Κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ το 1981 για το μυθιστόρημα του με τίτλο «Τα παιδιά του μεσονυκτίου».
Στα περισσότερα έργα του η πλοκή εξελίσσεται στην Ινδία, και στη γραφή του χρησιμοποιεί στοιχεία μαγικού ρεαλισμού μαζί με ιστορική μυθοπλασία. Το έργο του χαρακτηρίζεται από την εξέταση των πολλών συνδέσεων, διαταραχών, και μεταναστεύσεων μεταξύ των ανατολικών και δυτικών πολιτισμών.
Το 4ο του έργο με τίτλο «Σατανικοί Στίχοι» εκδόθηκε το 1988, και αποτέλεσε το επίκεντρο μεγάλης αναταραχής σε αρκετές χώρες του μουσουλμανικού κόσμου.
Δέχτηκε πολλές απειλές για τη ζωή του και εκδόθηκε θρησκευτικό διάταγμα που διέταζε την δολοφονία του από τον Αγιατολάχ Χομεϊνί, ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη του Ιράν. Ως συνέπεια των απειλών αυτών, η βρετανική κυβέρνηση έθεσε τον Ρούσντι υπό αστυνομική προστασία.
Στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 2012 με τίτλο «Τζόσεφ Άντον», περιέγραψε τη ζωή του κατά την περίοδο όπου εξελίχθηκαν τα γεγονότα σχετικά με την αντίδραση στους Σατανικούς Στίχους.
Το 1983 ο Ρούσντι εκλέχτηκε εταίρος της βρετανικής βασιλικής εταιρείας λογοτεχνίας, η οποία είναι ο ανώτατος πνευματικός οργανισμός για την λογοτεχνία στη χώρα. Ακολούθως τιμήθηκε με την διάκριση του ταξιάρχη των τεχνών και των γραμμάτων της Γαλλίας το 1999, και το 2007 χρίστηκε ιππότης από την βασίλισσα Ελισάβετ Β´ του Ηνωμένου Βασιλείου για τις υπηρεσίες του στην λογοτεχνία.
Το 2008, η εφημερίδα The Times του Λονδίνου, τον κατέταξε 13ο στον κατάλογο που συνέταξε για τους σπουδαιότερους 50 συγγραφείς από το 1945 και έπειτα.
Από το 2000, ο Ρούσντι ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου εργάζεται στο πανεπιστήμιο Έμορυ, ένω έγινε και μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Γραμμάτων.
Γιατί θέλουν να τον σκοτώσουν για τους «Σατανικούς Στίχους»
Το βιβλίο «Σατανικοί Στίχοι» που έγραψε ο Σαλμάν Ρουσντί και κυκλοφόρησε το 1988, πυροδότησε οργή, διαδηλώσεις και εκκλήσεις για απαγόρευσή του, αλλά και αντιδιαδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά της λογοκρισίας και της καύσης βιβλίων.
Ένα φετβά, ή διάταγμα, από τον τότε Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Χομεϊνί, που ζητούσε τον θάνατο του Ρούσντι πήγε τα πράγματα σε ένα εντελώς νέο επίπεδο, πυροδοτώντας μια παγκόσμια διπλωματική κρίση.
Πενήντα εννέα άνθρωποι πέθαναν σε όλο τον κόσμο με τον αριθμό αυτό να περιλαμβάνει μεταφραστές που δολοφονήθηκαν και ανθρώπους που πέθαναν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων.
Ο ίδιος ο Ρούσντι κρυβόταν για εννέα χρόνια ως αποτέλεσμα των απειλών. Πολλοί μουσουλμάνοι θεωρούν ότι το μυθιστόρημα είναι βλάσφημο, αλλά ο Ρούσντι, ο οποίος έχει γίνει ειλικρινής υποστηρικτής της ελευθερίας της έκφρασης, υποστηρίζει το αντίθετο. Οι σκληροπυρηνικοί στο Ιράν λένε ότι το διάταγμα του Χομεϊνί παραμένει σε ισχύ, παρόλο που ορισμένες ιρανικές κυβερνήσεις έχουν αποστασιοποιηθεί από αυτό.
Στο βιβίλο του ο Ρουσντί διηγείται τις περιπέτειες δύο Ινδών που φτάνουν σε μια αγγλική παραλία και αναμειγνύονται με τους μετανάστες του Λονδίνου. Το μυθιστόρημα έχει θέμα τον ξεριζωμό και τη μετανάστευση.
«Από όλες τις ειρωνείες η πιο θλιβερή είναι ότι εργάστηκα επί πέντε χρόνια για να δώσω φωνή στην κουλτούρα της μετανάστευσης και μετά βρέθηκα να βλέπω το βιβλίο μου να καίγεται, πολύ συχνά χωρίς να το έχουν διαβάσει, από τους ίδιους τους ανθρώπους στους οποίους αναφέρεται», σχολίασε ο συγγραφέας, και ο ίδιος μετανάστης από την Ινδία.
cnn.gr
