Η ζωή στο Ιράν μοιάζει να έχει μείνει πολλά χρόνια πίσω.
Αυτό αποτυπώνεται και στον κινηματόγραφό. Χαρακτηρισμό παράδειγμα μία σκηνή από την ταινία του σκηνοθέτη Jafar Panahi, ο οποίος έχει λογοκριθεί στη χώρα και γι΄ αυτό τον λόγο κάνει ταινίες που αποτυπώνουν την ζωή του Ιράν, χωρίς ωστόσο να βάζει το όνομα του.
Το απόσπασμα δείχνει το άγχος των ανθρώπων για το μη δικαίωμα της γυναίκας στην κληρονομιά. Δείχνει έναν άνδρα που χτυπήθηκε και το μόνο που τον νοιάζει είναι να κάνει διαθήκη για να μην μείνει η γυναίκα του άστεγη.
Στο Live News θα μιλήσει επιχειρηματίας που ζει και δραστηριοποιείται στο Ιράν και την Ελλάδα. Μέσα από φωτογραφίες αποτυπώνεται η διαφορετική ζωή που ζει στην Ελλάδα με εκείνη που ζει στη χώρα της.
«Αυτό δεν είναι πόλεμος για εμάς είναι κάτι σαν διάσωση. Πρώτη φορά ήρθα σαν φοιτήτρια στην Ελλάδα. Κάθε χρόνο που πηγαίνω είναι χειρότερα από τον προηγούμενο. Μετά από 47 χρόνια οι άνθρωποι έχουν μάθει πώς να φέρονται έξω και πώς μέσα».
Η μαρτυρία της δείχνει πως είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει συμβιβάζεται με το θεοκρατικό καθεστώς, και που ζητά τον δυτικό τρόπο ζωής, έναν τρόπο ζωής που κάποτε υπήρχε και στο Ιράν.
«Στους άντρες ξαφνικά είπαν ότι απαγορεύονται τα σορτσάκια και τα κοντομάνικα κι ας έχει 40 βαθμούς έξω. Στις γυναίκες επιβλήθηκε να φοράνε υποχρεωτικά χιτζάμπ. Μπορεί να φαίνεται λίγο το μαλλί σου και να δεχθείς πάρα πολλές παρατηρήσεις».
Η πρόσβαση στο ίντερνετ και οι αυστηροί κανόνες
Όσα μοιάζουν καθημερινότητα στην Ελλάδα στο Ιράν είναι Γολγοθάς.
«Στο Ιράν δεν έχουμε πρόσβαση στο Youtube και το Google».
Οι κανόνες αυστηροί και το παιχνίδι με τον θάνατο καθημερινότητα, ακόμα και για απλά πράγματα.
«Μέχρι το 2022 λειτουργούσε αλλιώς η ηθική αστυνομία. Αν παράκουγες τα όσα σου λένε μπορούσαν μέχρι και να σε θανατώσουν. Στα κληρονομικά η γυναίκα είναι σαν να μην έχει κανένα δικαίωμα. Μόνο ο άνδρας έχει δικαίωμα στο διαζύγιο. Άμα χωρίσει ένα ζευγάρι το δικαίωμα του παιδιού το έχει ο άντρας. Όλοι μαζεύονται σε σπίτια για να διασκεδάσουν. Τα κάνουν σαν κλαμπ. Μέσα στα σπίτια οι άνθρωποι μάθανε να φτιάχνουν αλκοόλ, κρασί, μπύρες».
Ακόμα και για το σεξ οι αντιλήψεις είναι αντιλήψεις δύο κόσμων.
«Πάνε και λένε στις κοπέλες ότι μπορείς να πας με αυτόν τον άντρα που σου λέω εγώ για 5-6 ώρες, αλλά όπως το έκανε ο μεγάλος προφήτης ο Μοχάμεντ. Και σου διαβάζουν μερικά αποσπάσματα από Κοράνι και αυτό έχει γίνει επιχείρηση. Πουλάνε τις γυναίκες με το καπέλο της θρησκείας».
Τι ισχύει με τις ανθρώπινες ελευθερίες στο Ιράν;
Όσοι αναγκάστηκαν να φύγουν από το Ιράν βλέπουν την εξέλιξη με κάποια ανακούφιση.
«Όσο ήμουν στο Ιράν μου φαινόταν φυσιολογικό να βλέπω γυναίκες καλυμμένες στο δρόμο. Ήταν η καθημερινότητά μου. Ο μπαμπάς μου ήταν δημοσιογράφος. Ανέβασε ένα άρθρο χωρίς άδεια οπότε έπρεπε να φύγουμε».
Οι ανθρώπινες ελευθερίες θα πουν είναι ελάχιστες και προσβλέπουν σε έναν καλύτερο κόσμο.
«Η γυναίκα δεν μπορεί να πάρει διαζύγιο από τον σύζυγό της, αν βιαστεί θα κατηγορηθεί, για να χειρουργηθεί θα πρέπει να πάρει άδεια συζύγου, για να εκδώσει διαβατήριο θα πρέπει να πάρει άδεια συζύγου. Έχω εκεί συγγενείς. Καθημερινά έχουμε το άγχος αν είναι καλά, κάθε φορά που γίνεται κάτι κόβουν τις επικοινωνίες και δεν ξέρουμε αν είναι καλά. Πριν δύο μήνες είδαμε πόσους διαδηλωτές σκότωσε. Πόσες οικογένειες έριξε σε θλίψη».
Η Ελλάδα μοιάζει το λιμάνι που πάντα αναζητούσαν.
« (Δακρύζει) Είμαι περήφανη για τους γονείς μου. Χάρη σε αυτούς μπορώ να είμαι εδώ σήμερα και να σας μιλάω ελεύθερα».
Οι Ιρανοί στην Ελλάδα αναζητούν πλέον την καλύτερη δυνατή εξέλιξη για τη χώρα τους και τους ίδιους και ελπίζουν να μπει ένα τέλος και να έρθει μια αλλαγή που να τους δικαιώσει.
Πηγή
