Υπάρχουν εταιρικές ιστορίες που μπορούν να ειπωθούν μέσα από ημερομηνίες, αριθμούς, εργοστάσια και σημαντικούς σταθμούς. Υπάρχουν όμως και εκείνες που αποκτούν πραγματικό νόημα μόνο όταν τις αφηγούνται οι άνθρωποι που τις έζησαν. Εκείνοι που θυμούνται πώς ήταν τα πράγματα πριν αλλάξουν, που βρέθηκαν μπροστά σε νέες εποχές, χρειάστηκε να προσαρμοστούν, να μάθουν ξανά και να προχωρήσουν μαζί με μια εταιρεία που άλλαζε.
Στην περίπτωση της Παπαστράτος, 95 χρόνια ιστορίας σημαίνουν αναπόφευκτα και 95 χρόνια ανθρώπινων ιστοριών. Και ακριβώς αυτές βρίσκονται στο επίκεντρο του επετειακού ντοκιμαντέρ «95 χρόνια Παπαστράτος – Αυτή είναι η ιστορία μας», που υπογράφει ο Σωτήρης Δανέζης και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό στη Θεσσαλονίκη.
Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου στον κινηματογράφο «Ολύμπιον», στο πλαίσιο της παρουσίας της Παπαστράτος στην 90ή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Σε μια χρονιά-ορόσημο για την εταιρεία, η μεγάλη οθόνη έγινε το σημείο συνάντησης ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν της, μέσα από εικόνες, σπάνιο αρχειακό υλικό και, κυρίως, προσωπικές μαρτυρίες.
O Σωτήρης Δανέζης, παραγωγός του ντοκιμαντέρ και η Τίνα Δάβου, Διευθύνουσα Σύμβουλος της Παπαστράτος
Από το Αγρίνιο και τον Πειραιά έως τον Ασπρόπυργο
Μια διαδρομή που πλησιάζει τον έναν αιώνα δύσκολα χωρά σε λίγα λεπτά κινηματογραφικής αφήγησης. Μπορεί, όμως, να αποτυπωθεί μέσα από εκείνες τις στιγμές που καθόρισαν την κατεύθυνσή της.
Το ντοκιμαντέρ, σε παραγωγή της Danezis Stories, ακολουθεί την πορεία της Παπαστράτος από το Αγρίνιο και τον Πειραιά έως τον Ασπρόπυργο και τον μετασχηματισμό που πραγματοποιήθηκε κατά την τελευταία δεκαετία. Παράλληλα, φωτίζει τις αποφάσεις και τις αλλαγές που διαμόρφωσαν την εταιρεία σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους.
Και κάπως έτσι, η ιστορία μιας ελληνικής βιομηχανίας συναντά σε πολλά σημεία την ιστορία της ίδιας της χώρας μας. Γιατί μέσα σε εννέα και πλέον δεκαετίες άλλαξαν σχεδόν τα πάντα: η κοινωνία, η οικονομία, οι τεχνολογίες, η βιομηχανική παραγωγή, οι απαιτήσεις της αγοράς, ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την εργασία εργασίας. Όπως συμβαίνει, όμως, πίσω από κάθε σημαντική αλλαγή, έτσι και εδώ πάνω απ’ όλα υπάρχουν οι άνθρωποι.
Άνθρωποι που κάποια στιγμή άκουσαν ότι αυτό που γνώριζαν έως τότε θα γινόταν από εδώ και στο εξής διαφορετικά. Που χρειάστηκε να εκπαιδευτούν σε κάτι νέο, να αλλάξουν καθημερινές συνήθειες και πρακτικές, να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες. Και τελικά να γίνουν οι ίδιοι μέρος της επόμενης σελίδας. Αυτό ακριβώς το ανθρώπινο στοιχείο δίνει στο ντοκιμαντέρ τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του.
O Σωτήρης Δανέζης, παραγωγός του ντοκιμαντέρ και η Τίνα Δάβου, Διευθύνουσα Σύμβουλος της Παπαστράτος
Όταν η εταιρική μνήμη γίνεται προσωπική
Η ιστορία, άλλωστε, δεν βρίσκεται μόνο στα αρχεία. Βρίσκεται και στις λεπτομέρειες που θυμούνται οι άνθρωποι.
Σε μια εικόνα από έναν χώρο εργασίας που δεν υπάρχει πια όπως τον γνώριζαν. Σε μια δύσκολη περίοδο. Σε μια απόφαση που τότε έμοιαζε μεγάλη και αβέβαιη. Σε έναν συνάδελφο. Σε εκείνη την πρώτη ημέρα μιας αλλαγής που χρόνια αργότερα μοιάζει αυτονόητη.
