Η Μπριζίτ Μπαρντό έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου, σε ηλικία 91 ετών. Το 1973, ύστερα από 46 ταινίες, η ηθοποιός αποσύρθηκε οριστικά από τον κινηματογράφο. Ορίστε η τελευταία μεγάλου μήκους ταινία που εδραίωσε τον θρυλικό της χαρακτήρα
Η Μπριζίτ Μπαρντό, εμβληματική μορφή του γαλλικού κινηματογράφου, πέθανε αυτή την Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου, σε ηλικία 91 ετών. Το 1973 σημειώθηκε μια μεγάλη ανατροπή. Ήταν σοκ για όλους τους θαυμαστές της Μπριζίτ Μπαρντό, εγκατέλειψε τον κόσμο του κινηματογράφου μόλις στα 38 της χρόνια.
Η απόφαση αυτή σίγουρα εξέπληξε το κοινό, αν αναλογιστεί κανείς τα αμέτρητα αριστουργήματα που είχαν εμπλουτίσει τη φιλμογραφία της επί περισσότερες από δύο δεκαετίες: το «Και ο Θεός… έπλασε τη γυναίκα» (1956), σε σκηνοθεσία του πρώτου της συζύγου Ροζέ Βαντίμ, το «Σε περίπτωση ανάγκης» το 1958 στο πλευρό του Ζαν Γκαμπέν, το συγκλονιστικό «Η Αλήθεια» το 1960, το «Μια ιδιωτική ζωή» το 1962 όπου πρωταγωνίστησε δίπλα στον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, χωρίς να ξεχνάμε τη συμμετοχή της στη Nouvelle Vague με την «Περιφρόνηση» του Ζαν-Λικ Γκοντάρ…
Το 1973 αποτέλεσε, λοιπόν, χρονιά-σταθμό στην καριέρα της Μπριζίτ Μπαρντό. Αποσύρθηκε οριστικά από την υποκριτική, μια υπόσχεση που τήρησε με συνέπεια μέχρι το τέλος της ζωής της. Ήταν επίσης η χρονιά κατά την οποία ερμήνευσε τον τελευταίο της κινηματογραφικό ρόλο.
AP
Ένα τελευταίο ραντεβού με τον κινηματογράφο
Πίσω από αυτή την τελευταία εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη βρίσκεται η ταινία «Η πολύ καλή και πολύ χαρούμενη ιστορία του Κολινό τρουσ-σεμίζ», σε σκηνοθεσία της Νίνα Κομπανέζ. Στην ταινία συμπρωταγωνιστεί με τον τότε πολύ νεαρό Φρανσίς Ιστέ, μόλις 25 ετών. Η υπόθεση; Ο Κολινό, ένας νεαρός χωρικός, ονειρεύεται να παντρευτεί τη Μπεργκαμότ. Εκείνη όμως απάγεται από τρεις ληστές. Έτσι ξεκινά μια επική περιπέτεια γεμάτη ανατροπές, καθώς εκείνος προσπαθεί να βρει την αγαπημένη του. Το καστ είναι ιδιαίτερα λαμπρό, με τη συμμετοχή της Ναταλί Ντελόν και της Μπερναντέτ Λαφόν.
AP
Ήταν στα γυρίσματα, στην καρδιά της περιοχής Περιγκόρ, που συνέβη ένα γεγονός το οποίο πυροδότησε αυτή την ξαφνική απόφαση αποχώρησης. Η Μπαρντό έσωσε μια κατσίκα που συμμετείχε στην ταινία ως κομπάρσος. Το ζώο προοριζόταν να φαγωθεί μετά το τέλος των γυρισμάτων, σε ένα γεύμα κοινωνίας. Εκείνη το υιοθέτησε, δίνοντάς του το όνομα Κολινέτ. Αυτή η πράξη στάθηκε αφορμή για μια άλλη, καθοριστική απόφαση: να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον αγώνα για την προστασία των ζώων.
AP
Ο κινηματογράφος έπαψε πλέον να αποτελεί προτεραιότητα για την ηθοποιό. «Ένιωθα γελοία μέσα στη μεταμφίεσή μου, όλα μου φαίνονταν περιττά, γελοία, χωρίς νόημα», όπως αναφέρεται στο ντοκιμαντέρ «Bardot in Love». Δηλώσεις της ηθοποιού στον Τύπο, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων τον Ιούνιο του 1973, καταγράφονται επίσης: «Θέλω να περνάω τον χρόνο μου δουλεύοντας για τα δικαιώματα των ζώων, και πιστεύω ότι θα έχω πολλή δουλειά. Γι’ αυτό είναι καλύτερα να μη γυρίσω άλλες ταινίες».
Αυτός ο αγώνας για την προστασία των ζώων σημάδεψε τα επόμενα πενήντα χρόνια της ζωής της, ιδίως με τη δημιουργία του ιδρύματός της.
womenonly.gr
