Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα govastiletto
Η ταχύτητα της σύγχρονης ζωής συχνά μας ξεπερνά, κάνοντας την καθημερινότητα να μοιάζει με έναν αδιάκοπο αγώνα δρόμου. Μέσα στον καταιγισμό των υποχρεώσεων, η αυτοφροντίδα και η αυτογνωσία μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Κινούμαστε μηχανικά, παραμελώντας τις προσωπικές μας επιθυμίες και τις αξίες μας. Αν δεν σταματήσουμε για λίγο να αφουγκραστούμε τον εαυτό μας, κινδυνεύουμε να χάσουμε την επαφή με όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που δίνουν νόημα στη ζωή μας.
Σύμφωνα με τους ειδικούς της ψυχικής υγείας, οι καθημερινές μας αντιδράσεις λειτουργούν ως αντανάκλαση του εσωτερικού μας κόσμου. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση, ακόμη κι αν προσπαθούμε να την καλύψουμε, «προδίδεται» μέσα από τις λέξεις και τις πράξεις μας. Αυτό το βαθιά ριζωμένο αίσθημα κατωτερότητας, που επηρεάζει κάθε πτυχή της καθημερινότητάς τους, έχει συνήθως τις ρίζες του στα πρώτα χρόνια της ζωής. Όταν η οικογένεια δεν καταφέρει να καλλιεργήσει την αυτοπεποίθηση του παιδιού, δημιουργείται ένα συναισθηματικό κενό που συχνά το συνοδεύει μέχρι την ενηλικίωση. Η επιστημονική κοινότητα, μέσα από πολυετείς έρευνες, έχει εντοπίσει συγκεκριμένα μοτίβα συμπεριφοράς που μαρτυρούν αυτή την έλλειψη αυτοεκτίμησης και επαναλαμβάνονται σταθερά στους ενήλικες.
5 συμπεριφορές των ατόμων με χαμηλή αυτοεκτίμηση
1. Δυσκολία λήψης και τήρησης αποφάσεων
Η δυσκολία στη λήψη αποφάσεων αποτελεί βασικό σημάδι χαμηλής αυτοεκτίμησης, καθώς πηγάζει από την έλλειψη εμπιστοσύνης στην κρίση του εαυτού. Το άτομο φοβάται να επιλέξει, όχι τόσο λόγω της πολυπλοκότητας, αλλά επειδή η όποια αρνητική έκβαση θα επιβεβαιώσει την εσωτερική του πεποίθηση ότι είναι ανεπαρκές ή ότι κάνει πάντα λάθη. Αυτή η ανασφάλεια οδηγεί είτε σε συνεχή αναβλητικότητα είτε στην απόδοση της ευθύνης σε άλλους.
2. Φόβος έκφρασης άποψης και αντιπαράθεσης
Τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση συχνά καταπνίγουν τη γνώμη τους, όχι για να αποφύγουν την απλή διαφωνία, αλλά για να αποφύγουν τον κίνδυνο της απόρριψης ή της κριτικής που μπορεί να τους μειώσει ως προσωπικότητες. Πιστεύουν βαθιά μέσα τους ότι η άποψή τους είναι λιγότερο σημαντική από των άλλων. Αυτή η συμπεριφορά οδηγεί σε μια μόνιμη συμμόρφωση με τις απόψεις των γύρω τους, με αποτέλεσμα να νιώθουν ότι δεν έχουν φωνή και να χάνουν την επαφή με τις δικές τους ανάγκες και επιθυμίες, ενισχύοντας έτσι περαιτέρω το αίσθημα της χαμηλής αξίας.
3. Παραμονή σε μη ικανοποιητικές εργασίες/σχέσεις (Comfort Zone)
Η προσκόλληση σε μη ικανοποιητικές καταστάσεις (είτε πρόκειται για εργασία είτε για προσωπικές σχέσεις) είναι άμεσο αποτέλεσμα της έλλειψης πίστης στην ικανότητα αλλαγής. Το comfort zone, όσο άβολο κι αν είναι, προσφέρει μια αίσθηση ελεγχόμενης ασφάλειας. Το άτομο φοβάται ότι, αν δοκιμάσει κάτι νέο, θα αποτύχει παταγωδώς ή δεν θα βρει ποτέ τίποτα καλύτερο, καθώς υποτιμά τις δεξιότητες και την αξία του.
4. Δυσκολία έκφρασης συναισθημάτων
Η δυσκολία στην ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων – ιδιαίτερα της ευαλωτότητας – είναι μια άμυνα που χρησιμοποιούν τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Θεωρούν ότι η έκθεση του συναισθηματικού τους κόσμου θα τα κάνει ευάλωτα σε χειραγώγηση ή αποδοκιμασία. Η απόκρυψη των αληθινών συναισθημάτων, ωστόσο, οδηγεί σε συναισθηματική απομόνωση και δυσκολεύει τη δημιουργία ουσιαστικών, υγιών διαπροσωπικών σχέσεων. Η εσωτερική καταπίεση του θυμού, της λύπης ή της απογοήτευσης ενισχύει την πεποίθηση ότι τα συναισθήματά τους δεν είναι αποδεκτά ή σημαντικά.
5. Αδυναμία απόλαυσης των απλών πραγμάτων
Όταν η αυτοεκτίμηση είναι χαμηλή, το άτομο συχνά βιώνει μια συνεχή εσωτερική αυτοκριτική και αίσθημα αναξιότητας. Αυτή η εσωτερική φωνή δεν του επιτρέπει να «πατήσει φρένο» και να εκτιμήσει τις μικρές, καθημερινές χαρές ή επιτυχίες. Ακόμη και σε θετικές στιγμές, μπορεί να επικεντρώνεται στο τι μπορεί να πάει στραβά (καταστροφολογία) ή να νιώθει ότι δεν του αξίζει η ευτυχία. Ως αποτέλεσμα, η ζωή αντιμετωπίζεται ως ένας αγώνας δρόμου ή μια σειρά από υποχρεώσεις, χωρίς τη δυνατότητα να βιώσει το αίσθημα της χαράς και της πληρότητας που προέρχεται από την εκτίμηση της παρούσας στιγμής.
Με πληροφορίες από: jenny.gr
govastileto.gr