Όπως σημείωσε και ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ, Σωτήρης Δανέζης, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων υπήρξαν στιγμές στις οποίες οι άνθρωποι απέναντι από την κάμερα έπαυαν ουσιαστικά να απαντούν σε ερωτήσεις και άρχιζαν να θυμούνται.
Μέσα σε αυτές τις αναμνήσεις αποτυπώνεται ίσως και ένα από τα βασικότερα νήματα που συνδέουν τις διαφορετικές εποχές της Παπαστράτος: κάθε ουσιαστική μετάβαση απαιτεί προετοιμασία, προσπάθεια, προσαρμογή και συμμετοχή των ανθρώπων που καλούνται να την κάνουν πραγματικότητα.
Για την Παπαστράτος, άλλωστε, τα τελευταία χρόνια υπήρξαν περίοδος βαθιού μετασχηματισμού. Το ντοκιμαντέρ δεν αντιμετωπίζει την αλλαγή ως μία στιγμιαία απόφαση, αλλά ως μια διαδικασία που εξελίσσεται μέσα στον χρόνο και επηρεάζει ολόκληρο τον οργανισμό.
Και ίσως γι’ αυτό η επιλογή να ειπωθεί η ιστορία μέσα από διαφορετικές γενιές εργαζομένων έχει ιδιαίτερη σημασία: δημιουργεί μια συνέχεια ανάμεσα σε εκείνους που έζησαν τις προηγούμενες εποχές και σε όσους διαμορφώνουν τη σημερινή.
Την εκδήλωση τίμησαν, μεταξύ άλλων, με την παρουσία τους εκπρόσωποι τουcπολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου, των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καθώς και στελέχη της Παπαστράτος.
«Μια παρακαταθήκη για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον»
Για τη Διευθύνουσα Σύμβουλο της Παπαστράτος, Τίνα Δάβου, η πρώτη δημόσια προβολή του ντοκιμαντέρ ήταν κάτι περισσότερο από μια αναδρομή στα σημαντικότερα γεγονότα μιας εταιρικής πορείας.
Όπως ανέφερε, πρόκειται για την αποτύπωση της διαδρομής της Παπαστράτος, των ανθρώπων της και των αποφάσεων που τη διαμόρφωσαν όλα αυτά τα χρόνια, χαρακτηρίζοντας το ντοκιμαντέρ «μία παρακαταθήκη και ένα σημείο αναφοράς για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Παπαστράτος». Και αυτή ίσως είναι και η ουσία μιας επετείου που πλησιάζει τον έναν αιώνα.
Όχι μόνο να κοιτάξει πίσω, αλλά να αναγνωρίσει όλα όσα μεσολάβησαν ώστε μια πορεία 95 ετών να εξακολουθεί να εξελίσσεται. Να διατηρεί τη μνήμη όσων προηγήθηκαν, χωρίς να μένει προσκολλημένη σε αυτήν. Και να αντιμετωπίζει το παρελθόν όχι σαν μια κλειστή ιστορία, αλλά σαν ένα σημείο εκκίνησης για όσα ακολουθούν.
Μια διαφορετική στιγμή στην 90ή ΔΕΘ
Η προβολή στο «Ολύμπιον» αποτέλεσε μία από τις ξεχωριστές στιγμές της φετινής παρουσίας της Παπαστράτος στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Η εταιρεία βρίσκεται στη ΔΕΘ για ένατη συνεχόμενη χρονιά ως Επίσημος Υποστηρικτής, με τη φετινή διοργάνωση να συμπίπτει με τη συμπλήρωση 95 χρόνων συνεχούς παρουσίας της στην Ελλάδα.
Στην πρεμιέρα βρέθηκαν εκπρόσωποι του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου, άνθρωποι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και στελέχη της εταιρείας. Ωστόσο, οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της βραδιάς ήταν εκείνοι που εμφανίστηκαν στην οθόνη και, μέσα από μικρές και μεγαλύτερες προσωπικές ιστορίες, συνέθεσαν ένα πολύ ευρύτερο πορτρέτο.
Ένα πορτρέτο 95 χρόνων στο οποίο οι μηχανές, οι εγκαταστάσεις και οι επιχειρηματικές αποφάσεις αποτελούν μόνο ένα μέρος της αφήγησης.
«95 χρόνια Παπαστράτος-Αυτή είναι η ιστορία μας»
Γιατί τελικά, όταν μια ιστορία διαρκεί σχεδόν έναν αιώνα, δεν είναι οι ημερομηνίες που μένουν πιο βαθιά χαραγμένες στο μυαλό μας. Είναι οι άνθρωποι που τις έζησαν μαζί με όλα όσα χρειάστηκε να αλλάξουν, ώστε το επόμενο κεφάλαιο να μπορεί να γραφτεί, αφήνοντας το ίδιο δυνατό και διαχρονικό αποτύπωμα.
Πηγή
