Η διαφωνία δεν είναι το πρόβλημα. Ο τρόπος που την διαχειριζόμαστε όμως, είναι. Κάποιοι άνθρωποι φαίνεται να έχουν μια σχεδόν μαγική ικανότητα… Ακόμη κι όταν διαφωνούν, δεν υψώνουν τόνους, δεν απομακρύνονται, δεν πληγώνουν. Αντίθετα, χρησιμοποιούν τη στιγμή της έντασης για να καταλάβουν καλύτερα τον άλλον και τελικά να έρθουν πιο κοντά.
Η αλήθεια είναι ότι αυτή η ικανότητα δεν είναι έμφυτη. Είναι δεξιότητα. Και όπως κάθε δεξιότητα, καλλιεργείται. Οι ειδικοί στην επικοινωνία μας εξηγούν ότι πίσω από κάθε μικρή σύγκρουση κρύβεται μια ανάγκη που δεν έχει ειπωθεί, και ότι όταν αυτή η ανάγκη εκφραστεί σωστά, η διαφωνία μπορεί να γίνει αφετηρία για ουσιαστικό διάλογο.
Πριν μιλήσετε, σκεφτείτε τι θέλετε να πετύχετε
Πριν μπείτε στη συζήτηση, κάντε μια μικρή παύση και αναρωτηθείτε «Τι θέλω πραγματικά από αυτή τη στιγμή;». Θέλετε να αλλάξει μια συμπεριφορά; Να νιώσετε ότι σας ακούν; Να νιώσετε ότι σας καταλαβαίνουν; Ή απλώς να εκτονωθείτε;
Μερικές φορές, η απάντηση είναι ότι δεν είστε ακόμη έτοιμοι για μια ουσιαστική συζήτηση. Τότε είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνετε ένα βήμα πίσω και επανέλθετε μόλις ξεκαθαρίσετε τις προθέσεις σας.
Αναγνωρίστε τις ανάγκες που κρύβονται πίσω από την διαφωνία
Αν το καλοσκεφτείτε, τις περισσότερες φορές δεν είναι το αντικείμενο της διαφωνίας που μας εκνευρίζει. Δεν είναι το μήνυμα που δεν απαντήθηκε. Είναι αυτό που συμβολίζει για εμάς. Φανταστείτε ότι ο σύντροφός σας δεν μπορούσε σωματικά να σκύψει και να μαζέψει κάτι από το πάτωμα. Θα θυμώνατε; Μάλλον όχι. Θα προσαρμοζόσασταν. Άρα, το θέμα δεν είναι το αντικείμενο, αλλά το συναίσθημα που ενεργοποιεί.
Ίσως να δυσκολεύεστε να συμβιώσετε με διαφορετικές συνήθειες, να νιώθετε ότι η δική σας προσπάθεια δεν αναγνωρίζεται, να είστε ήδη φορτισμένοι από άλλους τομείς της ζωής σας, να χρειάζεστε περισσότερη βοήθεια, αλλά να μην ξέρετε πώς να τη ζητήσετε.
Κάθε μία από αυτές τις ανάγκες οδηγεί σε εντελώς διαφορετική συζήτηση. Και καμία δεν μπορεί να ξεκινήσει με αιχμηρές φράσεις όπως «Δεν κάνεις ποτέ…».
Μιλήστε για τις ανάγκες σας, όχι για τα λάθη
Αφού καταλάβετε τι πραγματικά σας ενοχλεί, μιλήστε γι’ αυτό. Όχι για τη συμπεριφορά, αλλά για το συναίσθημα που κρύβεται από πίσω. Μερικά παραδείγματα που προάγουν τον διάλογο, περιλαμβάνουν:
- Αν το θέμα είναι η συμβίωση: «Τώρα που μένουμε μαζί, προσπαθώ να συνηθίσω τις διαφορετικές μας συνήθειες. Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε;».
- Αν το θέμα είναι η αναγνώριση: «Όταν βλέπω ακαταστασία αμέσως αφού έχω καθαρίσει, νιώθω ότι η προσπάθειά μου δεν φαίνεται. Θα με βοηθούσε πολύ να διατηρούσες τον χώρο τακτοποιημένο».
- Αν το θέμα είναι το άγχος: «Είμαι πολύ πιεσμένος/-η στη δουλειά και το φέρνω μαζί μου στο σπίτι. Ακόμη και μικρά πράγματα με εκνευρίζουν. Θες να πάμε έναν περίπατο;».
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η συζήτηση δεν αφορά την ακαταστασία ή το εκάστοτε πρόβλημα. Αφορά εσάς. Και αυτό αλλάζει τα πάντα.
Κάντε μια παύση ώστε η διαφωνία να μην εξελιχθεί σε καυγά
Την επόμενη φορά που θα νιώσετε την ένταση να ανεβαίνει, σταματήστε για μια στιγμή. Αναρωτηθείτε «Πώς θέλω να νιώθω όταν τελειώσει αυτή η συζήτηση;». Θέλετε να έχετε δίκιο ή σύνδεση; Θέλετε να απομακρυνθείτε ή να καταλάβετε ο ένας τον άλλον καλύτερα;
Αν πρώτα αναγνωρίσετε γιατί σας ενοχλεί κάτι και μετά το εκφράσετε με ηρεμία και σεβασμό, τότε ακόμη κι αν το θέμα δεν λυθεί άμεσα, θα έχετε πετύχει κάτι πολύ πιο σημαντικό: θα έχετε επικοινωνήσει. Και θα έχετε δημιουργήσει το έδαφος για πιο ουσιαστικές συζητήσεις στο μέλλον.
vita.gr
