Τι προσπαθούμε πραγματικά να καταλάβουμε μετά από μία συζήτηση;
Όταν φοβόμαστε μήπως κάποιος ενοχλήθηκε μαζί μας, αρχίζουμε να αντιμετωπίζουμε κάθε μικρή λεπτομέρεια σαν πιθανό σημάδι απόρριψης. Αν ένας φίλος κοιτάξει το κινητό του, μπορεί να σκεφτούμε ότι βαρέθηκε. Αν ζητήσει τον λογαριασμό, μπορεί να υποθέσουμε ότι ήθελε να φύγει.
Το άγχος, όμως, συχνά κάνει τις αρνητικές εξηγήσεις να φαίνονται πιο πιθανές από τις υπόλοιπες. Ξεχνάμε τη συζήτηση που κύλησε όμορφα, τα γέλια και το γεγονός ότι κανονίσαμε να ξαναβρεθούμε και επικεντρωνόμαστε σε μία μόνο στιγμή.
Το άγχος για τον εαυτό μας
Το να αναρωτιόμαστε αν κάποιος ενοχλήθηκε μαζί μας δεν αφορά πάντα μόνο στη συγκεκριμένη συζήτηση. Μπορεί να κρύβει έναν βαθύτερο φόβο. «Αν όντως ενοχλήθηκε, τι σημαίνει αυτό για μένα;»
Έτσι, το «είπα κάτι αμήχανο» μπορεί να μετατραπεί σε «είμαι άνθρωπος που νιώθει αμηχανία» ή το «φάνηκε ενοχλημένος» σε «οι άλλοι με βρίσκουν ενοχλητικό». Η συνεχής αναπαραγωγή της συζήτησης γίνεται τότε ένας τρόπος να προσπαθούμε να προστατευτούμε από την απόρριψη και να βρούμε πού ακριβώς κάναμε λάθος.
Η συζήτηση που θα θέλαμε να είχαμε κάνει
Όταν κοιτάμε μια συζήτηση εκ των υστέρων, είναι εύκολο να σκεφτούμε τι θα μπορούσαμε να είχαμε πει διαφορετικά. Η απόσταση και η ηρεμία μάς επιτρέπουν να φανταζόμαστε μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.
Η αναδρομή, όμως, δεν είναι πάντα κακή. Μπορεί να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε ένα λάθος, να καταλάβουμε καλύτερα τον άλλον, να ζητήσουμε συγγνώμη ή να αντιδράσουμε διαφορετικά την επόμενη φορά.
Από την άλλη, η αμηχανία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάναμε κάτι κακό. Μπορεί απλώς να μιλήσαμε περισσότερο απ’ όσο θέλαμε, να χάσαμε τα λόγια μας ή να κάναμε ένα αστείο που δεν πέτυχε.
Μετά τη συζήτηση έρχεται ο φαύλος κύκλος της επιβεβαίωσης
Μερικές φορές ζητάμε από έναν άνθρωπο που εμπιστευόμαστε να μας πει αν κάναμε κάτι λάθος. Η απάντησή του μπορεί αρχικά να μας ανακουφίσει. Σύντομα, όμως, μπορεί να εμφανιστεί μια νέα αμφιβολία. «Ναι, αλλά δεν άκουσε ακριβώς τον τρόπο που το είπα». Έτσι, ζητάμε ξανά επιβεβαίωση, αναλύουμε ξανά τη συζήτηση και ψάχνουμε μια βεβαιότητα που κανείς δεν μπορεί να μας προσφέρει.
Δεν χρειάζεται να τα κάνουμε όλα τέλεια
Οι ανθρώπινες σχέσεις περιλαμβάνουν αμηχανία, παρεξηγήσεις και στιγμές που δεν χειριζόμαστε τα πράγματα τέλεια. Μπορούμε να ενδιαφερόμαστε για το πώς επηρεάζουμε τους άλλους και να διορθώνουμε τα λάθη μας, χωρίς να θεωρούμε κάθε μικρό λάθος απόδειξη ότι υπάρχει κάτι προβληματικό σε εμάς.
Το ζητούμενο δεν είναι να πετύχουμε την τέλεια συζήτηση. Είναι να αποδεχτούμε ότι μπορούμε να κάνουμε λάθη και παρ’ όλα αυτά να παραμένουμε άξιοι αγάπης και ουσιαστικών σχέσεων.
vita.gr
