Κι όμως πίσω από ένα ακατάστατο σπίτι μπορεί να κρύβεται ένα ακόμα πιο ακατάστατο μυαλό, που δεν μπορεί να βάλει σε τάξη τις σκέψεις και τα συναισθήματα του.
Ένα γεμάτο συρτάρι, μια ντουλάπα που δεν κλείνει, ένα γραφείο γεμάτο χαρτιά που περιμένουν εδώ και μήνες, ένα δωμάτιο όπου αφήνουμε συνεχώς πράγματα «για αργότερα». Όλοι έχουμε εκείνη τη γωνιά του σπιτιού που αποφεύγουμε να κοιτάξουμε και την οποία μπορεί να πιστεύουμε ότι απλώς δεν έχουμε χρόνο να την τακτοποιήσουμε. Όμως, η αλήθεια είναι λίγο πιο σύνθετη. Η ακαταστασία δεν αφορά πάντα τα αντικείμενα, συχνά αφορά τα συναισθήματα που συνδέονται με αυτά.
Το σπίτι ως συναισθηματικός χάρτης
Το σπίτι μας δεν είναι απλώς ένας χώρος όπου κοιμόμαστε, μαγειρεύουμε και αποθηκεύουμε τα πράγματά μας. Είναι ένας χώρος γεμάτος αναμνήσεις, αποφάσεις, σχέσεις και διαφορετικές φάσεις της ζωής μας. Γι’ αυτό και ορισμένες περιοχές μπορεί να μας προκαλούν πολύ περισσότερη ένταση από άλλες.
Η ντουλάπα, για παράδειγμα, μπορεί να θυμίζει ρούχα που αγοράσαμε για μια διαφορετική εκδοχή του εαυτού μας και περίοδο της ζωής μας. Ένα γραφείο γεμάτο χαρτιά μπορεί να μας υπενθυμίζει υποχρεώσεις που συνεχώς αναβάλλουμε. Ένα υπόγειο γεμάτο παλιά αντικείμενα μπορεί να μοιάζει με αποθήκη αναμνήσεων που δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι να αποχωριστούμε. Επομένως, κάθε χώρος μπορεί να φέρει τη δική του «συναισθηματική φόρτιση».
Γιατί η ακαταστασία μάς κουράζει
Δεν είναι μόνο η εικόνα που μας ενοχλεί. Ο εγκέφαλός μας καλείται συνεχώς να επεξεργάζεται όσα βλέπει γύρω του. Μια επιφάνεια γεμάτη αντικείμενα, μια στοίβα από εκκρεμότητες ή μια ντουλάπα που δεν είναι οργανωμένη μπορεί να λειτουργούν σαν μια μόνιμη υπενθύμιση ότι «κάτι πρέπει να κάνω». Ακόμη κι αν δεν το συνειδητοποιούμε, αυτό μπορεί να δημιουργεί ένα αίσθημα πίεσης.
Και όσο περισσότερο μας αγχώνει ένας χώρος, τόσο πιθανότερο είναι να τον αποφεύγουμε. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος όπου η ακαταστασία προκαλεί άγχος, το άγχος οδηγεί στην αποφυγή και η αποφυγή κάνει την ακαταστασία ακόμη μεγαλύτερη.
Δεν χρειάζεται να τακτοποιήσoυμε όλο το σπίτι σε μία μέρα
Κι όμως είναι πολύ σημαντικό και βοηθητικό να μην ξεκινήσετε με την πρόθεση να αλλάξετε ολόκληρο το σπίτι. Διαλέξτε ένα μικρό σημείο, όπως ένα συρτάρι, ένα ράφι ή μια επιφάνεια στην κουζίνα. Αφιερώστε μόλις δέκα λεπτά και πετάξτε ό,τι δεν χρειάζεται, βάλτε στη θέση τους όσα χρησιμοποιείτε και σταματήστε όταν τελειώσει ο χρόνος.
Μπορεί να ακούγεται λίγο, αλλά η μικρή επιτυχία έχει σημασία. Βλέποντας έναν χώρο να αλλάζει, αποκτούμε την αίσθηση ότι μπορούμε να επηρεάσουμε το περιβάλλον μας και αυτή η αίσθηση ελέγχου μπορεί να γίνει σημαντικό κίνητρο για να συνεχίσουμε.
Η οργάνωση άλλωστε δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από ενοχές. Αντί για «πώς έφτασε σε αυτό το σημείο το σπίτι μου;», δοκιμάστε το «τι θα έκανε αυτόν τον χώρο πιο λειτουργικό για μένα;». Αντί για «δεν είμαι οργανωτικός άνθρωπος», σκεφτείτε «μαθαίνω έναν καινούργιο τρόπο να φροντίζω τον χώρο μου». Η διαφορά μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά ο τρόπος που μιλάμε στον εαυτό μας επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες.
Μερικές φορές, το πρώτο βήμα για ένα πιο ήρεμο σπίτι δεν είναι να πετάξουμε περισσότερα πράγματα, αλλά να καταλάβουμε γιατί τα κρατάμε.
vita.gr
