Είναι αδύνατο και άτοπο να θέλουμε να ξεφορτωθούμε εντελώς το άγχος, γιατί στην ουσία υπάρχει για να μας βοηθά. Όμως πολλές φορές, χρειάζεται να το μετριάσουμε, για να μην επηρεάζει την καθημερινότητά μας.
Άγχος και αποδοχή
Το άγχος δεν είναι κάτι που γίνεται ή πρέπει να εξαλειφθεί, είναι κάτι που χρειάζεται να αποδεχτούμε. Και όσο και αν εστιάζουμε συνήθως στον εγκέφαλο, ίσως το πιο αποτελεσματικό σημείο εκκίνησης να μην είναι απαραίτητα το μυαλό αλλά το σώμα.
Τι πρέπει να κάνουμε για να συμφιλιωθούμε με το άγχος
Αυτοί είναι τρεις τρόποι για να το αποδεχτούμε και να το διαχειριστούμε:
1. Ξανασκεφτείτε τη σχέση σας με το άγχος, προσπαθεί να σας βοηθήσει
Οι επιστημονικές μελέτες για το άγχος συχνά μιλούν για θεραπείες που «απενεργοποιούν ένα μέρος του εγκεφάλου» ή «μειώνουν κάποια ορμόνη». Πριν καν σκεφτούμε τον εγκέφαλο, πρέπει να χτίσουμε μια καλύτερη σχέση με το άγχος μας. Να το γνωρίσουμε. Να συνεργαστούμε μαζί του. Να διαπραγματευτούμε. Να καταλάβουμε γιατί υπάρχει.
Υπάρχει ένα κομμάτι μέσα σας που μερικές φορές φοβάται και όταν αυτό το συναίσθημα ανεβαίνει στην επιφάνεια εκδηλώνεται ως άγχος για να τραβήξει την προσοχή σας. Το κάνει για να αντιδράσετε, είναι ένας χρήσιμος μηχανισμός που σας προστατεύει από τον κίνδυνο.
Αν σκεφτείτε το άγχος σαν άνθρωπο, μοιάζει να είναι ένας τύπος που κάνει πάντα το σωστό. Αν ανησυχείτε ότι δεν θα τα πάτε καλά σε μια παρουσίαση, σας λέει «Εντάξει, μπορώ να φροντίσω να μη νιώσεις άσχημα, να μη στραβώσει, μπορώ να σε βγάλω από εδώ σε 30 δευτερόλεπτα».
Αν όμως αντιμετωπίζετε το άγχος σαν εχθρό, τότε ακριβώς αυτό θα γίνει. Αυτή η υπερ-επαγρύπνηση μπορεί να σας κοστίσει ευκαιρίες ή ακόμα και μια δουλειά. Όμως το άγχος δεν ενδιαφέρεται για τις πιθανές απώλειες, η δουλειά του είναι να κάνει ό,τι μπορεί για να σας κρατήσει ασφαλείς.
Αν δεν ξεκινήσετε χτίζοντας μια σχέση με το άγχος και κατανοώντας ότι, ναι, είναι άβολο αλλά υπάρχει για να σας κάνει να προσέξετε, τότε όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς «μπαλώματα». Θα το καταπιέσουν προσωρινά, αλλά θα επιστρέψει. Το άγχος έχει λόγο που υπάρχει και η αποδοχή αυτού είναι απαραίτητη για να βελτιωθεί οτιδήποτε.
2. Σκεφτείτε να αλλάξετε το σώμα σας, όχι τον εγκέφαλό σας
Πολλοί ειδικοί εστιάζουν αμέσως στον εγκέφαλο, προσπαθώντας να σας βοηθήσουν να αλλάξετε σκέψεις. Άλλοι, όμως, υποστηρίζουν ότι το βασικό σημείο εκκίνησης είναι το σώμα. Οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν το άγχος κάπου στο σώμα τους, στην καρδιά, στους ώμους, στον αυχένα. Όταν το άγχος εκδηλώνεται στο σώμα, το σώμα βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού. Στέλνει ένα μήνυμα στον εγκέφαλο ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο εγκέφαλος με τη σειρά του το αποδέχεται και στη συνέχεια καταστέλλεται το μέρος του, που μας βοηθά να είμαστε πιο λογικοί και ψύχραιμοι.
Όταν παρατηρήσετε την αντίδραση του σώματος, κάντε ό,τι λειτουργεί για να απελευθερώσετε αυτή την αίσθηση απειλής. Μπορείτε να δοκιμάσετε αναπνοές, άσκηση, ένα κρύο ντους. Ό,τι ρυθμίζει το σώμα σας. Κάντε το, έχοντας στο μυαλό σας ότι δεν το κάνετε για να εξαφανίσετε το άγχος, αλλά για να στείλετε ένα νέο μήνυμα στον εγκέφαλο, ώστε να απενεργοποιηθεί η αντίδραση απειλής. Έτσι, ο προμετωπιαίος φλοιός, η περιοχή που έχει κατασταλεί, «ξαναμπαίνει σε λειτουργία» και μπορείτε να δουλέψετε με το άγχος με πιο μετρημένο και ήρεμο τρόπο.
3. Γράψτε τι πραγματικά συνέβη για να αυξήσετε την αντοχή σας στην αβεβαιότητα
Σύμφωνα με τη νευροεπιστήμη, έχουμε αρκετές χιλιάδες σκέψεις την ημέρα. Μελέτες δείχνουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό αυτών είναι αρνητικές, επικριτικές ή φοβικές. Αυτό είναι τεράστιο φορτίο σκοτεινών σκέψεων. Οι περισσότερες δεν αφορούν καν σε γεγονότα, αλλά όταν βρίσκεστε σε κατάσταση άγχους, τις αντιμετωπίζετε σαν να είναι επιστημονικές αποδείξεις, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.
Αφού αποδεχτείτε ότι το άγχος προσπαθεί να σας βοηθήσει και βρείτε τι ρυθμίζει το σώμα σας, μπορείτε να αρχίσετε να καταγράφετε τι συνέβη πραγματικά όταν εμφανίστηκαν αυτές οι αγχώδεις σκέψεις. Καταγράψτε την αλυσίδα των ανησυχιών και δείτε πόσες από αυτές όντως βγήκαν αληθινές. Εξετάστε τα στοιχεία. Αυτό σας επιτρέπει να είστε πιο λογικοί την επόμενη φορά που θα εμφανιστούν.
Κάποιος ίσως πει «ναι, αλλά αν συμβεί αυτό που φοβάμαι;», όμως δεν μπορούμε να έχουμε βεβαιότητα όλη την ώρα. Η ανεκτικότητα στην αβεβαιότητα είναι μέρος του να ζούμε καλά, ακόμη και με άγχος.
vita.gr
