Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι συμβαίνει μέσα σας όταν διαρκώς παίζετε το ρόλο του «δυνατού» ή της «δυνατής»; Αυτού ή αυτής που πάντα είναι εκεί για τους άλλους, που ποτέ δεν καταρρέει και που διαχειρίζεται κάθε κρίση χωρίς να φανεί πως χρειάζεται βοήθεια; Αρχικά, το να είστε πολύ δυνατοί για πολύ καιρό μπορεί να σας φαίνεται σαν… υπερδύναμη, αλλά αν το σκεφτείτε προσεκτικά, ίσως μιλάμε για μια κατάσταση μάλλον επικίνδυνη.
-
Η δημιουργία ενός «ψεύτικου εαυτού» που μας ακολουθεί παντού
Η συνεχής προβολή μιας συναισθηματικής ανθεκτικότητας ενισχύει το νευρικό σύστημα. Η απάντηση «είμαι καλά» γίνεται μηχανική, αυτόματη. Αν και στην αρχή η δύναμη φαίνεται σαν συνειδητή απόφαση, με τον καιρό γίνεται μια «προκαθορισμένη ρύθμιση» του εγκεφάλου σας. Οι ψυχολόγοι το ονομάζουν αυτό «ψεύτικο εαυτό», έναν προστατευτικό μηχανισμό που αναπτύσσεται όταν το περιβάλλον δεν επιτρέπει την αυθεντική συναισθηματική έκφραση. Το πιο παράξενο και συνάμα επικίνδυνο; Αυτός ο ψεύτικος εαυτός δεν αφορά μόνο την κοινωνική σας ζωή. Σύντομα, η αδυναμία να εκφράσετε ευαλωτότητα εμφανίζεται ακόμα και όταν είστε μόνοι σας. Δεν μπορείτε να κλάψετε, να νιώσετε τον πόνο ή να εκφράσετε την ανάγκη για βοήθεια. Εκπαιδεύεστε στο να είστε παντα δυνατοί ενώ είστε απλά άνθρωποι…
-
Το σώμα αντιμετωπίζει την ξεκούραση και την ευαλωτότητα ως απειλή
Όταν το σώμα είναι συνεχώς σε κατάσταση «μάχης ή φυγής» λόγω χρόνιου άγχους και συναισθηματικής πίεσης, το νευρικό σύστημα προσαρμόζεται με έναν τρόπο που κάνει την ξεκούραση να φαίνεται επικίνδυνη. Η ξεκούραση προκαλεί στρες και ακόμα κι όταν κάποιος προσπαθεί να σας φροντίσει, αυτό σας φαίνεται απειλή αντί για ανακούφιση.
-
Χάνουμε την ικανότητα να ξέρουμε τι θέλουμε πραγματικά
Όταν πάντα σκέφτεστε τις ανάγκες των άλλων, αρχίζετε να χάνετε την επαφή με τις δικές σας ανάγκες και επιθυμίες. Πολλοί άνθρωποι που έχουν επενδύσει χρόνια στο να φαίνονται «δυνατοί» περιγράφουν ότι δεν μπορούν να απαντήσουν στην απλή ερώτηση: «Τι θέλεις πραγματικά;» Αυτή η κατάσταση δεν έχει να κάνει μόνο με την αδυναμία να εκφράσετε τις ανάγκες σας, αλλά και με την «ατροφία» των επιθυμιών σας. Μπορείτε να απαντήσετε στο τι χρειάζεστε, αλλά να μη γνωρίζετε τι θέλετε πραγματικά για τον εαυτό σας.
-
Οι άλλοι σταματούν να δίνουν σημασία στις ανάγκες μας (όπως κι εμείς)
Όταν παίζετε το ρόλο της «δυνατής»- του «δυνατού», οι άλλοι συχνά σταματούν να σας βλέπουν ως έναν άνθρωπο που χρειάζεται φροντίδα. Εσείς δεν περιμένετε να σας προσέξουν γιατί έχετε μάθει ότι δεν πρέπει να χρειάζεστε βοήθεια. Αυτή η άρνηση της ανάγκης για φροντίδα και βοήθεια οδηγεί σε μια εσωτερική διαδικασία κατά την οποία χάνετε η αναγνώριση της δικής σας ανάγκης για συναισθηματική υποστήριξη.
-
Η «κατάρρευση» είναι μονόδρομος
Μια μέρα, αυτή η συνεχής δύναμη καταρρέει και όταν έρχεται αυτή η μέρα, δεν συνοδεύεται από την αναμενόμενη «ανακούφιση». Αντίθετα, προκύπτει μια κρίση ταυτότητας. Αυτή η «κατάρρευση» φέρνει μαζί της αποδιοργάνωση και έντονη αναστάτωση. Η αναγνώριση της πραγματικής σας ταυτότητας είναι πιο δύσκολη από όσο φανταζόσασταν.
Πολύ δυνατοί για πολύ καιρό: Και τώρα, τι;
Η δύναμη πιθανότατα δεν είναι ο πραγματικός εχθρός σας. Κρατήστε την, όμως θα πρέπει να την εντάξετε στη ζωή σας ως ένα από τα πολλά στοιχεία της προσωπικότητάς σας και όχι ως το μοναδικό. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξασκήσετε την ευαλωτότητα συνειδητά, να αποδεχτείτε τη βοήθεια των άλλων και να δώσετε χώρο για να αναγνωρίσετε την αληθινή σας επιθυμία και τις ανάγκες σας. Το πρώτο βήμα λοιπόν είναι να επιτρέψετε στον εαυτό σας να είναι κάτι παραπάνω από τον «ρόλο» της δυνατής γυναίκας ή του δυνατού άνδρα. Είστε πολλά περισσότερα από το ρόλο που έχετε δημιουργήσει. Ώρα να ανακαλύψετε ξανά αυτή την πιο αυθεντική, ισχυρή και ολοκληρωμένη εκδοχή του εαυτού σας, όπου η δύναμη συνυπάρχει με την ευαλωτότητα και την αυτοεκτίμηση.
vita.gr
