Σήμερα δεν κινούμαστε αργά. Αντιθέτως. Κινούμαστε ταχύτατα πριν καν να είμαστε έτοιμοι. Έχουμε μπερδέψει τόσο την ταχύτητα με τη δύναμη, που έχουμε ξεχάσει τη διαφορά. Η σύγχρονη ζωή ανταμείβει τα σήματα ταχύτητας, κι έτσι συγχέουμε την αίσθηση του επείγοντος με την ικανότητα. Διαισθητικά γνωρίζουμε ότι ένας πιο ήρεμος ρυθμός βελτιώνει την κρίση μας, αλλά ποιος έχει χρόνο; Η υπομονή ωστόσο εκτός από μια παραμελημένη δεξιότητα, είναι και μια αναγκαία στρατηγική ζωής που μας βοηθά περισσότερο απ’ ό,τι νομίζουμε.
Το τίμημα της ανυπομονησίας
Η ανυπομονησία υπάρχει παντού γύρω μας. Εξουθενωμένοι και πιεσμένοι από τον χρόνο, ορμάμε βιαστικά σε σημαντικές συζητήσεις ή εργασίες, λαχανιασμένοι και απροετοίμαστοι.
Η ανυπομονησία οδηγεί σε συντομεύσεις. Για παράδειγμα, θέλεις να γυμναστείς, αλλά παίρνει πολύ χρόνο και ποιος περιμένει τώρα μήνες για να αποκτήσει κοιλιακούς και γράμμωση; Στρέφεσαι λοιπόν σε γρήγορες λύσεις ακόμα κι αν βάζουν σε κίνδυνο την υγεία σου.
Σπάνια επιλέγουμε τους πιο αργούς και σταθερούς (αλλά συχνά πιο αποτελεσματικούς) δρόμους.
Η ανυπομονησία μπορεί να είναι κοστοβόρα, αντιπαραγωγική και επικίνδυνη.
Η υπομονή ως αυτοσυγκράτηση
Κι όμως, η υπομονή δεν είναι παθητική. Είναι ενεργή αυτοσυγκράτηση, μια συναισθηματική πειθαρχία που σε βοηθά να συγκρατήσεις ένα ανερχόμενο ένστικτο. Η υπομονή επίσης δεν σημαίνει απλώς ότι κινείσαι αργά· σημαίνει ότι αντιστέκεσαι στην πίεση να αντιδράσεις πριν, όπως είπαμε, να είσαι έτοιμος.
Ορισμένοι το κατακτούν αυτό, όπως φαίνεται από επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις που απαιτούν σχολαστικότητα και χρόνο.
Είναι στρατηγικά σημαντικό να ξέρεις πότε να περιμένεις και πότε να προχωράς. Για παράδειγμα, η υπομονή σπάνια γίνεται πρωτοσέλιδο στον αθλητισμό, παρ’ όλα αυτά, είναι βαθιά συνδεδεμένη με τη νοοτροπία του αθλητή.
Η επιστήμη δείχνει ότι ένα παιδί που δεν τρώει αμέσως ένα marshmallow που του προσφέρεται αλλά μπορεί να περιμένει για να πάρει δύο, γίνεται ένας πιο ολοκληρωμένος ενήλικας. Πρόκειται για την ικανότητα αναβολής της ικανοποίησης — και τέτοια δεδομένα είναι ένα σοβαρό επιχείρημα αναφορικά με το πόσο σημαντικό είναι να καλλιεργήσουμε την υπομονή σωστά.
4 τρόποι να επιβραδύνουμε
Σε μια κουλτούρα 24/7 δεν είναι εύκολο αλλά προσπάθησε να:
-
Αναγνωρίσεις την «προκατάληψη δράσης» (action bias)
Αυτή μας οδηγεί στο να κάνουμε οτιδήποτε, αρκεί να μην περιμένουμε.
Η υπομονή μας βοηθά να επαναπροσδιορίζουμε όσα ακούμε και να εντοπίζουμε τα «τυφλά σημεία» που μειώνουν την ποιότητα των αποφάσεών μας.
Πορεύσου με το ακρωνύμιο SONIC για οδηγό:
- S: Slow down (Επιβράδυνε)
- O: Open horizons (Άνοιξε τους ορίζοντές σου)
- N: Navigate perspectives (Εξερεύνησε τις διαφορετικές οπτικές)
- I: Interpret what you hear (Ερμήνευσε όσα ακούς)
- C: Calibrate meaning («Φίλτραρε» το τι πραγματικά σημαίνει αυτό που άκουσες)
-
Καταλάβεις πότε χρειάζεται επιτάχυνση
Το ρολόι μετρά αντίστροφα σε μια έκτακτη ανάγκη. Όμως η υπομονή λειτουργεί ως ψυχολογικός σταθεροποιητής. Δεν θέλουμε γιατρούς που βιάζονται και κάνουν λάθος. Η γρήγορη αντίδραση δεν σημαίνει πάντα ικανότητα. Η δημιουργικότητα, η σκέψη και η καλή κρίση, σπάνια γεννιούνται μέσα σε συνεχή πίεση ταχύτητας.
-
Διαχειριστείς τις προσδοκίες που σου επιβάλλονται
Δεν χρειάζεται να είμαστε φοβερά «επιτυχημένοι» ή «τέλειοι» γονείς και επαγγελματίες. Δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε όλα ούτε να επισπεύσουμε τα πάντα. Ένα υγιεινό σπιτικό κέικ θα χρειαστεί όπως και να έχει 35 λεπτά για να ψηθεί, ακόμα κι αν μπορούμε να αγοράσουμε ένα έτοιμο πιο γρήγορα.
-
Περιορίσεις την ταχύτητα στις σχέσεις
Η υπομονή μάς εμποδίζει να βιαζόμαστε και να «πέφτουμε με τα μούτρα» σε σχέσεις, δεσμεύσεις ή στο να δείξουμε λανθασμένα εμπιστοσύνη. Ο χρόνος μας επιτρέπει να ξεκαθαρίσουμε την πραγματικότητα και να καταλάβουμε καλύτερα ποιον έχουμε απέναντί μας.
Δεν χρειάζεται κάθε κατάσταση άμεση αλλαγή ή γρήγορη λύση. Μερικές φορές, η πιο δυνατή επιλογή δεν είναι να επιταχύνεις, αλλά να σταματήσεις, να περιμένεις και να δράσεις μόνο όταν είσαι πραγματικά έτοιμος.
Πολλές φορές, ο σωστός χρόνος έχει μεγαλύτερη σημασία από τον γρήγορο ρυθμό.
vita.gr
