Τελικά δεν πήραμε την προαγωγή, μια σχέση δεν εξελίχθηκε όπως ελπίζαμε ή ένα σχέδιο που οργανώναμε για καιρό ακυρώθηκε. Η απογοήτευση εμφανίζεται όταν η πραγματικότητα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας και μπορεί να φέρει μαζί της λύπη, θυμό, αμηχανία ή αμφιβολίες για τον εαυτό μας.
Οι βιαστικές θετικές σκέψεις σπάνια αρκούν για να προχωρήσουμε. Για να τα καταφέρουμε, χρειάζεται πρώτα να καταλάβουμε τι χάθηκε, τι περνά από τον έλεγχό μας και τι ίσως πρέπει να αφήσουμε πίσω. Τα 7 πρακτικά βήματα που μπορείτε να δοκιμάσετε, περιλαμβάνουν:
1. Αναγνωρίζουμε την απογοήτευση
Η απογοήτευση δεν εξαφανίζεται επειδή την αγνοούμε. Της δίνουμε λίγο χρόνο, την κατονομάζουμε και παρατηρούμε τι υπάρχει από κάτω. Μπορεί να είναι θλίψη, αίσθημα απόρριψης, θυμός ή φόβος ότι αποτύχαμε. Η καταγραφή των σκέψεων ή μια συζήτηση με άνθρωπο εμπιστοσύνης μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τι συνέβη και να βάλουμε σε τάξη όσα νιώθουμε.
2. Δεν μετατρέπουμε το γεγονός σε ταυτότητα
Ένα αρνητικό αποτέλεσμα δεν αποτελεί συνολική αξιολόγηση της αξίας ή των ικανοτήτων μας. Αντί για «απέτυχα, άρα δεν είμαι αρκετός», μπορούμε να σκεφτούμε πιο συγκεκριμένα: «Αυτό το σχέδιο δεν λειτούργησε όπως περίμενα». Η γλώσσα που χρησιμοποιούμε μπορεί να περιορίσει τη γενίκευση.
3. Επανεξετάζουμε τις προσδοκίες μας
Ορισμένες απογοητεύσεις είναι το αποτέλεσμα αδικίας ή ασυνέπειας. Άλλες φανερώνουν ότι περιμέναμε κάτι που δεν είχε συζητηθεί ή δεν ήταν ρεαλιστικό. Εξετάζουμε λοιπόν, τι είχε πράγματι συμφωνηθεί, ποια σημάδια αγνοήσαμε και αν ο στόχος χρειάζεται διαφορετικό χρονοδιάγραμμα ή μικρότερα βήματα.
4. Αναζητούμε χρήσιμη πληροφόρηση
Στο εργασιακό περιβάλλον, μια απόρριψη ή αρνητική αξιολόγηση μπορεί να γίνει αφορμή για συγκεκριμένο feedback. Ζητάμε παραδείγματα, διευκρινίσεις και σαφείς προτάσεις βελτίωσης, όταν νιώσουμε αρκετά ήρεμοι για να τις ακούσουμε. Στόχος δεν είναι να αποδείξουμε ότι είχαμε δίκιο, αλλά να διακρίνουμε ποια σημεία αξίζει να κρατήσουμε και πώς μπορούμε να τα μετατρέψουμε σε επόμενα βήματα.
5. Μιλάμε ξεκάθαρα για την απογοήτευση που νιώθουμε
Όταν η απογοήτευση αφορά έναν δικό μας άνθρωπο, εκφράζουμε τι συνέβη και πώς μας επηρέασε χωρίς κατηγορίες, χρησιμοποιώντας φράσεις όπως: «Στενοχωρήθηκα όταν…» ή «Είχα ανάγκη από…». Ακούμε και τη δική του πλευρά, καθώς η ενσυναίσθηση μπορεί να ανοίξει τον δρόμο προς την επανασύνδεση, χωρίς να ακυρώνει τις δικές μας ανάγκες.
6. Φροντίζουμε το σώμα όσο επεξεργαζόμαστε το συναίσθημα
Η κίνηση, ο ύπνος, ένα ισορροπημένο γεύμα, λίγος καθαρός αέρας ή μια ήρεμη δραστηριότητα δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά μειώνουν την ένταση μέσα στην οποία το αντιμετωπίζουμε. Μπορούμε επίσης να θυμηθούμε τι παραμένει σταθερό ή καλό στη ζωή μας, χωρίς να πιέζουμε τον εαυτό μας να αισθανθεί ευγνωμοσύνη αμέσως.
7. Αποφασίζουμε το επόμενο βήμα μετά την απογοήτευση
Μερικές απογοητεύσεις χρειάζονται κι άλλη προσπάθεια, άλλες αλλαγή πορείας ή ένα ξεκάθαρο όριο. Αν ένας άνθρωπος μας απογοητεύει συστηματικά, μια δουλειά μάς φθείρει ή ένας στόχος δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες μας, η απομάκρυνση μπορεί να είναι η πιο υγιής επιλογή, όχι ένδειξη αποτυχίας.
Η ψυχική ανθεκτικότητα δεν σημαίνει ότι τίποτα δεν μας επηρεάζει. Σημαίνει ότι επεξεργαζόμαστε αυτό που συνέβη χωρίς να μένουμε για πάντα εκεί. Αν, ωστόσο, η απογοήτευση επιμένει, μας απομονώνει ή επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητά μας, η υποστήριξη από επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να μας βοηθήσει να βρούμε έναν ασφαλέστερο δρόμο προς τα εμπρός.
vita.gr
