Το σχέδιο των ΗΠΑ για το μπλόκο στα Στενά του Ορμούζ

Η τεχνητή νοημοσύνη αναλύει

Πώς δημιουργούν οι ΗΠΑ μία πρώτη γραμμή άμυνας; Η απάντηση βρίσκεται στην πρώτη φάση: η γραμμή περιφρούρησης και οι «ήσυχοι κυνηγοί». Η αιχμή του δόρατος δεν θα ήταν ένα τεράστιο αεροπλανοφόρο. Είναι πολύτιμα και ευάλωτα για να παραμείνουν μέσα στα στενά.

Αντ’ αυτού, οι ΗΠΑ θα βασίζονταν σε έναν στόλο αποτελούμενο από τέσσερα έως έξι αντιτορπιλικά κατηγορίας Arleigh Burke. Τα αντιτορπιλικά θα τοποθετηθούν σε έναν πολυεπίπεδο σχηματισμό περιπολίας, με ένα πλοίο να παρακολουθεί τον βορρά κοντά στις ιρανικές ακτές, ένα να καλύπτει το βαθύ κανάλι στο κέντρο και το τρίτο να παραμένει πίσω ως εφεδρεία ταχείας αντίδρασης.

Η συλλογική κάλυψη του ραντάρ, τους δημιουργεί έναν αόρατο θόλο πάνω από το στενό. Τίποτα δεν πετά, τίποτα δεν πλέει και τίποτα δεν εκτοξεύεται από την ακτή χωρίς να γίνει ορατό μέσα σε δευτερόλεπτα.

Αλλά τι συμβαίνει κάτω από τα κύματα; Η απάντηση είναι το υποβρύχιο επίθεσης, κλάσης Virginia. Περιπολώντας αθόρυβα στα 400 πόδια, φέρει τορπίλες ικανές να κόψουν τα επιφανειακά πλοία στη μέση. Η αποστολή του είναι να χειριστεί τα υποβρύχια κλάσης Kilo του Ιράν. Αν επιχειρήσουν να σπάσουν τον αποκλεισμό ή να τοποθετήσουν νάρκες στο βαθύ κανάλι, τα καταστρέφει πριν καν αναδυθούν.

Τι γίνεται όμως με τις νάρκες; Θα αποτελέσουν πρόβλημα για τα αμερικανικά αντιτορπιλικά; Η απάντηση είναι ναι. Αυτό μας φέρνει στη δεύτερη φάση: τα ρομποτικά ναρκαλιευτικά. Η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι πάντα οι εισερχόμενοι πύραυλοι, αλλά οι νάρκες. Φθηνές και εξαιρετικά θανατηφόρες.

Το Ιράν τις έχει ρίξει σε όλο το μήκος των Στενών του Ορμούζ, ενώ πολλές έχουν παρασυρθεί ακόμη και σε γειτονικά αραβικά κράτη. Πώς οι ΗΠΑ εξουδετερώνουν αυτούς τους κρυμμένους δολοφόνους;

Η απάντηση είναι τα πλοία παράκτιας μάχης της κλάσης Independence. Λειτουργούν με μία εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Δεν είναι ναρκαλιευτικά με την παραδοσιακή έννοια. Είναι ρομποτικά πλοία σχεδιασμένα να παραμένουν ασφαλή έξω από το ναρκοπέδιο, ενώ τα drones τους κάνουν τη δουλειά. Η διαδικασία είναι αυστηρά υπολογισμένη: ανίχνευση, εντοπισμός, ταξινόμηση, αναγνώριση και εξουδετέρωση.

Τι συμβαίνει όμως όταν το Ιράν εξαπολύει τα σκάφη επίθεσης;

Φανταστείτε δύο δωδεκάδες σκάφη ταχείας επίθεσης να φεύγουν από το λιμάνι του Μπαντάρ Αμπάς. Μεταφέρουν ρουκέτες, βαριά πολυβόλα και πιθανώς αντιαεροπορικούς πυραύλους. Είναι διασκορπισμένα για να μην είναι δυνατόν να χτυπηθούν όλα μαζί. Συνειδητοποιώντας ότι το σμήνος είναι πολύ μεγάλο για να το αντιμετωπίσουν μόνα τους τα πλοία, ποιον καλεί η Πολεμική Αεροπορία; Η απάντηση είναι το A-10 Thunderbolt II. Αν και συνήθως φημίζεται για την καταστροφή αρμάτων μάχης, το A-10 είναι πολύ αποτελεσματικό εναντίον μικρών σκαφών. Πετώντας χαμηλά και σχετικά αργά, οι πιλότοι έχουν εξαιρετική ορατότητα.

Μπορεί να κάνει κομμάτια τα ταχύπλοα σε λίγα δευτερόλεπτα.