Τα παιδιά δεν σκέφτονται πολύ τα παπούτσια τους. Τα φοράνε, τρέχουν, παίζουν και τα βγάζουν μόλις φτάσουν σπίτι. Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο, η επιλογή του σωστού παιδικού υποδήματος είναι εργασία για τους γονείς, και δεν είναι πάντα τόσο απλή υπόθεση όσο φαίνεται. Πέρα από το σχέδιο και το χρώμα που θα επιλέξει το ίδιο το παιδί, υπάρχουν αρκετά πράγματα που αξίζει να προσέξεις.
Το πρώτο και πιο κρίσιμο κριτήριο είναι ο χώρος. Το παιδικό πόδι μεγαλώνει γρήγορα και χρειάζεται αρκετή ελευθερία μέσα στο παπούτσι για να αναπτυχθεί σωστά. Ένα παπούτσι που σφίγγει στα δάχτυλα ή στην καμάρα δεν είναι απλώς άβολο: μπορεί να προκαλέσει προβλήματα που φαίνονται αργότερα. Γι’ αυτό, αν το παιδί δεν μπορεί να πει ακριβώς αν ένα παπούτσι το πιέζει, ο ευκολότερος τρόπος είναι να αφήνεις πάντα γύρω στο ένα εκατοστό χώρο μπροστά από τα δάχτυλα.
Η άνεση, βέβαια, δεν είναι μόνο θέμα μεγέθους. Το υλικό παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Παπούτσια από σκληρά ή μη αναπνέοντα υλικά κουράζουν γρηγορότερα και μπορεί να προκαλούν ερεθισμούς, ειδικά σε παιδιά με πιο ευαίσθητο δέρμα. Τα ελαφριά, μαλακά υλικά που επιτρέπουν στο πόδι να αναπνέει είναι γενικά καλύτερη επιλογή για καθημερινή χρήση. Αν ψάχνεις κάτι που συνδυάζει όλα αυτά, τα crocs για κοριτσι αποτελούν έναν τύπο παιδικού υποδήματος που πολλοί γονείς επιλέγουν για ακριβώς αυτούς τους λόγους.
Ένα άλλο στοιχείο που συχνά παραβλέπεται είναι η αντοχή. Τα παιδιά δοκιμάζουν τα παπούτσια τους στα όρια. Τα σέρνουν, τα βρέχουν, τα πετάνε. Ένα ζευγάρι που χαλάει μετά από λίγες εβδομάδες δεν είναι ούτε οικονομική ούτε πρακτική επιλογή, ακόμα κι αν ήταν φτηνό αρχικά. Συχνά αξίζει να ξοδέψεις λίγο παραπάνω σε κάτι που θα αντέξει μια πλήρη καλοκαιρινή σεζόν ή και παραπάνω.
Υπάρχει επίσης ο παράγοντας της ευκολίας στο φόρεμα. Ένα παιδί που μπορεί μόνο του να φορέσει και να βγάλει τα παπούτσια του αποκτά μεγαλύτερη αυτονομία και ανακουφίζει σημαντικά τους γονείς, ειδικά τα πρωινά που ο χρόνος πιέζει. Παπούτσια με velcro, με ελαστικά ή με εύκολο κλείσιμο κάνουν τη ζωή πολύ πιο απλή.
Ο παράγοντας του σχεδίου, βέβαια, δεν είναι τελείως αδιάφορος. Ένα παιδί που αγαπάει τα παπούτσια του τα φοράει πιο πρόθυμα. Αν μπορεί να επιλέξει το χρώμα ή αν αναγνωρίζει κάποιον αγαπημένο χαρακτήρα, η διαδικασία του ντυσίματος γίνεται λιγότερο αγωνιώδης για όλους. Οπότε δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεις την εμφάνιση ως δευτερεύον κριτήριο: απλώς δεν πρέπει να είναι το μοναδικό.
