο μετά την αναίρεση της εφετειακής απόφασης από τον Άρειο Πάγο για το σκέλος του ελαφρυντικού. Στο Ανώτατο ποινικό δικαστήριο είχαν προσφύγει τρεις από τους τέσσερις καταδικασθέντες που μπήκαν φυλακή για τη φωτιά στο Μάτι, και συγκεκριμένα ο πρώην αρχηγός της Πυροσβεστικής, Σωτήρης Τερζούδης, ο τότε υπαρχηγός Βασίλης Ματθαιόπουλος και ο τότε Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, Ιωάννης Καπάκης.
Σήμερα, από τους τρεις φυλακισθέντες, οι δύο έχουν αποφυλακιστεί με έκτιση ποινής και μόνον ο Σωτήρης Τερζούδης παραμένει έγκλειστος.
Η εισαγγελική πρόταση
Σύμφωνα με την πρόταση της εισαγγελέα της έδρας, οι τρεις καταδικασμένοι επέδειξαν «αδιαφορία», κατά την εκδήλωση της φονικής πυρκαγιάς, με τραγικό αποτέλεσμα «102 ασύλληπτους θανάτους και 32 άτομα με βαριές βλάβες».
Για την εισαγγελική λειτουργό, οι τρεις πρώην υψηλόβαθμοι αξιωματικοί αγνόησαν τις προειδοποιήσεις ήδη από την προηγούμενη ημέρα για τα ακραία καιρικά φαινόμενα της επομένης, διαχειρίστηκαν εντελώς λανθασμένα τις διαθέσιμες πυροσβεστικές δυνάμεις και άφησαν αβοήθητους τους πολίτες μπροστά στην πύρινη λαίλαπα.
«Οι κατηγορούμενοι γνώριζαν από την προηγούμενη μέρα για υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς, δε μερίμνησαν να αξιοποιήσουν το σύνολο των δυνάμεων, δεν ήλεγξαν την πυρκαγιά. Προτίμησαν να στείλουν πυροσβεστικά μέσα σε περιοχές άλλες όπως τα Ίσθμια και την Κινέτα. Δεν προχώρησαν σε καμία συντονισμένη ενέργεια για διάσωση, δεν έδωσαν οδηγίες, ούτε κατευθύνσεις παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις από τον κόσμο, ούτε συντόνισαν τις αρμόδιες δυνάμεις», ανέφερε σχετικά η εισαγγελική λειτουργός.
«Οι κατηγορούμενοι επέδειξαν αδιαφορία των πραγματικών περιστατικών», συμπλήρωσε στην πρότασή της και συμπλήρωσε ότι τυχόν αναγνώριση ελαφρυντικού θα οδηγήσει σε μειωμένη ποινή και «δυσανάλογη» της βλάβης που προκλήθηκε και της απαξίας των τελεσθέντων εγκλημάτων.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου
Ο Άρειος Πάγος εξετάζοντας την αίτηση αναίρεσης των τριών τελεσίδικα καταδικασθέντων, τους έκρινε αμετάκλητα ένοχους για τους θανάτους 104 ανθρώπων και τον βαρύτατο τραυματισμό 57 ατόμων, αναγνωρίζοντας σωρεία λαθών και παραλείψεων κατά τη διαχείριση της φονικής πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου 2018 που έστειλε στο θάνατο 104 ανθρώπους και τραυμάτισε το σώμα και την ψυχή πολλών ακόμη.
Τον Ιούνιο του 2025 το δικαστήριο έκρινε τελεσίδικα ενόχους τους 10 από τους 21 κατηγορούμενους, οκτώ πρώην υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της Πυροσβεστικής, ο πρώην Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας και ο ηλικιωμένος, από τον οποίο ξεκίνησε η φωτιά που πήρε θηριώδεις διαστάσεις.
Η ανακοίνωση του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων
«Η Δικαιοσύνη μπορεί να πει «όχι».
Σήμερα το Τριμελές Εφετείο απέρριψε τα αιτήματα αναγνώρισης ελαφρυντικών για τους τρεις καταδικασθέντες, Τερζούδη, Ματθαιόπουλο και Καπάκη.
Η απόφαση αυτή έχει σημασία.
Όχι γιατί πανηγυρίζουμε.
Δεν υπάρχει τίποτα για να πανηγυρίσει κανείς όταν 120 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 57 άνθρωποι ζουν με μόνιμες βλάβες.
Έχει σημασία γιατί η Εισαγγελέας, ζητώντας την απόρριψη των ελαφρυντικών, δεν στάθηκε μόνο στα λευκά ποινικά μητρώα, στα παράσημα ή στην υπηρεσιακή πορεία.
Έθεσε στο επίκεντρο αυτό που έχει πραγματική σημασία:
Το καθήκον απέναντι στην ανθρώπινη ζωή και τον τρόπο με τον οποίο αυτό ασκήθηκε.
Η θέση εξουσίας δεν μπορεί να αποτελεί ασπίδα ανομίας.
Το κατ’ επιλογήν καθήκον προστασίας της ζωής δεν μπορεί να μετατρέπεται σε προνόμιο.
Και η τύποις υπηρεσιακή πορεία δεν μπορεί από μόνη της να διαγράφει όσα συνέβησαν όταν άνθρωποι ζητούσαν βοήθεια.
Η σημερινή απόφαση είναι ένα σημαντικό μήνυμα και για το αύριο.
Υπάρχουν ακόμη διαδικασίες που αφορούν την 23η Ιουλίου 2018.
Και υπάρχουν άλλες υποθέσεις, άλλες τραγωδίες, άλλοι πολίτες που μπορεί κάποτε να βρεθούν απέναντι σε πρόσωπα με θεσμική εξουσία.
Το ερώτημα είναι αν η θέση θα λειτουργεί ως προστασία ή ως μεγαλύτερη υποχρέωση απέναντι στον άνθρωπο.
Σήμερα οι Εφέτες Δικαστές έκριναν ότι τα στοιχεία που επικαλέστηκαν οι καταδικασθέντες δεν αρκούν για την αναγνώριση του ελαφρυντικού.
Αυτό δεν τελειώνει την υπόθεση.
Δεν απαντά σε όλα τα ερωτήματα.
Δεν αναιρεί όσα χάθηκαν και όσα παραμένουν ανοιχτά.
Αλλά δείχνει κάτι που για εμάς έχει ιδιαίτερη αξία:
Η θεσμική ιδιότητα δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τις υποχρεώσεις που τη συνοδεύουν.
Ισονομία δεν σημαίνει μόνο να εφαρμόζεται ο νόμος στον πολίτη.
Σημαίνει να εφαρμόζεται και σε εκείνον που είχε την εξουσία να προστατεύσει τον πολίτη και δεν το έκανε.
Και σημαίνει κάτι ακόμη:
Ότι όποιος βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος και υπηρετεί πραγματικά την κοινωνία δεν θα διακινδυνεύει να βρεθεί μόνος, ακάλυπτος, ούτε θα βλέπει την αμέλεια ή την παράλειψη να μένει χωρίς συνέπειες.
Η λογοδοσία δεν μπορεί να σταματά εκεί όπου αρχίζει η εξουσία.
Η Δικαιοσύνη κρίνει και κρίνεται σε όλη τη διαδρομή.
Η σημερινή απόφαση είναι ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Και εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί.
Για τους ανθρώπους μας. Για όλους μας.
Για την αλήθεια.
Για τη Δικαιοσύνη».
Πηγή
